Narrator

I left India in 1964 with a certificate in commerce and the equivalent of $10 to my name.

من ترک کرد هند در 1964 با یک گواهی در بازرگانی و معادل از $10 به من نام.

Narrator

For three weeks I sailed on the SS Roma, an Italian cargo vessel, in a cabin next to theship's engine across the Arabian Sea, the Red Sea, the Mediterranean, and finally to England.

برای سه هفته‌ها من با کشتی رفت روی SS روما، یک Italian باری کشتی، در یک کابین بعدی به theship's موتور از عرض عربی دریا، سرخ دریا، مدیترانه، و سرانجام به انگلستان.

Narrator

I lived in London, in Finsbury Park, in a house occupied by Bengali bachelors like myself, all struggling to educate and establish ourselves abroad.

من زندگی کرد در لندن، در فینزبری پارک، در یک خانه اشغال‌شده توسط بنگالی مجردها دوست داشتن خودم، همه struggling به آموزش دادن و جا افتادن خودمان خارج.

Narrator

I attended lectures at LSE and worked at the university library to get by.

من حاضر شد سخنرانی‌ها در ال‌اس‌ای و کار کرد در دانشگاه کتابخانه به می‌گیرد توسط.

Narrator

We lived three or four to a room, shared a single icy toilet, and took turns cooking pots of egg curry.

ما زندگی کرد سه یا چهار به یک اتاق، shared یک single یخی توالت، و گرفت نوبت‌ها آشپزی قابلمه‌ها از تخم‌مرغ کاری.

Narrator

On weekends we lounged barefoot in drawstring pajamas, drinking tea and smoking Rothmans, or set out to watch cricket at Lord's.

روی آخرهفته‌ها ما لم دادیم پابرهنه در بنددار پیژامه، نوشیدن چای و سیگار کشیدن راثمنز، یا گذاشت بیرون به تماشا کریکت در لرد ’ s.

Narrator

Every now and then someone in the house moved out to live with a woman whom his family back in Calcutta had determined he was to wed, in 1969, when I was 36 years old, my own marriage was arranged.

هر حالا و بعد someone در خانه حرکت کرد بیرون به زندگی می‌کند با یک زن چه کسی او خانواده برگشت در کلکته داشت تعیین کرده بود او بود به ازدواج کردن، در 1969، وقتی من بود 36 سال‌ها قدیمی، من خود ازدواج بود ترتیب داده شد.

Narrator

Around the same time I was offered a job in America, in the processing department of a library at MIT.

اطراف همان زمان من بود پیشنهاد شد یک شغل در آمریکا، در پردازش بخش از یک کتابخانه در ام‌آی‌تی.

Narrator

The salary was generous enough to support a wife, and I was honored to be hired by a world famous university, and so I obtained a green card and prepared to travel farther still.

حقوق بود سخاوتمندانه کافی به حمایت یک همسر، و من بود honored به بودن استخدام کرد توسط یک جهان مشهور دانشگاه، و پس من به دست آورد یک سبز کارت و آماده کرد به سفر دورتر هنوز.

Narrator

Then I had enough money to go by plane.

بعد من داشت کافی پول به می‌روم توسط plane.

Narrator

I flew first to Calcutta to attend my wedding, and a week later to Boston to begin my new job.

من پرواز کرد اول به کلکته به حاضر شدن من عروسی، و یک هفته later به بوستون به شروع من جدید شغل.

Narrator

During the flight I read the student guide to North America.

در طول پرواز، راهنمای دانشجویان به آمریکای شمالی را خواندم.

Narrator

I learned that Americans drove on the right side of the road, not the left, and that they called a lift an elevator and an engagedphone, busy.

فهمیدم که آمریکایی‌ها در سمت راست جاده رانندگی می‌کنند، نه در سمت چپ، و به بالابر می‌گویند آسانسور و به تلفنِ در حالِ اشغال می‌گویند اشغال.

Narrator

The pace of life in North America is different from Britain, the guidebook informed me.

کتاب راهنما به من اطلاع داد که سرعت زندگی در آمریکای شمالی با بریتانیا متفاوت است.

Narrator

Anybody feels he must get to the top, don't expect an English cup of tea.

هر کسی احساس می‌کند که باید به قله برسد، انتظار یک فنجان چای انگلیسی را نداشته باشد.

Narrator

As the plane began its descent over Boston Harbor, the pilot announced that President Nixon had declared a national holiday.

همزمان با شروع فرود هواپیما بر فراز بندر بوستون، خلبان اعلام کرد که رئیس جمهور نیکسون یک روز را تعطیل ملی اعلام کرده است.

Narrator

Two American men had landed on the moon.

دو مرد آمریکایی روی ماه فرود آمده بودند.

Narrator

Several passengers cheered.

چند مسافر تشویق کردند.

Narrator

God bless America, one of them hollered.

یکی از آنها فریاد زد: «خدا آمریکا را حفظ کند.»

Narrator

Across the aisle I saw a woman praying.

آن طرف راهرو، زنی را دیدم که داشت نماز می‌خواند.

Narrator

I spent my first night at the YMCA in Central Square, an inexpensive accommodation recommended by my guidebook.

شب اول را در YMCA در میدان مرکزی گذراندم، اقامتگاهی ارزان که کتاب راهنمایم آن را توصیه کرده بود.

Narrator

The room contained a cot, a desk, and a small wooden cross on one wall.

اتاق شامل یک تخت خواب، یک میز و یک صلیب چوبی کوچک روی یکی از دیوارها بود.

Narrator

A sign on the door said that cooking was forbidden.

روی در نوشته شده بود که پخت و پز ممنوع است.

Narrator

A window overlooked Massachusetts Avenue, car horns shrilled and prolonged blared one after another, sirens and flashing lights heralded endless emergencies, and buses rumbled past their doors opening and closing with a powerful hiss throughout the night.

پنجره‌ای مشرف به خیابان ماساچوست بود، بوق ماشین‌ها یکی پس از دیگری گوشخراش و ممتد به گوش می‌رسید، آژیرها و چراغ‌های چشمک‌زن از شرایط اضطراری بی‌پایان خبر می‌دادند و اتوبوس‌ها با غرش از کنار درهایشان که در تمام طول شب با صدای هیس قدرتمندی باز و بسته می‌شدند، عبور می‌کردند.

Narrator

In the morning, I reported to my job at the Dewey Library.

صبح، به محل کارم در کتابخانه دیویی رفتم.

Narrator

I also opened a bank account, rented a post office box and bought a plastic bowl and spoon.

من همچنین یک حساب بانکی باز کردم، یک صندوق پستی اجاره کردم و یک کاسه و قاشق پلاستیکی خریدم.

Narrator

I went to a supermarket called Purity Supreme wandering up and down the aisles, comparing prices with those in England.

به سوپرمارکتی به نام پیوریتی سوپریم رفتم و در راهروها بالا و پایین رفتم و قیمت‌ها را با قیمت‌های انگلستان مقایسه کردم.

Narrator

In the end, I bought a carton of milk and a box of cornflakes.

در پایان، من خرید یک carton از شیر و یک جعبه از کورن‌فلکس.

Narrator

This was my first meal in America.

این اولین وعده غذایی من در آمریکا بود.

Narrator

In a week, I had adjusted more orless.

در عرض یک هفته، بیشتر یا کمتر خودم را وفق داده بودم.

Narrator

I ate cornflakes and milk morning and night and bought some bananas for variety, slicing them into the bowl with the edge of my spoon.

صبح و شب کورن فلکس و شیر می‌خوردم و برای تنوع مقداری موز خریدم و با لبه قاشق آنها را در کاسه خرد می‌کردم.

Narrator

I left my carton of milk on the window sill as I had seen other residents at the YMCA do.

همانطور که دیده بودم دیگر ساکنان YMCA این کار را می‌کنند، پاکت شیرم را روی لبه‌ی پنجره گذاشتم.

Narrator

In the evenings, I read the Boston Globe.

عصرها، روزنامه بوستون گلوب را می‌خوانم.

Narrator

And from time to time, I studied the classified section of the newspaper or stopped in at the housing office at MIT to see what was available.

و هر از گاهی، بخش نیازمندی‌های روزنامه را مطالعه می‌کردم یا به دفتر مسکن دانشگاه MIT سر می‌زدم تا ببینم چه چیزهایی موجود است.

Narrator

It was in this manner that I discovered a room for immediate occupancy in a house on a quiet street for $8 per week.

به این ترتیب بود که من یک اتاق برای سکونت فوری در خانه‌ای در یک خیابان خلوت با قیمت هفته‌ای ۸ دلار پیدا کردم.

Narrator

I dialed the number from a pay telephone, sorting through the coins with which I was still unfamiliar, smaller and lighter than shillings, heavier and brighter than poesis.

از تلفن عمومی شماره را گرفتم و سکه‌هایی را که هنوز با آنها ناآشنا بودم، کوچک‌تر و سبک‌تر از شیلینگ، سنگین‌تر و درخشان‌تر از پوئسیس، مرتب کردم.

Narrator

"Who is speaking?" A woman demanded.

زنی پرسید: «چه کسی صحبت می‌کند؟»

Narrator

"Yes, good afternoon, madam.

«بله، عصر بخیر، خانم.»

Narrator

I am calling about the room for rent.""Harvard or Tech?""I beg your pardon?""Are you from Harvard or Tech?" Gathering that Tech referred to the Massachusetts Institute of Technology, I replied,"I work at Dewey Library, and intensively, at Tech.

برای اجاره اتاق تماس می‌گیرم. "هاروارد یا فناوری؟" "ببخشید؟" "شما اهل هاروارد هستید یا فناوری؟" با فهمیدن اینکه فناوری به موسسه فناوری ماساچوست اشاره دارد، پاسخ دادم: "من در کتابخانه دیویی و به طور فشرده در فناوری کار می‌کنم."

Narrator

I only rent rooms to boys from Harvard or Tech.""Yes, madam." I was given an address and an appointment for seven o'clock that evening.

من فقط به پسرهای هاروارد یا دانشگاه فنی اتاق اجاره می‌دهم. «بله، خانم.» آدرس و قرار ملاقات برای ساعت هفت عصر همان روز به من داده شد.

Narrator

Thirty minutes before the hour, I set out my guidebook in my pocket, my breath fresh with listerine.

سی دقیقه قبل از شروع ساعت، کتاب راهنمایم را در جیبم گذاشتم، نفسم با بوی لیسترین تازه شده بود.

Narrator

In spite of the heat, I wore a coat and tie regarding the event as I would any other interview.

با وجود گرما، در این مراسم هم مثل هر مصاحبه‌ی دیگری کت و کراوات پوشیدم.

Narrator

I had never lived in the home of a person who was not Indian.

من داشت هرگز زندگی کرد در خانه از یک شخص چه کسی بود نه هندی.

Narrator

The house was off-white with dark brown trim, with a tangle for cythia bushes plastered against it.

خانه به رنگ سفید مایل به کرم با تزئینات قهوه‌ای تیره بود و بوته‌های سیتا به صورت تارهای درهم تنیده روی آن گچ‌کاری شده بودند.

Narrator

When I pressed the bell, the woman with whom I had spoken on the telephone hollered, "One minute, please!" Several minutes later, the door was opened by a tiny, extremely old woman.

وقتی زنگ را فشار دادم، زنی که با او تلفنی صحبت کرده بودم فریاد زد: «یک دقیقه لطفا!» چند دقیقه بعد، در توسط یک زن ریز نقش و بسیار مسن باز شد.

Narrator

A mass of snowy hair was arranged like a small sack on top of her head.

انبوهی از موهای برف مانند مانند یک کیسه کوچک بالای سرش چیده شده بود.

Narrator

As I stepped into the house, she sat down on a wooden bench positioned at the bottom of a narrow staircase.

همین که وارد خانه شدم، او روی نیمکت چوبی که در پایین یک راه پله باریک قرار داشت، نشست.

Narrator

Once she was settled on the bench in a small pool of light, she peered up at me, giving me her undivided attention.

به محض اینکه در پرتوی کوچکی از نور روی نیمکت نشست، با دقت به من نگاه کرد و تمام توجهش را به من معطوف داشت.

Narrator

She wore a long black skirt that spread like a stiff tent to the floor, and a starched white shirt edged with ruffles at the throat and cuffs.

او دامن بلند مشکی‌ای پوشیده بود که مثل چادری سفت تا زمین کشیده می‌شد، و پیراهن سفید آهاری پوشیده بود که در قسمت گلو و سرآستین‌ها چین‌دار بود.

Narrator

Age had battered her features, so that she almost resembled a man.

سن و سال، چهره‌اش را چنان فرسوده کرده بود که تقریباً شبیه یک مرد شده بود.

Narrator

Her lips chapped and faded, had nearly disappeared, and her eyebrows were missing altogether.

لب‌هایش ترک خورده و رنگ‌پریده بود، تقریباً ناپدید شده بود، و ابروهایش به کلی ریخته بود.

Narrator

Nevertheless, she looked fierce.

با این وجود، او خشن به نظر می‌رسید.

Narrator

"Lock up!"she commanded.

«قفل کن!» او دستور داد.

Narrator

She shouted, even though I stood only a few feet away.

او فریاد زد، هرچند من ایستاد فقط چند پاها دور.

Narrator

"Fasten the chain, and firmly press that button on the knob.

«زنجیر را ببند و آن دکمه روی دستگیره را محکم فشار بده.»

Narrator

This is the first thing you shall do when you enter.

این اولین کاری است که باید هنگام ورود انجام دهید.

Narrator

Is that clear?" I locked the door as directed, and examined the house.

واضحه؟» طبق دستور در را قفل کردم و خانه را بررسی کردم.

Narrator

Next to the bench was a round table, its legs fully concealed, much like the woman's by a skirt of lace.

کنار نیمکت، یک میز گرد قرار داشت که پایه‌هایش کاملاً پنهان شده بود، درست مثل میز زن که با دامن توری پوشیده شده بود.

Narrator

The table held a lamp, a transistor radio, a leather change, purse with a silver clasp, and a telephone.

روی میز یک چراغ، یک رادیو ترانزیستوری، یک پول خرد چرمی، کیفی با قفل نقره‌ای و یک تلفن قرار داشت.

Narrator

A thick wooden cane was propped against one side.

یک عصای چوبی ضخیم به یک طرف تکیه داده شده بود.

Narrator

There was a parlor to my right, filled with shabby, claw-footed furniture.

سمت راستم یک اتاق نشیمن بود، پر از مبلمان کهنه و پوسیده.

Narrator

In the corner of the parlor I saw a grand piano with its top down.

در گوشه سالن، پیانویی بزرگ دیدم که سقفش پایین بود.

Narrator

The piano's bench was missing; it seemed to be the one on which the woman was sitting.

نیمکت پیانو گم شده بود؛ به نظر می‌رسید همان نیمکتی باشد که زن روی آن نشسته بود.

Narrator

Somewhere in the house a clock chimed seven times.

جایی در خانه، ساعتی هفت بار زنگ زد.

Narrator

"You're punctual!"the woman proclaimed.

زن با لحنی تحسین‌آمیز گفت: «شما وقت‌شناس هستید!»

Narrator

"I expect you shall be so with the rent.""I have a letter, madam." In my jacket pocket was a letter from MIT, which I had brought along to prove that I was indeed from Tech.

«انتظار دارم در مورد اجاره هم همینطور باشید.» «من یک نامه دارم، خانم.» در جیب کتم نامه‌ای از MIT بود که برای اثبات اینکه واقعاً از دانشگاه Tech هستم، آورده بودم.

Narrator

She stared at the letter, then handed it back to me carefully.

او به نامه خیره شد، سپس آن را با احتیاط به من برگرداند.

Narrator

She did not wear glasses, and I wondered if she'd read a word of it.

او عینک نمی‌زد و من در این فکر بودم که آیا حتی یک کلمه از آن را خوانده است یا نه.

Narrator

The last boy was always late, still owes me eight dollars.

آخر پسر بود همیشه late، هنوز بدهکار بودن من هشت دلار.

Narrator

Harvard boys aren't what they used to be.

پسرهای هاروارد دیگه مثل سابق نیستن.

Narrator

Only Harvard and Tech in this house.

فقط هاروارد و فناوری در این خانه هستند.

Narrator

Who's Tech, boy?

پسر، تکنسین کیه؟

Narrator

It is very well.

خیلی خوب شده.

Narrator

You checked the lock.""Yes, madam." She unclasped her fingers, slapped the space beside her on the bench with one hand, and told me to sit down.

قفل را چک کردی. "بله، خانم." انگشتانش را از هم باز کرد، با یک دستش به فضای کنار نیمکت کوبید و به من گفت بنشینم.

Narrator

For a moment she was silent.

برای لحظه‌ای او بود ساکت.

Narrator

Then she intoned, as if she alone possessed this knowledge, "There is an American flag on the moon.""Yes, madam." Until then I had not thought very much about the moon shot.

سپس او طوری که انگار فقط خودش از این دانش برخوردار بود، با لحنی آهنگین گفت: «یک پرچم آمریکا روی ماه هست.» «بله، خانم.» تا آن موقع زیاد به عکس گرفتن از ماه فکر نکرده بودم.

Narrator

It was in the newspaper, of course.

آن بود در روزنامه، البته.

Narrator

The astronauts had landed on the shores of the Sea of Tranquility, traveling farther than anyone in the history of civilization.

فضانوردان در سواحل دریای آرامش فرود آمده بودند و دورتر از هر کسی در تاریخ تمدن سفر کرده بودند.

Narrator

For a few hours they explored the moon's surface.

آنها چند ساعتی سطح ماه را کاوش کردند.

Narrator

They gathered rocks in their pockets, described their surroundings a magnificent desolation, according to one astronaut, spoke byphone to the President, and planted a flag in lunar soil.

آنها در جیب‌هایشان سنگ جمع کردند، محیط اطرافشان را (به گفته یکی از فضانوردان) یک ویرانه باشکوه توصیف کردند، تلفنی با رئیس جمهور صحبت کردند و پرچمی را در خاک ماه کاشتند.

Narrator

The woman bellowed, "A flag on the moon, boy!

زن فریاد زد: «پرچمی روی ماه، پسر!»

Narrator

I heard it on the radio!

از رادیو شنیدم!

Narrator

Isn't that splendid?""Yes, madam." But she was not satisfied with my reply.

«عالی نیست؟» «بله، خانم.» اما او از پاسخ من راضی نبود.

Narrator

Instead she commanded, "Say splendid!" I was baffled and somewhat insulted by the request.

در عوض دستور داد: «بگو عالی!» از این درخواست گیج و تا حدودی توهین‌آمیز شدم.

Narrator

It reminded me of my wedding, when I had repeated endless Sanskrit verses after the priest, those which joined me to my wife.

این مرا به یاد عروسی‌ام انداخت، زمانی که بی‌وقفه ابیات سانسکریت را پشت سر کاهن تکرار می‌کردم، ابیاتی که مرا به همسرم پیوند می‌داد.

Narrator

I said nothing, "Say splendid!" The woman bellowed once again.

چیزی نگفتم، «بگو عالی!» زن دوباره فریاد زد.

Narrator

"Splendid!" I murmured.

«عالیه!» زمزمه کردم.

Narrator

I had to repeat the word a second time at the top of my lungs so she could hear.

مجبور شدم کلمه را برای بار دوم با تمام وجودم تکرار کنم تا او بتواند بشنود.

Narrator

The reply pleased her, because her next command was, "Go see the room!" The room contained a twin bed under a sloping ceiling, a brown rug, a basin, and a chest of drawers.

این پاسخ او را خوشحال کرد، زیرا دستور بعدی او این بود: «برو اتاق را ببین!» اتاق شامل یک تخت دو نفره زیر سقف شیب‌دار، یک فرش قهوه‌ای، یک روشویی و یک دراور بود.

Narrator

The window was open, net curtains stirred in the breeze.

پنجره باز بود، پرده‌های توری در نسیم تکان می‌خوردند.

Narrator

I lifted them away and inspected the view, a back yard with a few trees and a clothes line.

آنها را برداشتم و منظره را بررسی کردم، حیاط خلوتی با چند درخت و یک بند رخت.

Narrator

When I returned to the foyer, the woman picked up the leather change purse on the table, opened the clasp and produced a key.

وقتی به سرسرا برگشتم، زن کیف پول چرمی روی میز را برداشت، قفلش را باز کرد و کلیدی بیرون آورد.

Narrator

She informed me that there was a kitchen at the back of the house.

او به من اطلاع داد که آشپزخانه‌ای در پشت خانه وجود دارد.

Narrator

I was welcome to use the stove as long as I left it as I found it.

تا زمانی که اجاق گاز را همانطور که پیدا کرده بودم، رها می‌کردم، می‌توانستم از آن استفاده کنم.

Narrator

The rent was due Friday, on the ledge above the piano keys, and no lady visitors.

اجاره باید جمعه پرداخت می‌شد، روی طاقچه بالای کلیدهای پیانو، و هیچ خانمی به ملاقات نمی‌رفت.

Narrator

I am a married man, madam.

من هستم یک ازدواج‌کرده مرد، خانم.

Narrator

It was the first time I had announced this to anyone.

این اولین باری بود که این موضوع را به کسی اعلام می‌کردم.

Narrator

But she had not heard, "No lady visitors!"she insisted.

اما او نشنیده بود، اصرار کرد: «خانم‌ها اجازه ورود ندارند!»

Narrator

She introduced herself as Mrs.

خودش را خانم معرفی کرد.

Narrator

Croft.

کرافت.

Narrator

My wife's name was Marla.

اسم همسرم مارلا بود.

Narrator

The marriage had been arranged by my older brother and his wife.

این ازدواج توسط برادر بزرگترم و همسرش ترتیب داده شده بود.

Narrator

I regarded the proposition with neither objection nor enthusiasm.

من نه با مخالفت و نه با اشتیاق به این پیشنهاد نگاه کردم.

Narrator

It was a duty expected of me as it was of every man.

این وظیفه‌ای بود که از من انتظار می‌رفت، همانطور که از هر مردی انتظار می‌رفت.

Narrator

She was the daughter of a school teacher.

او بود دختر از یک مدرسه معلم.

Narrator

She could cook, knit, embroider, sketch landscapes, and recite poems by Tagore.

او می‌توانست آشپزی کند، بافتنی ببافد، گلدوزی کند، مناظر طبیعی بکشد و اشعار تاگور را از حفظ بخواند.

Narrator

But these talents could not make up for the fact that she did not possess a fair complexion.

اما این استعدادها نمی‌توانستند این واقعیت را که او چهره‌ی روشنی نداشت، جبران کنند.

Narrator

And so a string of men had rejected her to her face.

و بنابراین گروهی از مردان او را رو در رو طرد کرده بودند.

Narrator

She was twenty-seven, an age when her parents had begun to feel that she would never marry.

او بیست و هفت ساله بود، سنی که والدینش کم‌کم احساس می‌کردند او هرگز ازدواج نخواهد کرد.

Narrator

And so they were willing toship their only child halfway across the world in order to save her from spinsterhood.

و بنابراین آنها حاضر بودند تنها فرزندشان را با کشتی به آن سوی دنیا بفرستند تا او را از پیرزن بودن نجات دهند.

Narrator

For five nights we shared a bed.

پنج شب تمام روی یک تخت خوابیدیم.

Narrator

Each of those nights, after applying cold cream and braiding her hair, she turned from me and wept.

هر شب، بعد از مالیدن کرم سرد و بافتن موهایش، از من رو برمی‌گرداند و گریه می‌کرد.

Narrator

She missed her parents.

دلش برای پدر و مادرش تنگ شده بود.

Narrator

Although I would be leaving the country in a few days, custom dictated that she was now a part of my household and for the next six weeks she was to live with my brother and his wife, cooking, cleaning, serving tea and sweets to guests.

اگرچه قرار بود تا چند روز دیگر کشور را ترک کنم، اما رسم حکم می‌کرد که او حالا عضوی از خانواده‌ی من باشد و برای شش هفته‌ی آینده با برادرم و همسرش زندگی کند، آشپزی کند، نظافت کند و برای مهمانان چای و شیرینی بیاورد.

Narrator

I did nothing to console her.

من هیچ کاری برای دلداری دادنش نکردم.

Narrator

I lay on my own side of the bed reading my guidebook by flashlight.

من روی تخت کنار خودم دراز کشیده بودم و با چراغ قوه کتاب راهنما را می‌خواندم.

Narrator

At times I thought of the tiny room on the other side of the wall which had belonged to my mother.

در بارها من فکر کرد از tiny اتاق روی دیگر طرف از دیوار کدام داشت belonged به من مادر.

Narrator

Now the room was practically empty.

حالا اتاق عملاً خالی بود.

Narrator

The wooden pallet on which she'd once slept was piled with trunks and old bedding.

پالت چوبی که زمانی روی آن می‌خوابید، پر از چمدان و ملافه‌های قدیمی بود.

Narrator

Nearly six years ago, before leaving for London, I had watched her die on that bed, had found her playing with her excrement in her final days.

تقریباً شش سال پیش، قبل از عزیمت به لندن، مرگش را روی آن تخت تماشا کرده بودم، و در روزهای آخر عمرش او را در حال بازی با مدفوعش یافته بودم.

Narrator

Before we cremated her, I had cleaned each of her fingernails with a hairpin.

قبل از اینکه او را بسوزانیم، تک تک ناخن‌هایش را با سنجاق سر تمیز کرده بودم.

Narrator

And then, because my brother could not bear it, I had assumed the role of eldest son and had touched the flame to her temple to release her tormented soul to heaven.

و بعد، چون برادرم نمی‌توانست تحمل کند، من نقش پسر بزرگتر را به عهده گرفتم و شعله را به شقیقه‌اش زدم تا روح رنج‌دیده‌اش را به بهشت ​​​​رها کنم.

Narrator

The morning after my interview with Mrs.

صبح روز بعد از مصاحبه‌ام با خانم...

Narrator

Croft, I moved into her house.

کرافت، من حرکت کرد داخل او خانه.

Narrator

When I unlocked the door, I saw that she was sitting on the piano bench, same as the previous evening.

وقتی در را باز کردم، دیدم که او مثل شب قبل روی نیمکت پیانو نشسته است.

Narrator

I put my suitcase upstairs and headed off to work.

چمدونم رو گذاشتم طبقه بالا و رفتم سر کار.

Narrator

Good evening, when I came home, she was still there.

خوب عصر، وقتی من آمد خانه، او بود هنوز آنجا.

Narrator

"Sit down, boy,"she slapped the space beside her.

«بشین پسر،» او به فضای کنارش ضربه زد.

Narrator

"Good evening, madam." She asked me if I had checked the lock.

«عصر بخیر، خانم.» از من پرسید که آیا قفل را بررسی کرده‌ام یا نه.

Narrator

I told her I had.

من گفت او من داشت.

Narrator

For a moment she was silent.

برای لحظه‌ای او بود ساکت.

Narrator

Then suddenly she declared with the equal measures of disbelief and delight as the night before, "There's an American flag on the moon, boy.""Yes, madam.""A flag on the moon, isn't that splendid?" I nodded, dreading what I knew was coming.

سپس ناگهان با همان میزان ناباوری و لذتی که شب قبل داشت، اعلام کرد: «پسر، یک پرچم آمریکا روی ماه است.» «بله، خانم.» «یک پرچم روی ماه، چقدر باشکوه است، نه؟» من سرم را تکان دادم، در حالی که از چیزی که می‌دانستم در راه است، وحشت داشتم.

Narrator

"Yes, madam.""Say, splendid!" This time I paused, looking to either side in case anyone was there to overhear me, though I knew perfectly well the house was empty.

«بله، خانم.» «بفرمایید، عالی!» این بار مکث کردم و به دو طرف نگاه کردم مبادا کسی آنجا باشد و حرف‌هایم را بشنود، هرچند کاملاً می‌دانستم که خانه خالی است.

Narrator

I felt like an idiot, but it was a small enough thing to ask.

من احساس کرد دوست داشتن یک idiot، اما آن بود یک کوچک کافی چیز به می‌پرسد.

Narrator

"Splendid!" I cried out.

" باشکوه! " من گریه کرد بیرون.

Narrator

Within days it became our routine.

ظرف چند روز تبدیل به عادت همیشگی ما شد.

Narrator

In the mornings when I left for the library Mrs.

در صبح وقتی من ترک کرد برای کتابخانه خانم.

Narrator

Croft was either in her bedroom or sitting on the bench, oblivious of my presence, listening to the news or classical music on the radio.

کرافت یا در اتاق خوابش بود یا روی نیمکت نشسته بود، بی‌توجه به حضور من، به اخبار یا موسیقی کلاسیک از رادیو گوش می‌داد.

Narrator

But each evening when I returned the same thing happened.

اما هر شب که برمی‌گشتم، همین اتفاق می‌افتاد.

Narrator

She slapped the bench, ordered me to sit down, declared that there was a flag on the moon, and declared that it was splendid.

او به نیمکت کوبید، به من دستور داد بنشینم، اعلام کرد که یک پرچم روی ماه وجود دارد و اعلام کرد که بسیار باشکوه است.

Narrator

As awkward as it was and as endless as it felt to me then, the nightly encounter lasted only about ten minutes.

هر چقدر هم که آن موقع برایم عجیب و غریب و بی‌پایان بود، آن مواجهه شبانه فقط حدود ده دقیقه طول کشید.

Narrator

Inevitably she would drift off to sleep, leaving me free to retire to my room.

او ناگزیر به خواب می‌رفت و من را آزاد می‌گذاشت تا به اتاقم بروم.

Narrator

By then, of course, there was no flag standing on the moon.

توسط بعد، البته، بود نه پرچم ایستادن روی ماه.

Narrator

The astronauts I read in the paper had seen it fall before they flew back to Earth, but I did not have the heart to tell her.

فضانوردان من خواندن در کاغذ داشت دیده آن افتادن قبل از آن‌ها پرواز کرد برگشت به زمین، اما من نکرد دارم قلب به می‌گوید او.

Narrator

Friday morning, when my first week's rent was due, I went to the piano in the parlor to place my money on the ledge.

صبح جمعه، وقتی موعد پرداخت اجاره هفته اولم رسید، به سمت پیانوی توی سالن پذیرایی رفتم تا پولم را روی طاقچه بگذارم.

Narrator

The keys were dull and discolored.

کلیدها کدر و رنگ‌پریده بودند.

Narrator

When I pressed one it made no sound at all.

وقتی یکی را فشار دادم، اصلاً صدایی نداد.

Narrator

I had put eight dollar bills in an envelope and written Mrs.

من داشت گذاشت هشت دلار قبض در یک پاکت و نوشته خانم.

Narrator

Croft's name on the front of it.

اسم کرافت روی جلدش بود.

Narrator

From where I stood I could see the profile of her tent-shaped skirt in the hall.

از جایی که ایستاده بودم، می‌توانستم نیمرخ دامن چادرشکلش را در سالن ببینم.

Narrator

It seemed unnecessary to make her get up and walk to the piano, I never saw her walking and assumed from the cane propped against the round table that she did so with difficulty.

به نظر می‌رسید لازم نیست او را مجبور کنم بلند شود و به سمت پیانو برود، من هرگز راه رفتن او را ندیدم و از روی عصایی که به میز گرد تکیه داده بود، حدس زدم که این کار را به سختی انجام می‌دهد.

Narrator

When I approached the bench she peered up at me and demanded, "What is your business?" The rent, madam, on the ledge above the piano keys.

وقتی به نیمکت نزدیک شدم، نگاهی به من انداخت و پرسید: «کارتان چیست؟» اجاره بها، خانم، روی طاقچه بالای کلیدهای پیانو بود.

Narrator

I have it here.

من دارم آن اینجا.

Narrator

I extended the envelope toward her, but her fingers folded together in her lap did not budge.

پاکت را به سمتش دراز کردم، اما انگشتانش که در دامنش به هم گره خورده بودند، تکان نخوردند.

Narrator

I bowed slightly and lowered the envelope so that it hovered just above her hands.

کمی تعظیم کردم و پاکت را پایین آوردم تا درست بالای دستانش معلق بماند.

Narrator

After a moment she accepted it and nodded her head.

بعد از لحظه‌ای قبول کرد و سرش را به نشانه‌ی تایید تکان داد.

Narrator

That night, when I came home, she did not slap the bench, but out of habit I sat beside her as usual.

آن شب، وقتی به خانه برگشتم، او به نیمکت نزد، اما من از روی عادت، طبق معمول کنارش نشستم.

Narrator

She asked me if I had checked the lock, but she mentioned nothing about the flag on the moon.

از من پرسید که آیا قفل را بررسی کرده‌ام یا نه، اما چیزی در مورد پرچم روی ماه نگفت.

Narrator

Instead, she said, "It was very kind of you." I beg your pardon, madam, very kind of you.

در عوض، او گفت: «خیلی لطف کردید.» ببخشید خانم، خیلی لطف کردید.

Narrator

She was still holding the envelope in her hands.

او بود هنوز نگه داشتن پاکت در او دست‌ها.

Narrator

On Sunday there was a knock on my door, an elderly woman introduced herself.

یکشنبه در خانه‌ام را زدند، زن مسنی خودش را معرفی کرد.

Narrator

She was Mrs.

او بود خانم.

Narrator

Craft's daughter, Helen.

دختر کرافت، هلن.

Narrator

She walked into the room and looked at the walls as if for signs of change, glancing at the shirts that hung in the closet, the neckties draped over the doorknob, the box of cornflakes on the chest of drawers, the dirty bowl and spoon in the basin.

وارد اتاق شد و به دیوارها نگاه کرد، انگار که دنبال نشانه‌ای از تغییر باشد، نگاهی گذرا به پیراهن‌هایی که در کمد آویزان بودند، کراوات‌هایی که روی دستگیره در افتاده بودند، جعبه کورن فلکس روی دراور، کاسه و قاشق کثیف داخل لگن انداخت.

Narrator

She was short and thick-waisted with cropped silver hair and bright pink lipstick.

او قد کوتاه و کمر پهنی داشت، با موهای کوتاه نقره‌ای و رژ لب صورتی روشن.

Narrator

She wore a sleeveless summer dress, a necklace of white plastic beads, and spectacles on a chain that hung like a swing against her chest.

او یک لباس تابستانی بدون آستین، گردنبندی از مهره‌های پلاستیکی سفید و عینکی با زنجیر که مانند تاب به سینه‌اش آویزان بود، پوشیده بود.

Narrator

She told me, "I come once a week to bring mother groceries.

او به من گفت: «من هفته‌ای یک بار می‌روم تا برای مادرم خرید مواد غذایی بیاورم.

Narrator

Has she sent you packing yet?" It is very well, madam.

آیا او هنوز شما را برای بسته‌بندی فرستاده است؟ " خیلی خوب است، خانم.

Narrator

Some of the boys run screaming, "But I think she likes you.

برخی از پسر دویدن screaming، " اما من فکر می‌کند او دوست داشتن تو.

Narrator

You're the first border she's ever referred to as a gentleman." She looked at me, noticing my bare feet.

تو اولین مرزی هستی که اون تا حالا به عنوان جنتلمن خطابش کرده.» به من نگاه کرد و متوجه پاهای برهنه‌ام شد.

Narrator

I still felt strange wearing shoes indoors and always removed them before entering my room.

هنوز هم پوشیدن کفش در داخل خانه برایم عجیب بود و همیشه قبل از ورود به اتاقم آنها را درمی‌آوردم.

Narrator

"Are you new to Boston?""New to America, madam.""From?" She raised her eyebrows,"I am from Calcutta, India.""Is that right?

" هستند تو جدید به بوستون؟ " " جدید به آمریکا، خانم. " " از؟ " او raised او eyebrows، " من هستم از کلکته، هند. " " است که درست؟

Narrator

We had a Brazilian fellow here about a year ago.

حدود یک سال پیش یک همکار برزیلی اینجا داشتیم.

Narrator

You'll find Cambridge a very international city." I nodded and began to wonder how long our conversation would last.

کمبریج را شهری بسیار بین‌المللی خواهی یافت.» سرم را تکان دادم و از خودم پرسیدم مکالمه‌مان چقدر طول خواهد کشید.

Narrator

But at that moment, we heard Mrs.

اما در آن لحظه، صدای خانم ... را شنیدیم.

Narrator

Croft's electrifying voice rising up the stairs.

صدای برق‌آسای کرافت از پله‌ها بالا رفت.

Narrator

You ought to come downstairs immediately!

باید فوراً از پله‌ها پایین بیایی!

Narrator

What is it?" Helen cried back.

چه است آن؟ " هلن گریه کرد برگشت.

Narrator

"Immediately!" I put on my shoes.

«فوراً!» کفش‌هایم را پوشیدم.

Narrator

Helen sighed.

هلن آهی کشید.

Narrator

I followed Helen down the staircase.

دنبال هلن از پله‌ها پایین رفتم.

Narrator

She seemed to be in no hurry and complained at one point that she had a bad knee.

به نظر می‌رسید عجله‌ای ندارد و در یک مقطع از درد زانویش شکایت کرد.

Narrator

"Have you been walking without your cane?" Helen called out.

" دارم تو بوده راه رفتن بدون تو cane؟ " هلن صدا زد بیرون.

Narrator

"You know you're not supposed to walk without that cane." She paused, resting her hand on the banister, and looked back at me.

" تو می‌داند تو هستی نه supposed به راه رفتن بدون که cane. " او مکث کرد، در حال استراحت او دست روی banister، و به نظر می‌رسید برگشت در من.

Narrator

She slipped sometimes.

او گاهی اوقات لیز می‌خورد.

Narrator

For the first time, Mrs.

برای نخستین بار، خانم.

Narrator

Croft seemed vulnerable.

کرافت آسیب‌پذیر به نظر می‌رسید.

Narrator

I pictured her on the floor in front of the bench, flat on her back, staring at the ceiling, her feet pointing in opposite directions.

او را تصور کردم که روی زمین، جلوی نیمکت، به پشت دراز کشیده، به سقف خیره شده و پاهایش در جهت مخالف هم قرار دارند.

Narrator

But when we reached the bottom of the staircase, she was sitting there as usual, her hands folded together in her lap.

اما وقتی به پایین پله‌ها رسیدیم، او مثل همیشه آنجا نشسته بود و دست‌هایش را در هم گره کرده بود و روی دامنش بود.

Narrator

Two grocery bags were at her feet.

دو کیسه خرید کنار پایش بود.

Narrator

She did not slap the bench or ask us to sit down.

او نه به نیمکت زد و نه از ما خواست که بنشینیم.

Narrator

She glared.

او با خشم نگاه کرد.

Narrator

"What is it, Mother?""It's improper.""What's improper?""It is improper for a lady and gentleman who are not married to one another to hold a private conversation without a chaperone.""For your information, Mother, it's 1969.

«چی شده مادر؟» «ناشایسته.» «چی ناشایسته؟» «برای خانم و آقایی که با هم ازدواج نکرده‌اند، ناشایسته است که بدون همراه، گفتگوی خصوصی داشته باشند.» «جهت اطلاع شما، مادر، الان سال ۱۹۶۹ است.

Narrator

What would you do if you actually left the house one day and saw a girl in a miniskirt?" Mrs.

اگر یک روز واقعاً از خانه بیرون بروید و دختری را با دامن کوتاه ببینید، چه کار می‌کنید؟

Narrator

Croft sniffed.

کرافت بو کشید.

Narrator

"I'd have her arrested." Helen shook her head and picked up one of the grocery bags.

«می‌دادم دستگیرش کنن.» هلن سرش را تکان داد و یکی از کیسه‌های مواد غذایی را برداشت.

Narrator

I picked up the other one and followed her through the parlor and into the kitchen.

من برداشت بالا دیگر یک و followed او از میان اتاق پذیرایی و داخل آشپزخانه.

Narrator

The bags were filled with cans of soup, which Helen opened up one by one with a few cranks of a can opener.

کیسه‌ها پر از قوطی‌های سوپ بودند که هلن یکی‌یکی با چند حرکت دربازکن قوطی بازشان کرد.

Narrator

A few years ago she could still open the cans herself, Helen said.

هلن گفت، چند سال پیش او هنوز می‌توانست خودش قوطی‌ها را باز کند.

Narrator

She hates that I do it for her now, but the piano killed her hands.

او کلاه که من می‌کنم آن برای او حالا، اما پیانو killed او دست‌ها.

Narrator

She put on her spectacles, glanced at the cupboards, and spotted my tea bags.

عینکش را زد، نگاهی به کابینت‌ها انداخت و چای کیسه‌ای‌هایم را دید.

Narrator

"Shall we have a cup?" I filled the kettle on the stove.

«یه فنجون بخوریم؟» کتری روی اجاق گاز را پر از آب کردم.

Narrator

"I beg your pardon, Madame, the piano?" She used to give lessons for forty years.

«ببخشید خانم، پیانو؟» او چهل سال تدریس می‌کرد.

Narrator

It was how she raised us after my father died.

آن بود چطور او raised ما بعد از من پدر مرد.

Narrator

I sat at the table and watched as Helen washed the dirty dishes, tied up the garbage bag, and poured boiling water into two cups.

پشت میز نشستم و تماشا کردم که هلن ظرف‌های کثیف را شست، کیسه زباله را بست و آب جوش را در دو فنجان ریخت.

Narrator

She handed one to me without milk and sat down at the table.

او دست یک به من بدون شیر و نشست پایین در میز.

Narrator

"Excuse me, Madame, but is it enough?" Helen took a sip of her tea.

«ببخشید، مادام، اما کافی است؟» هلن جرعه‌ای از چای‌اش را نوشید.

Narrator

Her lipstick left a smiling pink stain on the rim of the cup.

رژ لبش لکه‌ی صورتیِ خندانی روی لبه‌ی فنجان به جا گذاشته بود.

Narrator

"Is what enough?""The soup in the pans.

«این چیه؟» «سوپ توی قابلمه‌ها کافیه؟»

Narrator

Is it enough food for Mrs.

است آن کافی غذا برای خانم.

Narrator

Croft?""She won't eat anything else.

کرافت؟" "اون دیگه چیزی نمیخوره.

Narrator

She stopped eating solids after she turned one hundred.

او بعد از صد سالگی خوردن غذاهای جامد را متوقف کرد.

Narrator

That was, let's see, three years ago." I was mortified.

اون، حالا ببینیم، سه سال پیش بود.» خجالت‌زده شدم.

Narrator

I had assumed Mrs.

من فرض کرده بودم خانمه.

Narrator

Croft was in her eighties, perhaps as old as ninety.

کرافت هشتاد و چند ساله بود، شاید هم نود ساله.

Narrator

I had never known a person who had lived for over a century.

من داشت هرگز دانسته یک شخص چه کسی داشت زندگی کرد برای بالای یک قرن.

Narrator

That this person was a widow who lived alone mortified me further still.

اینکه این شخص بیوه‌ای بود که تنها زندگی می‌کرد، مرا بیشتر آزرده خاطر کرد.

Narrator

Nohood had driven my own mother insane.

نوهود مادر خودم را دیوانه کرده بود.

Narrator

My father, who worked as a clerk at the general post office of Corcutta, died of encephalitis when I was sixteen.

پدرم که به عنوان کارمند در اداره پست عمومی کورکوتا کار می‌کرد، وقتی شانزده ساله بودم بر اثر آنسفالیت درگذشت.

Narrator

My mother refused to adjust to life without him.

مادرم حاضر نبود بدون او به زندگی عادت کند.

Narrator

Instead, she sank deeper into a world of darkness from which neither I nor my brother nor concerned relatives nor psychiatric clinics on Rajbihari Avenue could save her.

در عوض، او عمیق‌تر در دنیای تاریکی فرو رفت که نه من، نه برادرم، نه اقوام نگران و نه کلینیک‌های روانپزشکی خیابان راجبیهاری نمی‌توانستند او را از آن نجات دهند.

Narrator

After my father's death, my brother abandoned his schooling and began to work in the jute mill he would eventually manage in order to keep the household running.

بعد از مرگ پدرم، برادرم درس خواندن را رها کرد و برای اداره امور خانه، در کارخانه کنف که بعدها مدیریتش را به دست گرفت، مشغول به کار شد.

Narrator

And so it was my job to sit by my mother's feet and study for my exams as she counted and recounted the bracelets on her arm as if they were the beads of an abacus.

و بنابراین کار من این شده بود که کنار پای مادرم بنشینم و برای امتحاناتم درس بخوانم، در حالی که او دستبندهای روی بازویش را مثل مهره‌های چرتکه می‌شمارد و برایشان میشمارد.

Narrator

We tried to keep an eye on her.

ما تلاش کرد به نگه می‌دارد یک چشم روی او.

Narrator

Once she had wandered half naked to the tram depot before we wereable to bring her inside again.

یک بار نیمه‌برهنه تا ایستگاه تراموا رفته بود که توانستیم دوباره او را به داخل بیاوریم.

Narrator

I am happy to warm Mrs.

من هستم خوشحال به گرم خانم.

Narrator

Croft's soup in the evenings, I suggested.

پیشنهاد دادم عصرها سوپ کرافت بخوریم.

Narrator

It is no trouble.

زحمتی نیست.

Narrator

Helen looked at her watch, stood up and poured the rest of her tea into the sink.

هلن به نظر می‌رسید در او تماشا، ایستاد بالا و poured استراحت از او چای داخل sink.

Narrator

I wouldn't defire you.

من تو را اخراج نمی‌کردم.

Narrator

That's the sort of thing that would kill her altogether.

این از آن نوع چیزهایی است که او را به کلی خواهد کشت.

Narrator

That evening, when Helen had gone and Mrs.

که عصر، وقتی هلن داشت رفته و خانم.

Narrator

Croft and I were alone again, I began to worry.

کرافت و من بودند تنها دوباره، من شروع کرد به worry.

Narrator

Now that I knew how very old she was, I worried that something would happen to her in the middle of the night or when I was out during the day.

حالا که می‌دانستم چند سالش است، نگران بودم که نیمه‌شب یا وقتی من بیرون از خانه هستم، اتفاقی برایش بیفتد.

Narrator

As vigorous as her voice was and imperious as she seemed, I knew that even a scratch or a cough could kill a person that old.

هر چقدر هم که صدایش پرانرژی و هر چقدر هم که آمرانه به نظر می‌رسید، می‌دانستم که حتی یک خراش یا سرفه می‌تواند فردی به آن سن را بکشد.

Narrator

Each day she lived, I knew, was something of a miracle.

می‌دانستم هر روزی که او زندگی می‌کرد، چیزی شبیه به یک معجزه بود.

Narrator

Helen didn't seem concerned.

هلن نگران به نظر نمی‌رسید.

Narrator

She came and went, bringing soup for Mrs.

او آمد و رفت، آوردن soup برای خانم.

Narrator

Croft one Sunday after the next.

کرافت، یکشنبه‌ای پس از یکشنبه‌ی دیگر.

Narrator

In this manner the six weeks of that summer passed, I came home each evening after my hours at the library and spent a few minutes on the piano bench with Mrs.

به این ترتیب شش هفته‌ی آن تابستان گذشت، هر شب بعد از ساعات کاری‌ام در کتابخانه به خانه می‌آمدم و چند دقیقه‌ای را روی نیمکت پیانو با خانم ... می‌گذراندم.

Narrator

Croft.

کرافت.

Narrator

Some evenings I sat beside her long after she had drifted off to sleep, still in awe of how many years she had spent on this earth.

بعضی شب‌ها مدت‌ها پس از اینکه خوابش می‌برد، کنارش می‌نشستم، هنوز در حیرت از سال‌های زیادی که روی این زمین گذرانده بود.

Narrator

At times I tried to picture the world she had been born into.

گاهی سعی می‌کردم دنیایی را که او در آن به دنیا آمده بود، تصور کنم.

Narrator

In 1866, a world, I imagined, filled with women in long black skirts and chaste conversations in the parlor.

در سال ۱۸۶۶، دنیایی را تصور می‌کردم که پر از زنانی با دامن‌های بلند مشکی و گفتگوهای عفیفانه در اتاق نشیمن بود.

Narrator

Now when I looked at her hands with their swollen knuckles folded together in her lap, I imagined them smooth and slim, striking the piano keys.

حالا وقتی به دست‌هایش نگاه می‌کردم که بند انگشتان ورم کرده‌شان را در دامنش جمع کرده بود، آنها را صاف و باریک تصور می‌کردم که روی کلیدهای پیانو ضربه می‌زدند.

Narrator

At times I came downstairs before going to sleep to make sure she was sitting upright on the bench or was safe in her bedroom.

بعضی وقت‌ها قبل از خواب به طبقه پایین می‌آمدم تا مطمئن شوم که او روی نیمکت صاف نشسته یا در اتاق خوابش در امان است.

Narrator

On Fridays I put the rent in her hands.

جمعه‌ها اجاره را به او می‌دادم.

Narrator

There was nothing I could do for her beyond these simple gestures.

جز این حرکات ساده، هیچ کاری از دستم برنمی‌آمد برایش انجام دهم.

Narrator

I was not her son and apart from those eight dollars I owed her nothing.

من پسرش نبودم و به جز آن هشت دلار، هیچ بدهی دیگری به او نداشتم.

Narrator

At the end of August, Marla's passport and green card were ready.

آخرهای ماه اوت، گذرنامه و گرین کارت مارلا آماده شد.

Narrator

I received a telegram with her flight information.

من یک تلگرام حاوی اطلاعات پرواز او دریافت کردم.

Narrator

My brother's house in Kolkata had no telephone.

خانه برادرم در کلکته تلفن نداشت.

Narrator

Around that time I also received a letter from her written only a few days after we had parted.

اطراف که زمان من همچنین دریافت کرد یک نامه از او نوشته فقط چند روزها بعد از ما داشت بخش.

Narrator

There was no salutation.

سلام و احوالپرسی در کار نبود.

Narrator

Addressing me by name would have assumed an intimacy we had not yet discovered.

اگر من را با اسم صدا می‌زدند، انگار صمیمیتی بینمان ایجاد می‌شد که هنوز کشفش نکرده بودیم.

Narrator

It contained only a few lines.

فقط چند خط داشت.

Narrator

I write in English in preparation for the journey.

من برای آماده شدن برای سفر، به انگلیسی می‌نویسم.

Narrator

Here I am very much lonely.

اینجا من هستم خیلی خیلی تنها.

Narrator

Is it very cold there?

است آن خیلی سرد آنجا؟

Narrator

Is there snow?

برف هست؟

Narrator

Yours, Marla.

ارادتمند شما، مارلا.

Narrator

I was not touched by her words and yet we were bound together.

حرف‌هایش من را تحت تأثیر قرار نداد، با این حال ما به هم وابسته بودیم.

Narrator

For six weeks she had worn an iron bangle on her wrist and applied vermilion powder to the pot in her hair to signify to the world that she was a bride.

شش هفته بود که النگویی آهنی به مچ دستش بسته بود و پودر شنگرف را به مویش مالیده بود تا به دنیا نشان دهد که عروس است.

Narrator

In those six weeks I regarded her arrival as I would the arrival of a coming month or season something inevitable but meaningless at the time.

در آن شش هفته، آمدنش را مثل آمدن یک ماه یا فصل آینده می‌دانستم، چیزی اجتناب‌ناپذیر اما در آن زمان بی‌معنی.

Narrator

So little did I know her that while details of her face sometimes rose to my memory, I could not conjure up the whole of it.

آنقدر کم او را می‌شناختم که با اینکه گاهی جزئیات چهره‌اش به یادم می‌آمد، نمی‌توانستم کل آن را به خاطر بیاورم.

Narrator

A few days after receiving the letter, as I was walking to work in the morning, I saw an Indian woman on Massachusetts Avenue wearing a sari with its free end nearly dragging on the footpath and pushing a child in a stroller.

چند روز پس از دریافت نامه، وقتی صبح داشتم به محل کار می‌رفتم، در خیابان ماساچوست زنی هندی را دیدم که ساری به سر داشت و سر آزاد آن تقریباً روی پیاده‌رو کشیده می‌شد و بچه‌ای را که در کالسکه بود، هل می‌داد.

Narrator

An American woman with a small black dog on a leash was walking to one side of her.

یک آمریکایی زن با یک کوچک سیاه dog روی یک leash بود راه رفتن به یک طرف از او.

Narrator

Suddenly the dog began barking.

ناگهان سگ شروع به پارس کردن کرد.

Narrator

I watched as the Indian woman startled, stopped in her path at which point the dog leaped up and seized the end of the sari between its teeth.

من تماشا می‌کردم که زن هندی جا خورد، سر راهش ایستاد و در همین لحظه سگ به سمتش پرید و انتهای ساری را بین دندان‌هایش گرفت.

Narrator

The American woman scolded the dog, appeared to apologize and walked quickly away, leaving the Indian woman to fix her sari and quiet her crying child.

زن آمریکایی سگ را سرزنش کرد، وانمود کرد که عذرخواهی می‌کند و به سرعت دور شد و زن هندی را تنها گذاشت تا ساری‌اش را درست کند و کودک گریانش را آرام کند.

Narrator

She did not see me standing there and eventually she continued on her way.

او مرا که آنجا ایستاده بودم ندید و سرانجام به راهش ادامه داد.

Narrator

Such a mishap I realized that morning would soon be my concern.

چنین حادثه ناگواری، فهمیدم که آن صبح به زودی دغدغه من خواهد شد.

Narrator

It was my duty to take care of Mala, to welcome her and protect her.

وظیفه من بود که از مالا مراقبت کنم، از او استقبال کنم و از او محافظت کنم.

Narrator

I would have to buy her her first pair of snow boots, her first winter coat.

باید اولین جفت چکمه برفی و اولین کت زمستانی‌اش را برایش می‌خریدم.

Narrator

I would have to tell her which street to avoid, which way the traffic came, tell her to wear her sari so that the free end did not drag on the footpath.

باید به او می‌گفتم از کدام خیابان رد شود، ماشین‌ها از کدام طرف می‌آیند، باید به او می‌گفتم ساری‌اش را بپوشد تا سرِ گشادش روی پیاده‌رو کشیده نشود.

Narrator

Like Mala, I was used to it all by then.

دوست داشتن مالا، من بود used به آن همه توسط بعد.

Narrator

Used to cornflakes and milk, used to Helen's visits, used to sitting on the bench with Mrs.

به کورن فلکس و شیر، به ملاقات‌های هلن، به نشستن روی نیمکت کنار خانم ... عادت کرده بود.

Narrator

Croft.

کرافت.

Narrator

The only thing I was not used to was Mala.

فقط چیز من بود نه used به بود مالا.

Narrator

Nevertheless, I did what I had to do.

با این وجود، من کاری را که باید انجام می‌دادم، انجام دادم.

Narrator

I went to the housing office at MIT and found a furnished apartment a few blocks away with a double bed and a private kitchen and bath for forty dollars a week.

به دفتر مسکن دانشگاه MIT رفتم و یک آپارتمان مبله چند بلوک آن طرف‌تر با یک تخت دونفره و آشپزخانه و حمام اختصاصی به قیمت چهل دلار در هفته پیدا کردم.

Narrator

One last Friday I handed Mrs.

جمعه‌ی گذشته، به خانم ... دادم.

Narrator

Croft eight dollar bills in an envelope, brought my suitcase downstairs and informed her that I was moving.

کرافت هشت دلار اسکناس را در یک پاکت گذاشت، چمدانم را پایین آورد و به او اطلاع داد که دارم اسباب‌کشی می‌کنم.

Narrator

She put my key into her change purse.

کلیدم را داخل کیف پول خردش گذاشت.

Narrator

The last thing she asked me to do was hand her the cane propped against the table so that she could walk to the door and lock it behind me.

آخرین چیزی که از من خواست این بود که عصایی را که به میز تکیه داده بود به او بدهم تا بتواند به سمت در برود و آن را پشت سرم قفل کند.

Narrator

"Good-bye then,"she said, and retreated back into the house.

گفت: «پس خداحافظ.» و به داخل خانه برگشت.

Narrator

I did not expect any display of emotion, but I was disappointed all the same.

انتظار هیچ ابراز احساساتی را نداشتم، اما با این حال ناامید شدم.

Narrator

I was only a boarder, a man who paid her a bit of money and passed in and out of her home for six weeks.

من بود فقط یک boarder، یک مرد چه کسی پرداخت او یک bit از پول و passed در و بیرون از او خانه برای شش هفته‌ها.

Narrator

It was a century; it was no time at all.

آن بود یک قرن؛ آن بود نه زمان در همه.

Narrator

At the airport I recognized Mala immediately.

در فرودگاه، مالا را فوراً شناختم.

Narrator

The free end of her sari did not drag on the floor, but was draped in a sign of bridal modesty over her head, just as it had draped my mother until the day my father died.

انتهای آزاد ساری‌اش روی زمین کشیده نمی‌شد، بلکه به نشانه‌ی حجب و حیای عروس، روی سرش کشیده شده بود، درست همانطور که مادرم را تا روز مرگ پدرم پوشانده بود.

Narrator

Her thin brown arms were stacked with gold bracelets, a small red circle was painted on her forehead, and the edges of her feet were tinted with a decorative red dye.

بازوهای لاغر و قهوه‌ای‌اش پر از دستبندهای طلایی بود، یک دایره کوچک قرمز روی پیشانی‌اش نقاشی شده بود و لبه‌های پاهایش با رنگ قرمز تزئینی رنگ‌آمیزی شده بود.

Narrator

I did not embrace her or kiss her or take her hand.

نه بغلش کردم، نه بوسش کردم، نه دستش را گرفتم.

Narrator

Instead, I asked her, speaking Bengali for the first time in America, if she was hungry.

در عوض، در حالی که برای اولین بار در آمریکا به زبان بنگالی صحبت می‌کردم، از او پرسیدم که آیا گرسنه است؟

Narrator

She hesitated, then nodded, "Yes." I told her I had prepared some egg curry at home.

او hesitated، بعد سر تکان داد، " Yes. " من گفت او من داشت آماده کرد برخی تخم‌مرغ کاری در خانه.

Narrator

What did they give you to eat on the plane?

چه کرد آن‌ها می‌دهد تو به خوردن روی plane؟

Narrator

I didn't eat.

من نکرد خوردن.

Narrator

All the way from Kolkata.

تمام راه از کلکته.

Narrator

The menu said "ox tail soup,"but surely there were other items.

توی منو نوشته بود «سوپ دم گاو»، اما مطمئناً غذاهای دیگه‌ای هم بود.

Narrator

The thought of eating an ox's tail made me lose my appetite.

فکر خوردن دم گاو اشتهایم را کور کرد.

Narrator

When we arrived home, Mala opened up one of her suitcases and presented me with two pullover sweaters, both made with bright blue wool, which she had knitted in the course of our separation, one with a v-neck, the other covered with cables.

وقتی به خانه رسیدیم، مالا یکی از چمدان‌هایش را باز کرد و دو پلیور به من داد که هر دو از پشم آبی روشن دوخته شده بودند و در طول جدایی‌مان بافته بود، یکی یقه هفت و دیگری پوشیده از کابل.

Narrator

I tried them on.

من تلاش کرد آن‌ها روی.

Narrator

Both were tight under the arms.

هر دو زیر بغلشان تنگ بود.

Narrator

She had also brought me two new pairs of drawstring pajamas, a letter from my brother and a packet of loose Darjeeling tea.

او همچنین دو جفت پیژامه بنددار نو، نامه‌ای از برادرم و یک بسته چای دارجلینگ فله‌ای برایم آورده بود.

Narrator

I had no present for her apart from the egg curry.

من به جز خورش تخم مرغ، هدیه دیگری برایش نداشتم.

Narrator

We sat at a bare table, staring at our plates.

پشت یک میز خالی نشستیم و به بشقاب‌هایمان خیره شدیم.

Narrator

Weate with our hands.

با دست‌هایمان غذا بخوریم.

Narrator

Another thing I had not yet done in America.

دیگری چیز من داشت نه yet انجام‌شده در آمریکا.

Narrator

"The house is nice,"she said, "also the egg curry." With her left hand she held the end of her sari to her chest, so it would not slip off her head.

گفت: «خانه قشنگ است، و همچنین خورش کاری تخم‌مرغ.» با دست چپش انتهای ساری‌اش را به سینه‌اش چسبانده بود تا از سرش لیز نخورد.

Narrator

I don't know many recipes.

من دستور پخت غذاهای زیادی بلد نیستم.

Narrator

She nodded, peeling the skin off each of her potatoes before eating them.

او سر تکان داد و قبل از خوردن سیب‌زمینی‌ها، پوست آنها را جدا کرد.

Narrator

At one point the sari slipped to her shoulders.

در یک لحظه ساری تا شانه‌هایش سر خورد.

Narrator

She readjusted it at once.

او فوراً آن را دوباره تنظیم کرد.

Narrator

"There is no need to cover your head,"I said.

" هست نه نیاز به cover تو سر، " من گفت.

Narrator

"I don't mind.

" من نکن ذهن.

Narrator

It doesn't matter here." She kept it covered anyway.

اینجا مهم نیست.» او به هر حال آن را پوشیده نگه داشت.

Narrator

I waited to get used to her, to her presence at my side, at my table and in my bed, but a week later we were still strangers.

صبر کردم تا به او، به حضورش در کنارم، سر میز و در تختم عادت کنم، اما یک هفته بعد، ما هنوز غریبه بودیم.

Narrator

I still was not used to coming home to an apartment that smelled of steamed rice and finding that the basin in the bathroom was always wiped clean.

هنوز عادت نداشتم به خانه برگردم و به آپارتمانی برگردم که بوی برنج بخارپز می‌دهد و ببینم که لگن حمام همیشه تمیز است.

Narrator

I were two toothbrushes lying side by side, a cake of pear soap residing in the soap dish.

من دو مسواک بودم که کنار هم قرار گرفته بودند، و یک قالب صابون گلابی توی جاصابونی.

Narrator

I was not used to the fragrance of the coconut oil she rubbed every other night into her scalp, or the delicate sound her bracelets made as she moved about the apartment.

من به عطر روغن نارگیلی که هر شب به پوست سرش می‌مالید، یا صدای ظریفی که دستبندهایش هنگام راه رفتن در آپارتمان ایجاد می‌کردند، عادت نداشتم.

Narrator

In the mornings she was always awake before I was.

در صبح او بود همیشه awake قبل از من بود.

Narrator

The first morning when I came into the kitchen she had heated up the leftovers and set a plate with a spoonful of salt on its edge, assuming I would eat rice for breakfast as most Bengali husbands did.

صبح اولی که به آشپزخانه آمدم، او غذاهای مانده را گرم کرده بود و بشقابی با یک قاشق نمک روی لبه‌اش گذاشته بود، با این فرض که من مثل بیشتر شوهرهای بنگالی برای صبحانه برنج می‌خورم.

Narrator

I told her cereal would too, and the next morning when I came into the kitchen she had already poured the cornflakes into my bowl.

من گفت او غلات صبحانه would هم، و بعدی صبح وقتی من آمد داخل آشپزخانه او داشت از قبل poured کورن‌فلکس داخل من کاسه.

Narrator

One morning she walked with me to MIT where I gave her a short tour of the campus.

یک صبح او راه رفت با من به ام‌آی‌تی کجا من داد او یک کوتاه tour از campus.

Narrator

The next morning before I left for work she asked me for a few dollars, I parted with them reluctantly but I knew that this too was now normal.

بعدی صبح قبل از من ترک کرد برای کار او پرسید من برای چند دلار، من بخش با آن‌ها reluctantly اما من می‌دانست که این هم بود حالا normal.

Narrator

When I came home from work there was a potato peeler in the kitchen drawer, and a tablecloth on the table, and chicken curry made with fresh garlic and ginger on the stove.

وقتی از سر کار به خانه برگشتم، یک پوست‌کن سیب‌زمینی در کشوی آشپزخانه بود، یک رومیزی روی میز، و خوراک مرغ سوخاری با سیر و زنجبیل تازه روی اجاق گاز.

Narrator

After dinner I read the newspaper, while Mala sat at the kitchen table working on a cardigan for herself with more of the blue wool, or writing letters home.

بعد از شام من خواندن روزنامه، در حالی که مالا نشست در آشپزخانه میز کار کردن روی یک cardigan برای خودش با بیشتر از آبی wool، یا writing نامه‌ها خانه.

Narrator

On Friday I suggested going out.

جمعه پیشنهاد دادم بریم بیرون.

Narrator

Mala sat down her knitting and disappeared into the bathroom, and she emerged.

مالا بافتنی‌اش را کنار گذاشت و در حمام ناپدید شد، و دوباره بیرون آمد.

Narrator

I regretted the suggestion.

از پیشنهادم پشیمان شدم.

Narrator

She had put on a silk sally and extra bracelets, and coiled her hair with a flattering side part on top of her head.

او یک شال ابریشمی و دستبندهای اضافی به سر گذاشته بود و موهایش را با فرق کج و جذابی بالای سرش جمع کرده بود.

Narrator

She was prepared as if for a party, or at the very least for the cinema, but I had no such destination in mind.

او طوری آماده شده بود که انگار برای یک مهمانی یا حداقل برای سینما آماده شده بود، اما من چنین مقصدی را در نظر نداشتم.

Narrator

The evening was balmy, we walked several blocks down Massachusetts Avenue looking into the windows of restaurants and shops.

هوا در آن شب مطبوع بود، ما چندین بلوک در خیابان ماساچوست قدم زدیم و به ویترین رستوران‌ها و مغازه‌ها نگاه کردیم.

Narrator

Then without thinking I let her down the quiet street where for so many nights I had walked alone.

بعد بدون فکر می‌کند من اجازه او پایین آرام خیابان کجا برای پس بسیاری شب من داشت راه رفت تنها.

Narrator

This is where I lived before you came, I said, stopping at Mrs.

گفتم، اینجا جایی است که قبل از آمدن شما زندگی می‌کردم، و کنار خانم ... ایستادم.

Narrator

Croft's home.

خانه‌ی کرافت.

Narrator

In such a big house I had a small room upstairs at the back.

در چنین یک بزرگ خانه من داشت یک کوچک اتاق upstairs در برگشت.

Narrator

Who else lives there?

چه کس دیگری آنجا زندگی می‌کند؟

Narrator

A very old woman with her family alone.

یک خیلی قدیمی زن با او خانواده تنها.

Narrator

But who takes care of her?

اما چه کسی می‌گیرد care از او؟

Narrator

I opened the gate.

دروازه را باز کردم.

Narrator

For the most part she takes care of herself.

برای بیشتر بخش او می‌گیرد care از خودش.

Narrator

I wondered if Mrs.

با خودم فکر کردم که آیا خانم ...

Narrator

Croft would remember me.

کرافت مرا به خاطر خواهد سپرد.

Narrator

I wondered if she had a new border to sit with her each evening.

با خودم فکر کردم که آیا او حاشیه‌ی جدیدی دارد که هر شب کنارش بنشیند؟

Narrator

When I pressed the bell I expected the same long wait as that day of our first meeting when I did not have a key, but this time the door was opened almost immediately by Helen.

وقتی زنگ را فشار دادم، انتظار داشتم همان انتظار طولانی روز اول ملاقاتمان را که کلید نداشتم، تحمل کنم، اما این بار هلن تقریباً بلافاصله در را باز کرد.

Narrator

Mrs.

خانم.

Narrator

Croft was not sitting on the bench.

کرافت روی نیمکت ننشسته بود.

Narrator

The bench was gone.

نیمکت رفته بود.

Narrator

"Hello there,"Helen said, smiling with her bright pink lips at Mala.

هلن در حالی که با لب‌های صورتی روشنش به مالا لبخند می‌زد، گفت: «سلام.»

Narrator

"Mother's in the parlor.

" مادرِ در اتاق پذیرایی.

Narrator

Will you be visiting awhile?""As you wish, madam.""Then I think I'll run to the store, if you don't mind." She had a little accident.

میشه یه مدت دیگه اینجا باشید؟ " "هر طور که شما مایل باشید، خانم." "پس اگه اشکالی نداره، فکر کنم برم مغازه." یه تصادف کوچیک براش پیش اومد.

Narrator

We can't leave her alone these days, not even for a minute." I locked the door after Helen and walked into the parlor.

ما نمی‌تواند ترک می‌کند او تنها این‌ها روزها، نه even برای یک دقیقه. " من locked در بعد از هلن و راه رفت داخل اتاق پذیرایی.

Narrator

Mrs.

خانم.

Narrator

Croft was lying flat on her back, her head on a peach-colored cushion, a thin white quilt spread over her body, her hands were folded together on her chest.

کرافت به پشت دراز کشیده بود، سرش را روی یک کوسن هلویی رنگ گذاشته بود، لحاف سفید نازکی روی بدنش کشیده بود و دستانش را روی سینه‌اش در هم قلاب کرده بود.

Narrator

When she saw me she pointed at the sofa and told me to sit down.

وقتی من را دید، به مبل اشاره کرد و گفت بنشین.

Narrator

I took my place as directed, but Mala wandered over to the piano and sat on the bench which was now positioned where it belonged.

طبق دستور، من سر جایم نشستم، اما مالا به سمت پیانو رفت و روی نیمکتی که حالا سر جایش بود نشست.

Narrator

"I broke my hip,"Mrs.

خانم «لگنم شکست.»

Narrator

Croft announced, as if no time had passed.

کرافت طوری اعلام کرد که انگار هیچ زمانی نگذشته است.

Narrator

"Oh, dear, madam.""I fell off the bench.""I am so sorry, madam.

«وای، خانم.» «از روی نیمکت افتادم.» «خیلی متاسفم، خانم.»

Narrator

It was the middle of the night.

آن بود وسط از شب.

Narrator

Do you know what I did, boy?" I shook my head.

می‌کنم تو می‌داند چه من کرد، پسر؟ " من shook من سر.

Narrator

"I called the police." She stared up at the ceiling and grinned sedately, exposing a crowded row of long gray teeth.

«به پلیس زنگ زدم.» به سقف خیره شد و با لبخندی آرام، ردیفی از دندان‌های بلند و خاکستری‌اش را نمایان کرد.

Narrator

"What do you say to that boy?" As stunned as I was, I knew what I had to say.

" چه می‌کنم تو می‌گوید به که پسر؟ " مثل stunned مثل من بود، من می‌دانست چه من داشت به می‌گوید.

Narrator

With no hesitation at all, I cried out, "Splendid!" Mala laughed then.

با نه hesitation در همه، من گریه کرد بیرون، " باشکوه! " مالا خندید بعد.

Narrator

Her voice was full of kindness, her eyes bright with amusement.

صدایش پر از مهربانی بود، چشمانش از شادی برق می‌زد.

Narrator

I had never heard her laugh before, and it was loud enough so that Mrs.

من داشت هرگز شنید او خنده قبل از، و آن بود بلند کافی پس که خانم.

Narrator

Croft heard it too.

کرافت شنید آن هم.

Narrator

She turned to Mala and glared, "Who is she, boy?""She is my wife, madam." Mrs.

او چرخید به مالا و glared، " چه کسی است او، پسر؟ " " او است من همسر، خانم. " خانم.

Narrator

Croft pressed her head at an angle against the cushion to get a better look.

کرافت سرش را با زاویه‌ای به بالش فشار داد تا بهتر ببیند.

Narrator

"Can you play the piano?""No, madam,"Mala replied.

«می‌توانید پیانو بنوازید؟» مالا پاسخ داد: «نه، خانم.»

Narrator

"Then stand up!" Mala rose to her feet, adjusting the end of her sari over her head and holding it to her chest, and for the first time since her arrival, I felt sympathy.

«پس بلند شو!» مالا از جاش بلند شد، انتهای ساری‌اش را روی سرش گذاشت و به سینه‌اش چسباند، و برای اولین بار از زمان ورودش، احساس همدردی کردم.

Narrator

I remembered my first days in London, learning how to take the tube to Russell Square, riding an escalator for the first time, unable to understand that when the man cried, "Piper!"it meant paper, unable to decipher for a whole year that the conductor said, "Mind the gap!"as the train approached each station.

روزهای اولم در لندن را به یاد آوردم، یاد گرفتم چطور با مترو به میدان راسل بروم، برای اولین بار سوار پله برقی شدم، نمی‌توانستم بفهمم وقتی مرد فریاد می‌زد «پایپر!» منظورش کاغذ است، و یک سال تمام نمی‌توانستم بفهمم که متصدی قطار با نزدیک شدن قطار به هر ایستگاه می‌گفت «مواظب فاصله باش!».

Narrator

Like me, Mala had traveled far from home, not knowing where she was going or what she would find for no reason other than to be my wife.

دوست داشتن من، مالا داشت سفر کرد far از خانه، نه می‌داند کجا او بود رفتن یا چه او would پیدا برای نه دلیل دیگر از به بودن من همسر.

Narrator

As strange as it seemed, I knew in my heart that one day her death would affect me, and stranger still that mine would affect her.

هر چقدر هم که عجیب به نظر می‌رسید، در قلبم می‌دانستم که روزی مرگ او مرا تحت تأثیر قرار خواهد داد، و عجیب‌تر اینکه مرگ من او را تحت تأثیر قرار خواهد داد.

Narrator

I wanted somehow to explain this to Mrs.

می‌خواستم یه جوری این موضوع رو برای خانم ... توضیح بدم.

Narrator

Croft, who was still scrutinizing Mala from top to toe, with what seemed to be placid disdain.

کرافت، که هنوز با نگاهی تحقیرآمیز و آرام، مالا را از سر تا پا بررسی می‌کرد.

Narrator

I wondered if Mrs.

با خودم فکر کردم که آیا خانم ...

Narrator

Croft had ever seen a woman in a sari, with a dot painted on her forehead, and bracelets stacked on her wrists.

کرافت تا به حال زنی را با ساری، با نقطه‌ای نقاشی شده روی پیشانی و دستبندهایی که روی مچ‌هایش چیده شده بود، دیده بود.

Narrator

I wondered what she would object to.

با خودم فکر کردم که او به چه چیزی اعتراض خواهد کرد.

Narrator

I wondered if she could see the red dye still vivid on Mala's feet, all but obscured by the bottom edge of her sari.

با خودم فکر کردم آیا او می‌تواند رنگ قرمز را که هنوز روی پاهای مالا واضح بود، ببیند، در حالی که لبه‌ی پایینی ساری‌اش تقریباً آن را پوشانده بود.

Narrator

At last Mrs.

در آخر خانم.

Narrator

Croft declared with the equal measures of disbelief and delight I knew well that she is a perfect lady.

کرافت با کمال ناباوری و خوشحالی اعلام کرد: «من به خوبی می‌دانستم که او یک خانم کامل است.»

Narrator

Now it was I who laughed.

حالا آن بود من چه کسی خندید.

Narrator

I did so quietly, and Mrs.

من این کار را بی سر و صدا انجام دادم، و خانم ...

Narrator

Croft did not hear me.

کرافت نکرد می‌شنود من.

Narrator

But Mala had heard, and for the first time we looked at each other and smiled.

اما مالا داشت شنید، و برای نخستین بار ما به نظر می‌رسید در هر دیگر و لبخند زد.

Narrator

I like to think of that moment in Mrs.

من دوست داشتن به فکر می‌کند از که moment در خانم.

Narrator

Croft's parlor as the moment when the distance between Mala and me began to lessen.

اتاق نشیمن کرافت، لحظه‌ای که فاصله بین من و مالا شروع به کم شدن کرد.

Narrator

Although we were not yet fully in love, I like to think of the months that followed as a honeymoon of sorts.

اگرچه ما هنوز کاملاً عاشق هم نشده بودیم، اما دوست دارم ماه‌های بعد را نوعی ماه عسل بدانم.

Narrator

Together we explored the city and met other Bengalis, some of whom are still friends today.

با هم شهر را گشتیم و با بنگالی‌های دیگری آشنا شدیم که بعضی از آنها هنوز هم با هم دوست هستند.

Narrator

We discovered that a man named Bill sold fresh fish on Prospect Street, and that a shop in Harvard Square called Cardullos sold bay leaves and cloves.

ما کشف کردیم که مردی به نام بیل در خیابان پراسپکت ماهی تازه می‌فروشد و مغازه‌ای در میدان هاروارد به نام کاردلوس برگ بو و میخک می‌فروشد.

Narrator

In the evenings we walked to the child's river to watch sailboats drift across the water, or had ice-cream cones in Harvard Yard.

عصرها تا رودخانه‌ی کودک قدم می‌زدیم تا قایق‌های بادبانی را که روی آب شناور بودند تماشا کنیم، یا در هاروارد یارد بستنی قیفی می‌خوردیم.

Narrator

We bought a camera with which to document our life together, and I took pictures of her posing in front of the Prudential Building so that she could send them to her parents.

ما یک دوربین خریدیم تا با آن زندگی مشترکمان را ثبت کنیم، و من از او در حال ژست گرفتن جلوی ساختمان پرودنشیال عکس گرفتم تا بتواند آنها را برای والدینش بفرستد.

Narrator

At night we kissed, shy at first but quickly bold, and discovered pleasure and solace in each other's arms.

شب‌ها همدیگر را می‌بوسیدیم، اول خجالتی اما خیلی زود جسور شدیم، و در آغوش هم لذت و آرامش را کشف کردیم.

Narrator

I told her about my voyage on the SS Roma, and about Finsbury Park and the YMCA, and my evenings on the bench with Mrs.

برایش از سفر دریایی‌ام با کشتی اس‌اس روما، و از فینزبوری پارک و انجمن مردان جوان مسیحی، و شب‌هایی که با خانم ... روی نیمکت می‌گذراندم، گفتم.

Narrator

Croft.

کرافت.

Narrator

When I told her stories about my mother she wept.

وقتی داستان‌هایی از مادرم برایش تعریف کردم، گریه کرد.

Narrator

It was Mahler who consoled me.

این مالر بود که مرا تسلی داد.

Narrator

When reading the Globe one evening I came across Mrs.

وقتی خواندن Globe یک عصر من آمد از عرض خانم.

Narrator

Croft's obituary.

آگهی ترحیم کرافت.

Narrator

I had not thought of her in several months.

من داشت نه فکر کرد از او در چندین ماه‌ها.

Narrator

By then those six weeks of the summer were already a remote interlude in my past.

تا آن موقع، آن شش هفته‌ی تابستان، دیگر به یک میان‌پرده‌ی دور در گذشته‌ی من تبدیل شده بود.

Narrator

But when I learned of her death I was stricken.

اما وقتی خبر فوتش را شنیدم، خیلی متاثر شدم.

Narrator

So much so that when Mahler looked up from her knitting she found me staring at the wall unable to speak.

آنقدر که وقتی مالر سرش را از بافتنی‌اش بلند کرد، دید که من به دیوار خیره شده‌ام و نمی‌توانم حرف بزنم.

Narrator

Mrs.

خانم.

Narrator

Croft's was the first death I mourned in America.

کرافت اولین مرگی بود که در آمریکا برایش سوگواری کردم.

Narrator

For hers was the first life I had admired.

زیرا زندگی او اولین زندگی‌ای بود که تحسینش کرده بودم.

Narrator

She had left this world at last, ancient and alone, never to return.

او داشت ترک کرد این جهان در آخر، ancient و تنها، هرگز به برگشت.

Narrator

As for me, I have not strayed much farther.

در مورد من، من خیلی از مسیر منحرف نشده‌ام.

Narrator

Mahler and I live in a town about twenty miles from Boston on a tree-lined street, much like Mrs.

من و ماهلر در شهری حدود بیست مایلی بوستون، در خیابانی پردرخت، درست مثل خانم ... زندگی می‌کنیم.

Narrator

Croft's, in a house we own, with room for guests, and a garden that saves us from buying tomatoes in summer.

کرافتز، در خانه‌ای که مال خودمان است، با اتاق برای مهمان، و باغی که ما را از خرید گوجه فرنگی در تابستان بی‌نیاز می‌کند.

Narrator

We are American citizens now, so that we can collect Social Security when it is time.

ما اکنون شهروند آمریکا هستیم، بنابراین می‌توانیم در زمان مناسب از مزایای تأمین اجتماعی بهره‌مند شویم.

Narrator

Though we visit Calcutta every few years, we have decided to grow old here.

اگرچه ما هر چند سال یکبار به کلکته سفر می‌کنیم، اما تصمیم گرفته‌ایم اینجا پیر شویم.

Narrator

I work in a small college library.

من در یک کتابخانه کوچک دانشگاهی کار می‌کنم.

Narrator

We have a son who attends Harvard University.

ما دارم یک پسر چه کسی حاضر شدن Harvard دانشگاه.

Narrator

Mahler no longer drapes the end of her sari over her head, or weeps at night for her parents, but occasionally she weeps for our son.

مالر دیگر انتهای ساری‌اش را روی سرش نمی‌پیچد، یا شب‌ها برای پدر و مادرش گریه نمی‌کند، اما گهگاه برای پسرمان اشک می‌ریزد.

Narrator

So we drive to Cambridge to visit him, or bring him home for a weekend so that he can eat rice with his hands, and speak in Bengali, things we sometimes worry he will no longer do after we die.

بنابراین ما با ماشین به کمبریج می‌رویم تا او را ببینیم، یا او را برای آخر هفته به خانه می‌آوریم تا بتواند با دست‌هایش برنج بخورد و به زبان بنگالی صحبت کند، کارهایی که گاهی نگران هستیم که پس از مرگ ما دیگر انجام ندهد.

Narrator

Whenever we make that drive, I always take Massachusetts Avenue in spite of the traffic.

هر وقت از آن مسیر رانندگی می‌کنیم، با وجود ترافیک، من همیشه از خیابان ماساچوست می‌روم.

Narrator

I barely recognize the buildings now, but each time I am there, I return instantly to those six weeks as if they were only the other day, and I slow down and point to Mrs.

من به‌سختی شناختن ساختمان حالا، اما هر زمان من هستم آنجا، من برگشت instantly به آن‌ها شش هفته‌ها انگار آن‌ها بودند فقط دیگر روز، و من slow پایین و point به خانم.

Narrator

Croft's street, saying to my son, "Here was my first home in America, where I lived with a woman who was a hundred and three." Remember, Mahler says, and smiles, amazed as I am, that there was ever a time that we were strangers.

به خیابان کرافت که می‌رفتم، به پسرم می‌گفتم: «اینجا اولین خانه‌ی من در آمریکا بود، جایی که با زنی صد و سه ساله زندگی می‌کردم.» ماهلر می‌گوید، و لبخند می‌زند، در حالی که من هم شگفت‌زده‌ام، که همیشه زمانی بوده که ما غریبه بوده‌ایم.

Narrator

Myson always expresses his astonishment, not at Mrs.

مایسون همیشه تعجبش را ابراز می‌کند، نه از خانم ...

Narrator

Croft's age, but at how little I paid in rent, a fact nearly as inconceivable to him as a flag on the moon was to a woman born in 1866.

با اینکه من همسن کرافت بودم، اما با توجه به اجاره کمی که پرداخت می‌کردم، این واقعیت برای او تقریباً به همان اندازه غیرقابل تصور بود که پرچم روی ماه برای زنی که در سال ۱۸۶۶ متولد شده بود.

Narrator

Inmyson's eyes, I see the ambition that first hurled me across the world.

در چشمان اینمایسون، جاه‌طلبی‌ای را می‌بینم که برای اولین بار مرا به آن سوی دنیا پرتاب کرد.

Narrator

In a few years, he will graduate and pave his own way, alone and unprotected, but I remind myself that he has a father who is still living, a mother who is happy and strong.

چند سال دیگر، او فارغ‌التحصیل می‌شود و راه خودش را هموار می‌کند، تنها و بی‌پناه، اما به خودم یادآوری می‌کنم که او پدری دارد که هنوز زنده است، مادری که شاد و قوی است.

Narrator

Whenever he is discouraged, I tell him that if I can survive on three continents, then there is no obstacle he cannot conquer.

هر وقت دلسرد می‌شود، به او می‌گویم اگر بتوانم در سه قاره دوام بیاورم، هیچ مانعی نیست که او نتواند بر آن غلبه کند.

Narrator

While the astronauts, heroes forever, spent mere hours on the moon, I have remained in this new world for nearly thirty years.

در حالی که فضانوردان، قهرمانان ابدی، تنها چند ساعت را روی ماه گذراندند، من نزدیک به سی سال است که در این دنیای جدید مانده‌ام.

Narrator

I know that my achievement is quite ordinary.

می‌دانم که دستاوردم کاملاً معمولی است.

Narrator

I am not the only man to seek his fortune far from home, and certainly I am not the first.

من تنها مردی نیستم که دور از خانه به دنبال ثروتش می‌گردد، و مطمئناً اولین نفر هم نیستم.

Narrator

Still, there are times I am bewildered by each mile I have traveled.

با این حال، مواقعی هست که از هر مایلی که طی کرده‌ام، گیج می‌شوم.

Narrator

Each meal I have eaten.

هر وعده غذایی که خورده‌ام.

Narrator

Each person I have known.

هر شخص من دارم دانسته.

Narrator

Each room in which I have slept.

هر اتاق در کدام من دارم خوابید.

Narrator

As ordinary as it all appears, there are times when it is beyond my imagination.

هر چقدر هم که همه چیز عادی به نظر برسد، مواقعی وجود دارد که فراتر از تصور من است.