Narrator

Hello, and welcome to 6 Minute Grammar with me, Catherine.

سلام، و کاترین، به برنامه‌ی دستور زبان ۶ دقیقه‌ای من خوش آمدید.

Narrator

And me, Rob.

و من، راب.

Narrator

Hello.

سلام.

Narrator

And today's programme is all about describing things.

و برنامه امروز کلا درباره توصیف چیزهاست.

Narrator

Yes, that's right.

بله، همینطور است.

Narrator

We're going to explain how to use the words 'to' and 'very' with adjectives to describe things.

ما قصد داریم نحوه استفاده از کلمات «to» و «very» را به همراه صفت‌ها برای توصیف چیزها توضیح دهیم.

Narrator

We are, and we'll show you how to use the word 'enough' with adjectives and nouns.

ما هستیم، و به شما نشان خواهیم داد که چگونه از کلمه «کافی» با صفت‌ها و اسم‌ها استفاده کنید.

Narrator

We'll explain the difference between 'too much' and 'too many'.

ما تفاوت بین «خیلی زیاد» و «خیلی زیاد» را توضیح خواهیم داد.

Narrator

And we'll finish with a quiz, so listen carefully.

و ما با یک مسابقه بحث را تمام خواهیم کرد، پس با دقت گوش دهید.

Narrator

And to help us with all our example sentences today, we're bringing you this episode of 6 Minute Grammar from a clothes shop.

و برای اینکه امروز بتوانیم از تمام جملات مثالی‌مان استفاده کنیم، این قسمت از برنامه‌ی گرامر ۶ دقیقه‌ای از یک فروشگاه لباس را برایتان آورده‌ایم.

Narrator

Yes, we're clothes shopping.

بله، ما داریم لباس می‌خریم.

Narrator

We are.

ما هستیم.

Narrator

Well, Catherine's clothes shopping.

خب، کاترین داره لباس می‌خره.

Narrator

Yes, I'm going to a party.

بله، من به مهمانی می‌روم.

Narrator

Rob, look, this blue dress, I love it.

راب، ببین، این لباس آبی رو، من عاشقشم.

Narrator

Do you?

آیا شما؟

Narrator

Not really my colour.

واقعاً رنگ من نیست.

Narrator

Rob!

راب!

Narrator

You're not going to wear it, Rob, but actually, it's too big.

راب، قرار نیست بپوشیش، اما راستش، خیلی بزرگه.

Narrator

Oh, but look, this one.

اوه، اما ببین، این یکی.

Narrator

This one's nice.

این یکی قشنگه.

Narrator

What do you think, Rob?

نظرت چیه، راب؟

Narrator

Yeah, it's a bit short, isn't it?

آره، یه کم کوتاهه، نه؟

Narrator

Yeah, it is.

بله، همینطور است.

Narrator

It's too small.

خیلی کوچک است.

Narrator

Too big, too small.

خیلی بزرگ، خیلی کوچک.

Narrator

Catherine used the word 'to' here with the adjectives big and small to say that the dress is not right.

کاترین اینجا از کلمه «به» به همراه صفات big و small استفاده کرد تا بگوید که لباس مناسب نیست.

Narrator

It's bigger or smaller than she wants or needs.

بزرگتر یا کوچکتر از آن چیزی است که او می‌خواهد یا نیاز دارد.

Narrator

Right, Rob, found one, red one.

باشه، راب، یکی پیدا کردم، قرمزه.

Narrator

Look, what do you think?

ببین، نظرت چیه؟

Narrator

Actually, I do like the colour.

راستش، من رنگش رو دوست دارم.

Narrator

Yeah, it suits you.

آره، بهت میاد.

Narrator

It's lovely, isn't it?

خیلی دوست‌داشتنیه، مگه نه؟

Narrator

Oh, Rob, it's very expensive.

اوه، راب، خیلی گرونه.

Narrator

Oh, yes.

اوه، بله.

Narrator

Look at that, £150.

ببین، ۱۵۰ پوند.

Narrator

I see what you mean.

متوجه منظورتان هستم.

Narrator

So we use 'very' with an adjective to make it stronger.

بنابراین ما از «very» همراه با یک صفت استفاده می‌کنیم تا آن را قوی‌تر کنیم.

Narrator

The red dress is not just expensive, it's very expensive.

لباس قرمز فقط گران نیست، بلکه خیلی گران است.

Narrator

Very, very expensive.

خیلی خیلی گرونه.

Narrator

But look, green one.

اما ببین، سبزه.

Narrator

Look at this green one.

به این سبزه نگاه کن.

Narrator

It's cheaper and it looks big enough.

ارزان‌تر است و به اندازه کافی بزرگ به نظر می‌رسد.

Narrator

What do you think, Rob?

نظرت چیه، راب؟

Narrator

Is this the one?

آیا این همان است؟

Narrator

I think this could be the one.

به نظرم این می‌تونه همون باشه.

Narrator

It does suit you, actually.

در واقع، بهت میاد.

Narrator

Thank you.

ممنون.

Narrator

And it's cheaper.

و ارزان‌تر است.

Narrator

Yes.

بله.

Narrator

Let's take it before you change your mind.

بیا قبل از اینکه نظرت عوض بشه، یه نگاهی بهش بندازیم.

Narrator

Do you have enough money?

آیا پول کافی دارید؟

Narrator

Do I have enough money, Rob?

راب، پول کافی دارم؟

Narrator

Are you serious?

جدی میگی؟

Narrator

Of course I have.

البته که دارم.

Narrator

Let's see your purse.

کیف پولت رو ببینیم.

Narrator

Yes.

بله.

Narrator

OK.

باشه.

Narrator

It's coming, it's coming.

داره میاد، داره میاد.

Narrator

So the word 'enough' with an adjective describes the right amount of something.

بنابراین کلمه «کافی» به همراه یک صفت، مقدار مناسب چیزی را توصیف می‌کند.

Narrator

So the green dress is big enough and long enough.

بنابراین لباس سبز به اندازه کافی بزرگ و بلند است.

Narrator

So we've found it.

پس ما آن را پیدا کرده‌ایم.

Narrator

We've got the dress.

لباس را داریم.

Narrator

Hooray!

هورا!

Narrator

Rob.

راب

Narrator

Sorry, Rob.

متاسفم، راب.

Narrator

Actually, I don't have enough cash on me and my credit card's in the office.

راستش، من پول نقد کافی ندارم و کارت اعتباری‌ام هم توی دفتره.

Narrator

I don't suppose, Rob.

گمان نمی‌کنم، راب.

Narrator

Would you mind?

اشکالی نداره؟ (or: اشکالی نداره؟)

Narrator

What are you saying here?

اینجا چی میگی؟

Narrator

OK, OK.

باشه، باشه.

Narrator

I see what you're saying.

می‌فهمم چی می‌گی.

Narrator

Thank you, Rob.

متشکرم، راب.

Narrator

How much is it?

قیمتش چقدره؟

Narrator

Thank you.

ممنون.

Narrator

So we can also use 'enough' before a noun to say that we have the right amount of something.

بنابراین می‌توانیم از «enough» قبل از اسم هم استفاده کنیم تا بگوییم مقدار مناسبی از چیزی داریم.

Narrator

So we can ask, do you have enough money?

بنابراین می‌توانیم بپرسیم، آیا پول کافی دارید؟

Narrator

And we can also use 'enough' in a negative to say we haveless of something than we need.

و همچنین می‌توانیم از «enough» در حالت منفی استفاده کنیم تا بگوییم چیزی را که نیاز داریم، کم داریم.

Narrator

So Catherine doesn't have enough cash.

بنابراین کاترین پول نقد کافی ندارد.

Narrator

Thank you, Rob.

متشکرم، راب.

Narrator

You're very generous.

تو خیلی سخاوتمندی.

Narrator

OK.

باشه.

Narrator

Time for a recap.

وقت جمع‌بندی است.

Narrator

We use 'to' before an adjective.

قبل از صفت از «to» استفاده می‌کنیم.

Narrator

The blue dress is 'too small'.

لباس آبی «خیلی کوچک» است.

Narrator

'Very' goes before an adjective.

کلمه Very' قبل از صفت می‌آید.

Narrator

The red dress is 'very expensive'.

لباس قرمز «خیلی گران» است.

Narrator

'Enough' goes after an adjective.

کلمه «Enough» بعد از یک صفت می‌آید.

Narrator

This dress is big enough.

این لباس به اندازه کافی بزرگ است.

Narrator

And 'enough' goes before a noun.

و «کافی» قبل از اسم می‌آید.

Narrator

I don't have enough money.

پول کافی ندارم.

Narrator

OK.

باشه.

Narrator

Let's go.

بیا بریم.

Narrator

I've done enough shopping for one day.

من به اندازه کافی برای یک روز خرید کرده‌ام.

Narrator

OK.

باشه.

Narrator

Come on.

بفرمایید.

Narrator

We're back in the studio.

ما برگشتیم توی استودیو.

Narrator

It's just like magic, isn't it?

درست مثل جادو میمونه، مگه نه؟

Narrator

Yeah.

آره.

Narrator

And Catherine, you've got the dress, so how was the party?

و کاترین، تو که لباس رو خریدی، خب مهمونی چطور بود؟

Narrator

The party was great.

مهمانی عالی بود.

Narrator

It was really good, except I ate too much food and...

خیلی خوب بود، فقط من خیلی زیاد غذا خوردم و...

Narrator

Yes?

بله؟

Narrator

There were too many people wearing my dress.

خیلی‌ها لباس من را پوشیده بودند.

Narrator

Oh, dear.

اوه، عزیزم.

Narrator

What was the one dress?

اون لباس تکی چی بود؟

Narrator

Yeah.

آره.

Narrator

No, green one.

نه، سبزه.

Narrator

It wasn't the same.

مثل هم نبود.

Narrator

Oh, well, that's a pity.

اوه، خب، حیف شد.

Narrator

So, this is 'to' with 'much' and 'many' to talk about an amount or number of something that's more orless than we want or need.

بنابراین، این «to» به همراه «much» و «many» است تا درباره مقدار یا تعداد چیزی صحبت کنیم که بیشتر یا کمتر از چیزی است که ما می‌خواهیم یا نیاز داریم.

Narrator

Yes.

بله.

Narrator

So, I ate more food than I needed.

بنابراین، من بیشتر از نیازم غذا خوردم.

Narrator

And it's a pity.

و جای تاسف داره.

Narrator

There were too many green dresses.

لباس‌های سبز زیادی آنجا بود.

Narrator

Yeah.

آره.

Narrator

So, for plural countable nouns, like dresses, we use 'too many'.

بنابراین، برای اسم‌های قابل شمارش جمع، مانند لباس‌ها، از «too many» استفاده می‌کنیم.

Narrator

'Too many dresses, too many people'.

لباس‌های زیاد، آدم‌های زیاد.

Narrator

Yes.

بله.

Narrator

And for uncountable nouns, like food and money, we use 'too much'.

و برای اسم‌های غیرقابل شمارش، مانند غذا و پول، از «too much» استفاده می‌کنیم.

Narrator

And Catherineate too much food.

و کاترینیت بیش از حد غذا.

Narrator

And the red dress cost too much money.

و لباس قرمز خیلی گران تمام شد.

Narrator

It did, luckily.

خوشبختانه، این اتفاق افتاد.

Narrator

Now, be careful not to use 'very' with strong adjectives.

حالا، مراقب باشید که از کلمه «very» با صفات قوی استفاده نکنید.

Narrator

You can't say the party was 'very fantastic'.

نمیشه گفت مهمونی «خیلی فوق‌العاده» بود.

Narrator

No.

خیر.

Narrator

Instead, say 'the party was absolutely fantastic'.

در عوض، بگویید «مهمانی کاملاً فوق‌العاده بود».

Narrator

Not for you.

نه برای تو.

Narrator

And now it's time for a quiz.

و حالا وقت آزمون کوتاه است.

Narrator

Fill the gaps.

جاهای خالی را پر کنید.

Narrator

Number one.

شماره یک.

Narrator

I can't hear you.

صدات رو نمی‌شنوم.

Narrator

There's too...

اونجا هم هست...

Narrator

noise.

سر و صدا.

Narrator

And the answer is, I can't hear you.

و جواب این است که، من نمی‌توانم صدایت را بشنوم.

Narrator

There's too much noise.

سر و صدا خیلی زیاده.

Narrator

Good.

خوب است.

Narrator

Number two.

شماره دو.

Narrator

Hero is only 13.

هیرو فقط ۱۳ سالشه.

Narrator

He's not old...

اون پیر نیست...

Narrator

to drive yet.

هنوز رانندگی نکرده.

Narrator

Hero is only 13.

هیرو فقط ۱۳ سالشه.

Narrator

He's not old enough to drive yet.

هنوز به سنی نرسیده که بتونه رانندگی کنه.

Narrator

And number three.

و شماره سه.

Narrator

Those shoes don't fit me.

اون کفش‌ها به من نمی‌خورن.

Narrator

They are...

آنها ...

Narrator

small.

کوچک.

Narrator

Those shoes don't fit me.

اون کفش‌ها به من نمی‌خورن.

Narrator

They are too small.

آنها خیلی کوچک هستند.

Narrator

So no more parties then?

پس دیگه مهمونی نمیگیری؟

Narrator

Well, actually, Rob, there's one coming up this weekend and I've been shopping and I saw a lovely pair of blue shoes and they're not too expensive.

خب، راستش راب، آخر این هفته یکی می‌رسه و من داشتم خرید می‌کردم که یه جفت کفش آبی خوشگل دیدم و خیلی هم گرون نیستن.

Narrator

So you've got time to go and get your credit cards for this one, haven't you?

پس وقت داری بری و کارت‌های اعتباری‌ات رو برای این یکی تهیه کنی، نه؟

Narrator

I'm not paying.

من پول نمی‌دهم.

Narrator

OK.

باشه.

Narrator

Well, there's more about this on our website at bbclearningenglish.com.

خب، اطلاعات بیشتری در این مورد در وب‌سایت ما به آدرس bbclearningenglish.com وجود دارد.

Narrator

Join us again for more 6 Minute Grammar soon.

به زودی دوباره برای آموزش گرامر در ۶ دقیقه به ما بپیوندید.

Narrator

Bye-bye.

خداحافظ.

Narrator

Bye.

خداحافظ.