شروع نشده
محتوا 0٪
تمرین بعداً
⚑ گزارش مشکل

متن

⚑
Narrator
Fail big.
بزرگ شکست بخور؛ یعنی از شکست‌های بزرگ نترس.
That's right.
درست است.
Fail big.
بزرگ شکست بخور؛ یعنی از شکست‌های بزرگ نترس.
Today is the beginning of the rest of your life and it can be very frightening.
امروز آغاز ادامه زندگی توست و این می‌تواند ترسناک باشد.
It's a new world out there.
دنیای بیرون، دنیای تازه‌ای است.
It's a mean world out there and you only live once.
دنیا می‌تواند سخت باشد و تو فقط یک بار زندگی می‌کنی.
So do what you feel passionate about.
کاری را انجام بده که واقعاً نسبت به آن اشتیاق داری.
Take chances.
فرصت‌ها را امتحان کن و ریسک کن.
I found that nothing in life is worthwhile unless you take risks.
هیچ چیز ارزشمندی در زندگی بدون پذیرش ریسک به دست نمی‌آید.
Nothing.
هیچ‌چیز.
The first rule of success is to have a vision.
اولین قانون موفقیت داشتن چشم‌انداز و تصویر روشن از مقصد است.
You see, if you don't have a vision of where you go and if you don't have a goal where you go, you drift around and you never end up anywhere.
اولین قانون موفقیت داشتن چشم‌انداز و تصویر روشن از مقصد است.
I mean, as you know, I was born in 1947 in Austria after the Second World War.
منظورم این است که، همانطور که می‌دانید، من در سال ۱۹۴۷ در اتریش، پس از جنگ جهانی دوم، به دنیا آمدم.
So I was very fortunate that I stumbled on my vision and I didn't really like Austria when I grew up.
بنابراین من خیلی خوش شانس بودم که به طور اتفاقی به رویایم رسیدم و وقتی بزرگ شدم واقعاً اتریش را دوست نداشتم.
I couldn't wait to get out of there.
بی صبرانه منتظر بودم که از آنجا بیرون بروم.
I couldn't see myself becoming a farmer or a worker in a factory or anything like that, even though my parents wanted me to stay there and have a normal life.
نمی‌توانستم تصور کنم که کشاورز یا کارگر کارخانه یا چیزی شبیه به آن شوم، هرچند پدر و مادرم می‌خواستند همان‌جا بمانم و یک زندگی عادی داشته باشم.
But that was their vision not mine.
اولین قانون موفقیت داشتن چشم‌انداز و تصویر روشن از مقصد است.
My vision was totally different.
اولین قانون موفقیت داشتن چشم‌انداز و تصویر روشن از مقصد است.
I felt that I was born for something special, for something unique, for something big.
احساس می‌کردم برای چیزی خاص، برای چیزی منحصر به فرد، برای چیزی بزرگ به دنیا آمده‌ام.
Then one day I went to school.
بعد یه روز رفتم مدرسه.
I remember I was 11 years old and they showed a documentary about America.
یادم می‌آید ۱۱ سالم بود و یک مستند درباره آمریکا نشان می‌دادند.
There they showed in this documentary the huge skyscrapers, the high-rises, the huge bridges, the six-lane freeways, and all of this stuff and the same stuff.
در این مستند، آسمان‌خراش‌های عظیم، ساختمان‌های بلند، پل‌های عظیم، بزرگراه‌های شش بانده و همه این چیزها و چیزهای مشابه را نشان دادند.
That's where I want to be.
اونجا جاییه که می‌خوام باشم.
I don't want to be around here with little farmhouses, these little buildings.
نمی‌خواهم اینجا با این خانه‌های روستایی کوچک، این ساختمان‌های کوچک باشم.
I want to be in America.
من می‌خواهم در آمریکا باشم.
You guys will find that you have passions and having a passion is a gift.
شما متوجه خواهید شد که شور و اشتیاق دارید و داشتن شور و اشتیاق یک موهبت است.
I think we all have passions and you don't get to choose them.
به نظرم همه ما علایقی داریم و نمی‌توانیم آنها را انتخاب کنیم.
They pick you, but you have to be alert to them.
اونا تو رو انتخاب می‌کنن، اما تو باید حواست بهشون باشه.
You have to be looking for them.
باید دنبالشون بگردی.
When you find your passion, it's a fantastic gift for you because it gives you direction, it gives you purpose.
وقتی شور و اشتیاق خود را پیدا می‌کنید، این یک هدیه فوق‌العاده برای شماست زیرا به شما جهت می‌دهد، به شما هدف می‌دهد.
You could have a job or you can have a career or you can have a calling and the best thing is to have a calling.
شما می‌توانید یک شغل یا یک حرفه داشته باشید یا می‌توانید یک رسالت داشته باشید و بهترین چیز این است که یک رسالت داشته باشید.
If you find your passion, you'll have that and all your work won't feel like work to you.
اگر شور و اشتیاق خود را پیدا کنید، آن را خواهید داشت و تمام کارهایتان برایتان مثل کار سخت نخواهد بود.
What's your dream life?
زندگی رویایی شما چیست؟
So many people have a general idea of that.
بنابراین بسیاری از مردم تصور کلی از آن دارند.
They'll see the success of somebody else and feel like, "Well, that looks like a dream.
آنها موفقیت کس دیگری را می‌بینند و احساس می‌کنند: «خب، این مثل یک رویا به نظر می‌رسد.»
That must be for me,"but they've never put the time in to actually figure out what is the specific life that I'm looking for.
«حتماً برای من همین‌طوره»، اما اونا هیچ‌وقت وقت نذاشتن تا بفهمن من دنبال چه زندگی خاصی هستم.
What's the specific mix of life and work that I'm looking for?
چه ترکیب خاصی از زندگی و کار مد نظرم است؟
For me, I'm seeking extreme flexibility through my work, extreme flexibility, so I can go and do the things that I want to do and still work as I'm doing it.
من، به دنبال انعطاف‌پذیری فوق‌العاده در کارم هستم، انعطاف‌پذیری فوق‌العاده، تا بتوانم بروم و کارهایی را که می‌خواهم انجام دهم و همچنان در حین انجام آن کار کنم.
So I'm not running away from my work when I go away to different countries.
بنابراین وقتی به کشورهای مختلف می‌روم، از کارم فرار نمی‌کنم.
I'm actually embedding that in my life's work.
من در واقع دارم این را در کار زندگی‌ام جا می‌دهم.
And so as a result, I needed to get really good at something unique, something so unique that others had value in.
و در نتیجه، من باید در چیزی منحصر به فرد واقعاً خوب می‌شدم، چیزی آنقدر منحصر به فرد که دیگران در آن ارزش داشته باشند.
And when I did that, it allowed me to be in control.
و وقتی این کار را کردم، به من اجازه داد که اوضاع را کنترل کنم.
One of the challenges we have with jobs nowadays is that we allow somebody else to own our control of work.
یکی از چالش‌هایی که امروزه با مشاغل داریم این است که به شخص دیگری اجازه می‌دهیم کنترل کار ما را در دست داشته باشد.
We allow somebody else to write down our job description to define the boundaries of our work.
ما به شخص دیگری اجازه می‌دهیم شرح وظایف ما را بنویسد تا مرزهای کارمان را تعریف کند.
And so as a result, we never declare it for ourselves.
و در نتیجه، ما هرگز آن را برای خودمان اعلام نمی‌کنیم.
And it's totally a mistake that people make.
و این کاملاً اشتباهی است که مردم مرتکب می‌شوند.
You need to be in control of your life's work.
شما باید کنترل کارهای زندگی‌تان را در دست داشته باشید.
You need to be in control of what you do with your productive time.
شما باید بتوانید کنترل کنید که با زمان مفید خود چه می‌کنید.
And once you start to own that, once you start to own the path, get good at something very unique that others have value in, you can start to shape the career and life that you want.
و وقتی که شروع به پذیرفتن آن کردید، وقتی که شروع به پذیرفتن مسیر کردید، در چیزی بسیار منحصر به فرد که دیگران در آن ارزش قائلند، مهارت پیدا کردید، می‌توانید شروع به شکل دادن به حرفه و زندگی مورد نظرتان کنید.
Don't just follow the trend.
اینجا درباره یک روند یا تغییر قابل مشاهده صحبت می‌شود.
You may have heard me say that it's good to think in terms of the physics approach of first principles, which is rather than reasoning by analogy, you boil things down to the most fundamental truths you can imagine and you reason up from there.
شاید شنیده باشید که می‌گویم خوب است که از دیدگاه فیزیک به اصول اولیه فکر کنیم، که به جای استدلال از طریق قیاس، مسائل را به بنیادی‌ترین حقایقی که می‌توانید تصور کنید، خلاصه می‌کنیم و از آنجا استدلال می‌کنیم.
And this is a good way to figure out if if something really makes sense, or if it's just what everybody else is doing.
و این روش خوبی است برای اینکه بفهمیم آیا چیزی واقعاً منطقی است، یا اینکه فقط کاری است که بقیه انجام می‌دهند.
It's hard to think that way.
سخته که اینجوری فکر کنی.
You can't think think that way about everything takes a lot of effort.
نمیشه در مورد همه چیز اینطوری فکر کرد، تلاش زیادی میطلبه.
But if you're trying to do something new, it's the best way to think.
اما اگر سعی دارید کار جدیدی انجام دهید، این بهترین راه برای فکر کردن است.
And that framework was developed by by physicists to figure out counterintuitive things like quantum mechanics.
و آن چارچوب توسط فیزیکدانان توسعه داده شد تا چیزهای خلاف شهود مانند مکانیک کوانتومی را کشف کنند.
So it's really a powerful, powerful method.
بنابراین این واقعاً یک روش قدرتمند و قدرتمند است.
In the future, it's not about the competition of knowledge.
در آینده، بحث رقابت بر سر دانش نیست.
It's the competition of creativity.
این رقابت خلاقیت است.
It's a competition of imagination.
این یک مسابقه تخیل است.
It's a competition of learning.
این یک رقابت برای یادگیری است.
It's competition of independent thinking.
این رقابتِ تفکر مستقل است.
If you think like a machine, the problem will come.
اگر مثل یک ماشین فکر کنید، مشکل از راه خواهد رسید.
In the past 20 years, we'll make people like a machine.
در بیست سال گذشته، ما انسان‌ها را مانند یک ماشین خواهیم کرد.
In the next 20 years, machine will look like a people.
در بیست سال آینده، ماشین‌ها شبیه انسان‌ها خواهند شد.
So in the future, it's not knowledge driven, it's the wisdom driven.
بنابراین در آینده، دانش محور نخواهد بود، بلکه خرد محور خواهد بود.
It's the experience driven.
این تجربه محور است.
In the past, it's the knowledge driven.
در گذشته، این دانش محور بود.
And it's the manufacturing driven.
و این تولید محور است.
And in the future is the creativity driven.
و در آینده خلاقیت محور است.
I think next to 30 years, the world is going to change a lot.
من فکر می‌کنم تا سی سال آینده، دنیا خیلی تغییر خواهد کرد.
The new technology is going to change every aspect of the world.
این فناوری جدید قرار است تمام جنبه‌های جهان را تغییر دهد.
So this is what we think the world should be focusing on, not only the IQ, EQ, but also focus on LQ, the Q of love.
بنابراین این چیزی است که ما فکر می‌کنیم جهان باید روی آن تمرکز کند، نه تنها IQ، EQ، بلکه همچنین روی LQ، Q عشق.
Because only when you care the others, only you care the others that succeed are more successful than you are, you have the chance.
چون فقط وقتی به دیگران اهمیت بدهی، فقط وقتی به دیگرانی که موفق می‌شوند و از تو موفق‌ترند اهمیت بدهی، آن وقت شانس را خواهی داشت.
Whatever industry you pick, if you outwork everybody, if you try to be a little smarter than everybody, if you try to be a better salesperson than everybody, if you try to be better prepared than everybody, you've got your best chance.
هر صنعتی را که انتخاب می‌کنید، اگر از همه بیشتر کار کنید، اگر سعی کنید کمی باهوش‌تر از همه باشید، اگر سعی کنید فروشنده بهتری از همه باشید، اگر سعی کنید از همه آماده‌تر باشید، بهترین شانس را خواهید داشت.
Because if you don't do it, and somebody else does, you know, I have the same work like someone's trying to take it all away from you, you know, work, you actually work like someone's spending 24 hours working 24 hours to take it all away from you.
چون اگه تو انجامش ندی، و یکی دیگه انجامش بده، می‌دونی، من هم همین کارو می‌کنم، انگار یکی داره سعی می‌کنه همه‌شو ازت بگیره، می‌دونی، کار، تو واقعاً کار می‌کنی، انگار یکی داره ۲۴ ساعته ۲۴ ساعته کار می‌کنه تا همه‌شو ازت بگیره.
And that's kind of the way I look at it.
و این نوع نگاه من به آن است.
You know, the question I ask all over the world, what does school teach you about money?
می‌دونی، سوالی که من از همه جای دنیا می‌پرسم اینه که مدرسه در مورد پول به آدم چی یاد می‌ده؟
And the answer is nothing.
و جواب هیچ چیز نیست.
But the way to keep the poor middle class working hard is never teach them what the rich know.
اما راه سخت کار کردن طبقه متوسط ​​فقیر این است که هرگز آنچه ثروتمندان می‌دانند را به آنها یاد ندهید.
It's what the rich teach our kids about money, the poor middle class do not.
این چیزی است که ثروتمندان به بچه‌های ما در مورد پول یاد می‌دهند، در حالی که طبقه متوسط ​​فقیر این کار را نمی‌کند.
And today in the world, America, especially, is this gap between the rich and everybody else.
و امروز در جهان، به ویژه آمریکا، این شکاف بین ثروتمندان و دیگران وجود دارد.
And I know the game of the rich, you know, my rich dad taught me, you know, because you're the banker, rich dad's lesson number one, rich don't work for money.
و من بازی پولدارها رو بلدم، می‌دونی، پدر پولدارم بهم یاد داد، می‌دونی، چون تو بانکدار هستی، درس شماره یک پدر پولدار اینه که پولدارها برای پول کار نمی‌کنن.
Don't you touch that stuff?
به اون چیزا دست نمیزنی؟
I don't want to hustle.
نمی‌خواهم شلوغ‌کاری کنم.
I want to I want to prosper.
من می‌خواهم، من می‌خواهم پیشرفت کنم.
I don't want to grind.
نمی‌خواهم آسیاب کنم.
I want to create a machine that monetizes, you know, I'm not shameful of money.
می‌خوام یه دستگاهی بسازم که ازش پول دربیاره، می‌دونی، من از پول خجالت نمی‌کشم.
I want money.
من پول می‌خواهم.
I want a lot of money.
من پول زیادی می‌خواهم.
I want to give money away.
می‌خواهم پول بدهم.
I want to raise a lot of money.
می‌خواهم پول زیادی جمع کنم.
You can't do that if you're broke.
اگه ورشکسته باشی نمیتونی این کارو بکنی.
For me, it, it has been the to be that guy that does what people say can't be done.
برای من، این، این بوده که کسی باشم که کاری را انجام می‌دهد که مردم می‌گویند نمی‌شود انجامش داد.
You know, and I think it started with trying to please my mother and trying to please my grandmother.
می‌دونی، و فکر می‌کنم از تلاش برای راضی کردن مادرم و مادربزرگم شروع شد.
And they always wanted higher for me.
و آنها همیشه برای من جایگاه بالاتری می‌خواستند.
They always wanted more for me.
آنها همیشه برای من بیشتر می‌خواستند.
And it got to the point that I wanted to be something I wanted to be somebody.
و به جایی رسید که می‌خواستم چیزی باشم، کسی باشم.
And it made me choose certain roles.
و باعث شد نقش‌های خاصی را انتخاب کنم.
It made me turn down certain roles.
باعث شد بعضی نقش‌ها را رد کنم.
There is more than an image that I want to project.
چیزی بیش از یک تصویر هست که می‌خواهم به نمایش بگذارم.
I want to be the person that is the first person there, and the last person to leave.
می‌خواهم اولین نفری باشم که آنجاست و آخرین نفری که آنجا را ترک می‌کند.
That's who I want to be because I think that the road to success is through commitment, and through the strength to drive through that commitment, when it gets hard, and it is going to get hard, and you're going to want to quit sometimes, but it'll be colored by who you are, and more who you want to be.
این کسی است که می‌خواهم باشم، چون فکر می‌کنم راه موفقیت از تعهد و از قدرت لازم برای ادامه دادن آن تعهد می‌گذرد، وقتی که سخت می‌شود، و قرار است سخت‌تر شود، و گاهی اوقات می‌خواهی تسلیم شوی، اما این مسیر با آنچه که هستی و بیشتر با آنچه که می‌خواهی باشی، رنگ‌آمیزی خواهد شد.
I've definitely found that wanting to be an actor stems from wanting to be somebody.
من قطعاً دریافته‌ام که تمایل به بازیگر شدن از تمایل به کسی بودن سرچشمه می‌گیرد.
Everything was done to try to learn how to become a better basketball player.
همه چیز انجام می‌شد تا یاد بگیریم چگونه بازیکن بسکتبال بهتری شویم.
Everything, everything.
همه چیز، همه چیز.
And so when you have that point of view, then literally the world becomes your library to help you to become better at your craft.
و بنابراین وقتی این دیدگاه را داشته باشید، به معنای واقعی کلمه دنیا تبدیل به کتابخانه شما می‌شود تا به شما کمک کند در حرفه خود بهتر شوید.
So because you know what you want, the world's given you exactly the information.
بنابراین چون شما می‌دانید چه می‌خواهید، جهان دقیقاً همان اطلاعات را در اختیارتان قرار داده است.
100% because you know what you're looking for.
صد در صد چون میدونی دنبال چی هستی.
So many guys tell stories about your work ethic.
خیلی از مردها داستان‌هایی در مورد اخلاق کاری شما تعریف می‌کنند.
What was really your work ethic like?
واقعاً اخلاق کاری شما چگونه بود؟
And for how long did you stay disciplined?
انضباط یعنی حتی وقتی انگیزه نداری، کار درست را ادامه بدهی.
Well, I mean, every day.
خب، منظورم اینه که، هر روز.
I mean, since 20 years, it was an everyday process and trying to figure out strengths and weaknesses.
منظورم این است که از بیست سال پیش، این یک فرآیند روزمره بود و تلاش برای کشف نقاط قوت و ضعف.
For example, jumping ability, my vertical was a 40 wasn't a 46 or 45.
برای مثال، توانایی پرش، قد من ۴۰ بود، نه ۴۶ یا ۴۵.
My hands are big, but they're not massive, right?
دست‌های من بزرگ هستند، اما خیلی بزرگ نیستند، درست است؟
So you got to figure out ways to strengthen them.
بنابراین باید راه‌هایی برای تقویت آنها پیدا کنید.
So your hands are strong enough to beable to palm a ball and do the things that you need to do.
بنابراین دستان شما به اندازه کافی قوی هستند که بتوانند توپ را در کف دست بگیرند و کارهایی را که باید انجام دهند، انجام دهند.
Quickness, I was quick, but not insanely quick.
سرعت، من سریع بودم، اما نه خیلی سریع.
I was fast, but not ridiculously fast.
من سریع بودم، اما نه خیلی سریع.
Alright, so I had to rely on skill a lot more.
خیلی خب، پس مجبور شدم خیلی بیشتر به مهارت تکیه کنم.
I had to rely on angles a lot more had to study the game a lot more.
مجبور بودم خیلی بیشتر به زاویه‌ها تکیه کنم، مجبور بودم خیلی بیشتر بازی را مطالعه کنم.
And, but I enjoyed it though.
و، اما با این حال از آن لذت بردم.
So like from the time I was I can remember when I started watching the game, I studied the game, and it just never changed.
بنابراین، از زمانی که یادم می‌آید، وقتی شروع به تماشای بازی کردم، آن را مطالعه کردم و هیچ‌وقت تغییر نکرد.
I'm not, you know, the classic Silicon Valley CEO.
من، می‌دونی، اون مدیرعامل کلاسیک سیلیکون ولی نیستم.
You know, I think that for me, I used to believe that that meant that I could never really achieve what they achieve that there were certain parts of the world, certain levels of success, certain levels of business that were just going to be too big for me.
می‌دونی، فکر می‌کنم من قبلاً باور داشتم که این یعنی من هیچ‌وقت نمی‌تونم واقعاً به چیزی که اونا رسیدن برسم، یعنی اینکه بخش‌های خاصی از دنیا، سطوح خاصی از موفقیت، سطوح خاصی از کسب‌وکار وجود داره که برای من زیادی بزرگ هستن.
It's like, how can I dare say I'm going to run an energy company like that?
مثل این است که، چطور می‌توانم جرات کنم و بگویم که قرار است چنین شرکت انرژی‌ای را اداره کنم؟
I'm going to build wealth for a community like who am I?
من قراره برای یه جامعه ثروت بسازم، مثلاً من کی هستم؟
I made the mistake freshman year of college of going in and having no goals.
اگر هدف نداشته باشی، سرگردان می‌شوی و به مقصد مشخصی نمی‌رسی.
Freshman year, you know, I actually did horrible in class, because I didn't know my goals of what I want to achieve academically.
اگر هدف نداشته باشی، سرگردان می‌شوی و به مقصد مشخصی نمی‌رسی.
I let my body fall apart.
گذاشتم بدنم از هم بپاشد.
I just I let myself I lost myself.
من فقط به خودم اجازه دادم، خودم رو گم کردم.
And because of that, I realized that I'm the kind of person who needs to work to know herself and consistently keep track of who she is.
و به همین دلیل، متوجه شدم که من از آن دسته افرادی هستم که باید برای شناخت خود تلاش کنم و دائماً به دنبال این باشم که چه کسی هستم.
In the end, you know, it's about recognizing the value in our own struggle, being appreciative and aware of our privilege, so that we can have empathy for others and their experience, we can bridge the gap for them.
در نهایت، می‌دانید، این در مورد تشخیص ارزش در مبارزه خودمان است، سپاسگزار بودن و آگاه بودن از امتیازهایمان، تا بتوانیم با دیگران و تجربیاتشان همدلی کنیم، می‌توانیم شکاف را برای آنها پر کنیم.
And then beingable to take all of that and own it.
و سپس قادر بودن به گرفتن همه اینها و تصاحب آنها.
Say this is who I am.
بگو من همینم که هستم.
Some things are just destiny.
بعضی چیزها فقط سرنوشت هستند.
You know, look, everybody goes through a moment in their life where everything you thought up to that second vanishes.
می‌دونی، ببین، هر کسی تو زندگیش یه لحظه‌ای رو تجربه می‌کنه که هرچی تا اون لحظه بهش فکر کرده، یهو ناپدید می‌شه.
And you realize that there's an opportunity to change the story that you've written in your head for the last two, three decades.
و متوجه می‌شوید که فرصتی برای تغییر داستانی که در دو، سه دهه گذشته در ذهنتان نوشته‌اید، وجود دارد.
And I think it's universal.
و به نظرم جهانیه.
I think there are very few people who don't get to a point at year 2030 35 that don't start debating, wait a minute, is this what I want?
فکر می‌کنم تعداد خیلی کمی از افراد هستند که در سال ۲۰۳۰ به نقطه‌ای نمی‌رسند که شروع به بحث نکنند، یک لحظه صبر کنید، آیا این همان چیزی است که من می‌خواهم؟
Is this where I'm going?
آیا اینجا جایی است که من می روم؟
Is this how it's playing out?
آیا این نحوه‌ی پخش شدن است؟
And you know, to me, that is one of the most important moments in one's life.
و می‌دونی، برای من، اون یکی از مهم‌ترین لحظات زندگی هر کسیه.
You know, many people look at it as a moment to start to get upset and say, wait a minute, this is not what I signed up for.
می‌دونی، خیلی‌ها بهش به عنوان یه لحظه نگاه می‌کنن که ناراحت بشن و بگن، یه لحظه صبر کن، این چیزی نیست که من براش ثبت نام کرده بودم.
And others, regardless of what's happened, use it as an opportunity to write the next chapter.
و دیگران، صرف نظر از آنچه اتفاق افتاده است، از آن به عنوان فرصتی برای نوشتن فصل بعدی استفاده می‌کنند.
You don't get to choose how you start in this life.
تو نمیتونی انتخاب کنی که چطور تو این زندگی شروع کنی.
But you do get to choose what you do.
اما شما می‌توانید انتخاب کنید که چه کاری انجام دهید.
Real greatness isn't determined by some birthright or fate.
بزرگی واقعی توسط حق مادرزادی یا سرنوشت تعیین نمی‌شود.
Real greatness is determined by what you do with the hand that you're dealt.
بزرگی واقعی با کاری که با دستی که به دستت داده شده انجام میدی تعیین میشه.
So what are you going to do?
خب، قرار است چه کار کنید؟
Sit there, do nothing, complain, be a victim?
بشینی اونجا، هیچ کاری نکنی، شکایت کنی، قربانی باشی؟
Is that really what you want?
آیا واقعاً همین را می‌خواهی؟
To be mediocre?
برای اینکه آدم متوسطی باشیم؟
No one, and I mean no person on this earth has ever woken up and said, I just want to be mediocre.
هیچ‌کس، و منظورم این است که هیچ‌کس روی این کره خاکی تا حالا نشده که از خواب بیدار شود و بگوید: «من فقط می‌خواهم معمولی باشم.»
So what are you going to do about it?
خب، قرار است در این مورد چه کار کنید؟
Do you want to coast through life without fulfilling the potential that lives within you?
آیا می‌خواهید بدون شکوفا کردن پتانسیل درونی‌تان، به راحتی در زندگی پیش بروید؟
Do you really want to wake up one day and realize that all of the dreams you have had have passed you by?
آیا واقعاً دوست دارید یک روز از خواب بیدار شوید و ببینید که تمام رویاهایی که داشته‌اید، از ذهنتان رفته‌اند؟
Each one of us has dreams and we have passions.
هر کدام از ما رویاهایی داریم و علایقی.
We have things that we want to accomplish.
ما کارهایی داریم که می‌خواهیم به آنها برسیم.
Maybe it's a better job.
شاید شغل بهتری باشد.
Maybe it's to be more fit.
شاید برای اینه که اندام متناسب‌تری داشته باشه.
Maybe it's to have a better relationship with our children or our spouse.
شاید برای این باشد که رابطه بهتری با فرزندان یا همسرمان داشته باشیم.
Either way, there's something out there I know that you want.
در هر صورت، یه چیزی اون بیرون هست که می‌دونم تو می‌خوایش.
The real question is how bad do you want it?
سوال واقعی این است که چقدر آن را می‌خواهید؟
And what are you willing to do to get it?
و برای بدست آوردنش حاضری چه کارهایی بکنی؟
A dream that keeps you up at night is the real dream you should be chasing.
رویایی که شب‌ها بیدار نگهت داره، رویای واقعیه که باید دنبالش باشی.
But to chase that dream, to find that dream, to make that dream a reality, you need a strategy, right?
اما برای دنبال کردن آن رویا، برای یافتن آن رویا، برای تحقق بخشیدن به آن رویا، به یک استراتژی نیاز دارید، درست است؟
A dream without a plan is just a wish.
رویایی که برنامه ریزی نداشته باشی، فقط یه آرزوست.
Tony Robbins said that, right?
تونی رابینز اینو گفته، درسته؟
A dream without a plan is just a wish.
رویایی که برنامه ریزی نداشته باشی، فقط یه آرزوست.
One thing that discipline definitely does help you with is it helps you get things done.
انضباط یعنی حتی وقتی انگیزه نداری، کار درست را ادامه بدهی.
And when you get things done, when you actually do things, you have more success.
و وقتی کارها را انجام می‌دهید، وقتی واقعاً کارها را انجام می‌دهید، موفقیت بیشتری کسب می‌کنید.
If you have more success, sometimes a big part of success is just not being lazy and just doing it.
اگر موفقیت بیشتری دارید، گاهی اوقات بخش بزرگی از موفقیت فقط تنبل نبودن و فقط انجام دادن کار است.
That's like 90% of it is just showing up.
انگار ۹۰ درصدش داره خودشو نشون میده.
Get there and start working.
به آنجا بروید و شروع به کار کنید.
You're not going to feel perfect every day.
قرار نیست هر روز احساس بی‌نقصی داشته باشید.
It's pretty much the same with everybody that actually gets good at something.
تقریباً در مورد هر کسی که واقعاً در چیزی خوب می‌شود، همینطور است.
There's got to be those days you push through.
کسانی رشد می‌کنند که با وجود شکست‌ها و مانع‌ها ادامه می‌دهند.
And they're probably going to be more numerous than the days you don't.
و احتمالاً تعداد آنها بیشتر از روزهایی خواهد بود که این کار را نمی‌کنید.
And so the benefit of discipline in my eyes has always been that through discipline, I get things done.
انضباط یعنی حتی وقتی انگیزه نداری، کار درست را ادامه بدهی.
My experience is with people that we're probably running at about 51% of our capacity.
تجربه من با مردم این است که ما احتمالاً با حدود ۵۱ درصد از ظرفیت خود کار می‌کنیم.
Something, I mean, you can think about this yourselves.
یه چیزی، منظورم اینه که، خودتون می‌تونید در موردش فکر کنید.
I often ask undergraduates how many hours a day you waste or how many hours a week you waste.
من اغلب از دانشجویان کارشناسی می‌پرسم که چند ساعت در روز یا چند ساعت در هفته وقت تلف می‌کنید.
And the classic answer is something like four to six hours a day.
و پاسخ کلاسیک چیزی حدود چهار تا شش ساعت در روز است.
Inefficient studying, watching things on YouTube that not only do you not want to watch, that you don't even care about, that make you feel horrible about watching after you're done.
درس خواندن ناکارآمد، تماشای چیزهایی در یوتیوب که نه تنها نمی‌خواهید تماشا کنید، بلکه حتی به آنها اهمیتی هم نمی‌دهید، و باعث می‌شوند بعد از اتمام کار، از تماشای آنها احساس بدی داشته باشید.
That's probably four hours right there.
احتمالاً چهار ساعت اونجاست.
You think, well, that's 20, 25 hours a week.
فکر می‌کنی، خب، این یعنی ۲۰، ۲۵ ساعت در هفته.
It's 100 hours a month.
ماهی ۱۰۰ ساعت میشه.
That's two and a half full work weeks.
یعنی دو هفته و نیم کار کامل.
It's half a year of work weeks per year.
معادل نصف سال هفته کاری در سال است.
And if your time is worth $20 an hour, which is a radical underestimate, it's probably more like 50.
و اگر ارزش وقت شما ساعتی ۲۰ دلار باشد، که خیلی کمتر از ارزش واقعی است، احتمالاً چیزی حدود ۵۰ دلار در ساعت است.
If you think about it in terms of deferred wages, if you're wasting 20 hours a week, you're wasting $50,000 a year.
اگر از منظر حقوق معوق به آن نگاه کنید، اگر هفته‌ای ۲۰ ساعت وقت خود را هدر می‌دهید، سالانه ۵۰ هزار دلار هدر می‌دهید.
And you are doing that right now.
و شما همین الان دارید این کار را انجام می‌دهید.
And it's because you're young, wasting $50,000 a year is a way bigger catastrophe than it would be for me to waste it because I'm not going to last nearly as long.
و چون جوان هستید، هدر دادن ۵۰،۰۰۰ دلار در سال فاجعه‌ای بسیار بزرگتر از هدر دادن آن برای من است، چون قرار نیست به اندازه شما دوام بیاورم.
And so if your life isn't everything it could be, you could ask yourself, well, what would happen if you just stop wasting the opportunities that are in front of you?
و بنابراین اگر زندگی شما آنطور که باید و شاید نیست، می‌توانید از خودتان بپرسید، خب، اگر دست از هدر دادن فرصت‌های پیش رویتان بردارید، چه اتفاقی می‌افتد؟
Show me your friends and I'll show you your future.
دوستانت را به من نشان بده و من آینده‌ات را به تو نشان خواهم داد.
Unless you want average in America, married 2.4 kids with one and a half dogs.
مگر اینکه در آمریکا میانگین بخواهید، متأهل با ۲.۴ بچه و یک و نیم سگ.
But I can guarantee you, you will never achieve anything greater than your highest aspiration.
اما می‌توانم به شما تضمین بدهم که هرگز به چیزی بزرگتر از بالاترین آرزویتان دست نخواهید یافت.
If you want a million, you'll make a million, not a million five.
اگر یک میلیون می‌خواهید، یک میلیون به دست خواهید آورد، نه یک میلیون و پنج سنت.
If you want 10 million, a hundred million, and you'll never exceed that.
اگر ده میلیون می‌خواهید، صد میلیون، و هرگز از آن فراتر نخواهید رفت.
If you change a billion lives, that's a formula to become a billionaire and change the world.
اگر بتوانید زندگی یک میلیارد نفر را تغییر دهید، این فرمولی برای میلیاردر شدن و تغییر جهان است.
Show me your friends and I show you your future.
دوستانت را به من نشان بده و من آینده‌ات را به تو نشان خواهم داد.
You want to know why you're all stuck?
می‌خوای بدونی چرا همش گیر می‌کنی؟
Just look at the bums you hang around with.
فقط به اونایی که باهاشون معاشرت می‌کنی نگاه کن.
I do what you don't want to do that you know that you got to do to be where you want to be.
من کاری رو انجام میدم که تو نمیخوای انجام بدی، در حالی که میدونی برای اینکه به جایی که میخوای برسی باید انجامش بدی.
You're never going to be great if you don't look for the 5%.
اگر به دنبال آن ۵٪ نباشید، هرگز عالی نخواهید شد.
I'm not on a different level.
من در سطح متفاوتی نیستم.
Okay, these are pretty simple, basic tools.
خب، اینها ابزارهای بسیار ساده و ابتدایی هستند.
And so nobody out there is listening to him and saying, God, don't worry.
و بنابراین هیچ کس آنجا به حرف او گوش نمی‌دهد و نمی‌گوید، خدایا، نگران نباش.
He's just, he's just using words and he's just so much smarter than me.
اون فقط، فقط از کلمات استفاده می‌کنه و خیلی از من باهوش‌تره.
So I'm not going to become worth $5 billion.
بنابراین قرار نیست ثروت من به ۵ میلیارد دلار برسد.
That book is bullshit, okay?
اون کتاب مزخرفه، باشه؟
He's just naturally smarter than me.
او فقط به طور طبیعی از من باهوش‌تر است.
I think you can see that I'm no smarter than anybody else in this room.
فکر کنم متوجه شده باشید که من از هیچ کس دیگری در این اتاق باهوش‌تر نیستم.
I just use certain little basic tools to be successful every day.
من فقط از ابزارهای اساسی و کوچکی برای موفقیت هر روز استفاده می‌کنم.
Take the word no out of your vocabulary.
کلمه نه را از دایره لغات خود حذف کنید.
Worry about your customer, no spare customers.
نگران مشتری خود باشید، مشتری اضافی وجود ندارد.
Use the 95/5 rule.
از قانون ۹۵/۵ استفاده کنید.
Separate yourself from everybody else.
خودت را از همه جدا کن.
Be the bull at whatever you do.
در هر کاری که انجام می‌دهی، شجاع باش.
And on and on and on.
و همینطور و همینطور و همینطور.
Every morning in SEAL training, my instructors, who at the time were all Vietnam veterans, would show up in my barracks room.
هر روز صبح در آموزش‌های SEAL، مربیان من که در آن زمان همگی کهنه سربازان ویتنام بودند، در اتاق سربازخانه من حاضر می‌شدند.
And the first thing they'd do was inspect my bed.
و اولین کاری که می‌کردند، بازرسی تختم بود.
If you did it right, the corners would be square, the covers would be pulled tight, the pillow center just under the headboard, and the extra blanket folded neatly at the foot of the rack.
اگر درست انجام می‌دادید، گوشه‌ها مربع شکل می‌شدند، روکش‌ها محکم کشیده می‌شدند، مرکز بالش درست زیر تاج تخت قرار می‌گرفت و پتوی اضافی به طور مرتب در پایین جارختی تا می‌شد.
It was a simple task, mundane at best.
این یک کار ساده، در بهترین حالت پیش پا افتاده بود.
But every morning we were required to make our bed to perfection.
اما هر روز صبح موظف بودیم تختمان را کاملاً مرتب کنیم.
It seemed a little ridiculous at the time, particularly in light of the fact that we were aspiring to be real warriors, tough battle-hardened SEALs.
در آن زمان کمی مسخره به نظر می‌رسید، مخصوصاً با توجه به این واقعیت که ما آرزو داشتیم جنگجویان واقعی، نیروهای ویژه دریایی (SEAL) سرسخت و کارآزموده در نبرد باشیم.
But the wisdom of this simple act has been proven to me many times over.
اما حکمت این عمل ساده بارها و بارها به من ثابت شده است.
If you make your bed every morning, you will have accomplished the first task of the day.
اگر هر روز صبح تخت خود را مرتب کنید، اولین کار روز را انجام داده‌اید.
It will give you a small sense of pride, and it will encourage you to do another task, and another, and another.
این به شما کمی حس غرور می‌دهد، و شما را تشویق می‌کند که کار دیگری را انجام دهید، و یکی دیگر، و یکی دیگر.
And by the end of the day, that one task completed will have turned into many tasks completed.
و تا پایان روز، آن یک کار انجام شده به کارهای انجام شده‌ی زیادی تبدیل خواهد شد.
Making your bed will also reinforce the fact that the little things in life matter.
مرتب کردن تخت خواب این واقعیت را نیز تقویت می‌کند که چیزهای کوچک در زندگی مهم هستند.
If you can't do the little things right, you'll never beable to do the big things right.
اگر نتوانید کارهای کوچک را درست انجام دهید، هرگز نمی‌توانید کارهای بزرگ را درست انجام دهید.
And if by chance you have a miserable day, you will come home to a bed that is made, that you made.
و اگر اتفاقاً روز بدی داشته باشی، وقتی به خانه برمی‌گردی، تختی خواهی دید که مرتب شده، تختی که خودت مرتبش کرده‌ای.
And a made bed gives you encouragement that tomorrow will be better.
و یک تخت مرتب به شما دلگرمی می‌دهد که فردا بهتر خواهد بود.
So if you want to change the world, start off by making your bed.
بنابراین اگر می‌خواهید دنیا را تغییر دهید، از مرتب کردن تختتان شروع کنید.
As William Arthur Ward said, "The pessimist complains about the wind.
همانطور که ویلیام آرتور وارد گفته است: «بدبین از باد شکایت می‌کند.»
The optimist expects it to change.
خوش‌بین انتظار دارد که تغییر کند.
The realist adjusts the sails." And that's how we all have to be.
واقع‌بین بادبان‌ها را تنظیم می‌کند.» و همه ما باید اینگونه باشیم.
We need to look at the situation and understand not what personality type are we, but what are we going to do about it?
ما باید به موقعیت نگاه کنیم و بفهمیم که نه تنها از چه تیپ شخصیتی هستیم، بلکه باید بفهمیم که در مورد آن چه کاری قرار است انجام دهیم.
That any of us, at any moment, we always get to choose how we react.
اینکه هر یک از ما، در هر لحظه، همیشه می‌توانیم انتخاب کنیم که چگونه واکنش نشان دهیم.
We get to choose our frame of reference.
ما می‌توانیم چارچوب مرجع خود را انتخاب کنیم.
We get to choose whether we're pessimistic.
ما می‌توانیم انتخاب کنیم که آیا بدبین باشیم یا نه.
We get to see things in an optimistic way if we want.
اگر بخواهیم، ​​می‌توانیم مسائل را خوش‌بینانه ببینیم.
But at the end of the day, the only thing that really matters is what do you choose to do?
اما در نهایت، تنها چیزی که واقعاً مهم است این است که چه کاری را انتخاب می‌کنید؟
And so if you decide to fight the wind, to be angry, to argue about it, to complain, you're never going to go anywhere other than where the wind wants you to go.
و بنابراین اگر تصمیم بگیرید با باد بجنگید، عصبانی شوید، در مورد آن بحث کنید، شکایت کنید، هرگز به جایی غیر از جایی که باد می‌خواهد، نخواهید رفت.
But if you remember that we have control, that we can react, that we can choose to adjust the sails, to harness the wind, to take us where we want to go.
اما اگر به یاد داشته باشید که ما کنترل داریم، می‌توانیم واکنش نشان دهیم، می‌توانیم بادبان‌ها را تنظیم کنیم، باد را مهار کنیم و به هر کجا که می‌خواهیم ببریم.
And instead of fighting against it and wasting energy, we learn how to harness everything around us.
و به جای مبارزه با آن و هدر دادن انرژی، یاد می‌گیریم که چگونه هر چیزی را در اطرافمان مهار کنیم.
And as Alice Walker said, the most common way people give up their power is by thinking they don't have any.
و همانطور که آلیس واکر گفت، رایج‌ترین روشی که مردم قدرت خود را از دست می‌دهند این است که فکر می‌کنند هیچ قدرتی ندارند.
People lose sight of the fact that we always get a choice.
مردم این واقعیت را فراموش می‌کنند که ما همیشه حق انتخاب داریم.
No matter what happens in your life, the one thing that you get to choose at all times is the meaning that you ascribe to it.
مهم نیست در زندگی شما چه اتفاقی می‌افتد، تنها چیزی که همیشه می‌توانید انتخاب کنید، معنایی است که به آن اتفاق می‌دهید.
No one can take that away.
هیچ کس نمی‌تواند آن را از بین ببرد.
The simple thing is this.
نکته ساده این است.
See, if your joy, your sadness, your happiness, your misery is determined by something or somebody around you, the chances of you being joyful in your life is remote.
رمز عبور و شماره PIN برای محافظت از حساب‌ها مطرح می‌شوند.
For every one of you, your life is precious, isn't it?
برای تک تک شما، زندگی‌تان ارزشمند است، اینطور نیست؟
It's a precious life.
این یک زندگی گرانبهاست.
If something is precious, where do you want to invest this life?
اگر چیزی گرانبهاست، کجا می‌خواهی این زندگی را سرمایه‌گذاری کنی؟
Into what do you want to invest this precious life?
این عمر گرانبها را در چه چیزی می‌خواهید سرمایه‌گذاری کنید؟
If this is a worthless life, throw it somewhere.
اگر این زندگی بی‌ارزش است، آن را جایی پرتاب کن.
If this is a precious life, what do you want to invest this life into?
اگر این زندگی گرانبهاست، می‌خواهی این زندگی را در چه چیزی سرمایه‌گذاری کنی؟
In romance, fun moments and longphone conversations.
در عاشقانه، لحظات سرگرم کننده و مکالمات تلفنی طولانی.
We dream about finding a partner that we fall head over heels in love with.
ما در مورد پیدا کردن شریکی که عاشقش شویم، رویاپردازی می‌کنیم.
We search for that someone who will always have our back.
ما دنبال کسی هستیم که همیشه پشت و پناهمان باشد.
We fantasize about finding our own personal teammate and cheerleader.
ما در مورد پیدا کردن هم‌تیمی و مشوق شخصی خودمان خیال‌پردازی می‌کنیم.
However, it's easy to dream.
با این حال، رویاپردازی آسان است.
It's easy to swipe right to meet someone online.
برای ملاقات آنلاین با کسی، کشیدن انگشت به راست آسان است.
It's easy to go on a lot of dates.
رفتن به قرارهای زیاد آسان است.
Sometimes it's even easy to fall in love.
بعضی وقت‌ها حتی عاشق شدن هم آسان است.
But it's hard to be prepared for how painful it's going to be when it all ends.
اما سخت است که برای این آماده باشیم که وقتی همه چیز تمام شود چقدر دردناک خواهد بود.
We get excited about all the future possibilities that stem from being together, creating a family together and building a beautiful life together.
ما از تمام امکانات آینده که از با هم بودن، تشکیل خانواده و ساختن یک زندگی زیبا در کنار هم ناشی می‌شود، هیجان‌زده می‌شویم.
But we are never taught how to deal with the end when things fall apart and when the dream crumbles beneath us.
اما هرگز به ما یاد نداده‌اند که چگونه با پایان کنار بیاییم، وقتی همه چیز از هم می‌پاشد و رویا زیر پایمان فرو می‌ریزد.
And that's why I want you to remember that even though breakups put us through a whirlwind of pain, there's still a way to end the relationship with gratitude, with grace and with love.
و به همین دلیل است که می‌خواهم به یاد داشته باشید که اگرچه جدایی ما را در گردبادی از درد قرار می‌دهد، اما هنوز راهی برای پایان دادن به رابطه با قدردانی، لطف و عشق وجود دارد.
I want you to know that there's a way to make it all hurt a little bitless.
می‌خوام بدونی که یه راهی هست که همه چی یه کم بی‌دردسر بشه.
The Dalai Lama once said, "Remember that sometimes not getting what you want is a wonderful stroke of luck." Even though it may be hard to see it now, you still have the opportunity to grow as a person because of your relationship.
دالایی لاما زمانی گفته بود: «به یاد داشته باشید که گاهی اوقات به دست نیاوردن آنچه می‌خواهید، خود یک شانس بزرگ است.» اگرچه ممکن است اکنون درک این موضوع دشوار باشد، اما شما هنوز هم به دلیل رابطه‌تان فرصت رشد به عنوان یک فرد را دارید.
Because the end of every relationship is the beginning of a new lesson.
چون پایان هر رابطه، آغاز یک درس جدید است.
There's two sides of pain that I don't think a lot of people really understand.
دو جنبه از درد وجود دارد که فکر نمی‌کنم خیلی از مردم واقعاً آن را درک کنند.
There's one side of pain that's the suffering and the discomfort side of pain.
یک روی درد وجود دارد که همان رنج و ناراحتی ناشی از آن است.
But then there's another side of pain that's called effort.
اما روی دیگری از درد هم وجود دارد که به آن تلاش می‌گویند.
It's called glory.
به آن شکوه می‌گویند.
It's called if you can find a way to push through pain, there's something greater on the other side of it.
کسانی رشد می‌کنند که با وجود شکست‌ها و مانع‌ها ادامه می‌دهند.
And if you never tap into it, it's because the first time you felt it you backed off.
و اگر هرگز از آن استفاده نکردی، به این خاطر است که اولین باری که آن را حس کردی، عقب‌نشینی کردی.
The first time you felt that burn, the first time you felt that it's too much.
اولین باری که آن سوزش را حس کردی، اولین باری که احساس کردی بیش از حد است.
And we rationalize with ourselves to where we automatically stop.
و ما با خودمان تا جایی که به طور خودکار متوقف می‌شویم، توجیه می‌کنیم.
That's why a bunch of us give up so much in life so quickly.
به همین دلیل است که بسیاری از ما خیلی زود در زندگی تسلیم می‌شویم.
That's why kids have a problem finishing things in today's time.
به همین دلیل است که بچه‌ها در زمانه‌ی امروزی در تمام کردن کارها مشکل دارند.
Because as soon as they feel a small bit of discomfort, things ain't right, they gone.
چون به محض اینکه کمی احساس ناراحتی کنند، اوضاع درست نمی‌شود، می‌روند.
I can't do it anymore.
دیگه نمیتونم.
I suppose I told you the greatest pain of my life is the reason I'm standing here today.
فکر کنم بهت گفتم که بزرگترین درد زندگیم دلیل اینه که امروز اینجا ایستادم.
Let me tell you this story.
بگذارید این داستان را برایتان تعریف کنم.
I got to get out of here.
من باید از اینجا برم.
And the story is about you guys have probably heard about this before.
و داستان در مورد این است که احتمالاً قبلاً در مورد آن شنیده‌اید.
It was a, it was a young man who, you know, he wanted to make a lot of money.
یه مرد جوون بود که، می‌دونی، می‌خواست کلی پول دربیاره.
And so he went to this guru, right?
و بنابراین او پیش این گورو رفت، درست است؟
And he told the guru, you know, I want to be on the same level you are.
و او به گورو گفت، می‌دانی، من می‌خواهم در همان سطحی باشم که تو هستی.
And so the guru said, if you want to be on the same level I'm on, I'll meet you tomorrow at the beach at 4am.
و بنابراین گورو گفت، اگر می‌خواهی در همان سطحی باشی که من هستم، فردا ساعت ۴ صبح در ساحل می‌بینمت.
He liked the beach.
از ساحل خوشش می‌آمد.
I said, I want to make money.
گفتم: می‌خواهم پول دربیاورم.
I don't want to swim.
من نمی‌خواهم شنا کنم.
So the young man got there at 4am.
بنابراین مرد جوان ساعت ۴ صبح به آنجا رسید.
He already rocked the road, got on the suit.
او قبلاً جاده را لرزاند، لباس را پوشید.
He should have wore shorts.
باید شلوارک می‌پوشید.
The old man grabs his hand said, how bad do you want to be successful?
پیرمرد دست او را گرفت و گفت: چقدر می‌خواهی موفق شوی؟
He said real bad.
خیلی بد گفت.
He said, walk on out in the water.
گفت، برو توی آب راه برو.
So he walks out into the water.
بنابراین او به درون آب می‌رود.
Watch this.
این را تماشا کن.
When he walks out into the water, it goes waist deep.
وقتی او به درون آب می‌رود، آب تا کمرش فرو می‌رود.
So he's like, this guy crazy.
پس این یارو یه جورایی دیوونه‌ست.
Adrian, he's like, I want to make money.
آدریان، اون یه جورایی میگه، من میخوام پول دربیارم.
He got me out here swimming.
او من را برای شنا به اینجا آورد.
I didn't ask to be a lifeguard.
من درخواست نکردم که نجات غریق شوم.
I want to make money.
من می‌خواهم پول دربیاورم.
He got me, so he said, come out a little further.
او مرا گرفت، بنابراین گفت، کمی جلوتر بیا بیرون.
Walked out a little further.
کمی جلوتر بیرون رفت.
Then he had it right around this area, the shoulder area.
سپس او آن را درست در اطراف این ناحیه، ناحیه شانه، داشت.
So this old man crazy, he's making money, but he graced.
پس این پیرمرد دیوانه، دارد پول درمی‌آورد، اما [با این حال] بخشش کرد.
He said, come on out a little further.
گفت: کمی جلوتر بیا.
He came out a little further.
کمی جلوتر بیرون آمد.
It was right at his mouth.
درست کنار دهانش بود.
My man like, I'm about to go back in here.
رفیق، من دارم برمی‌گردم اینجا.
This guy is mine.
این پسر مال منه.
So the old man said, I thought you said you wanted to be successful.
پیرمرد گفت: فکر کردم گفتی می‌خواهی موفق شوی.
He said, I do.
گفت، بله، موافقم.
He said, walk a little further.
گفت: کمی جلوتر برو.
He came, dropped his head in, held him down, hold him down.
او آمد، سرش را پایین انداخت، او را محکم گرفت، محکم نگه داشت.
My man kept scratching, holding him down.
مرد من مدام او را می‌خاراند و نگه می‌داشت.
He had him held down just before my man was about to pass out.
درست قبل از اینکه شوهرم از حال برود، او را محکم نگه داشت.
He raised him up.
او را بالا برد.
He said, I got a question for you.
گفت: یه سوال ازت دارم.
Somebody answered the question for me.
کسی جواب سوال رو برام پیدا کرد.
He said, when you were underwater, what did you want to do?
گفت، وقتی زیر آب بودی، می خواستی چه کار کنی؟
So I wanted to breathe.
بنابراین می‌خواستم نفس بکشم.
He told the guy, he said, when you want to succeed as bad as you want to breathe, then you'll be successful.
او به آن مرد گفت، گفت، وقتی به اندازه نفس کشیدن برای موفقیت تلاش کنی، آن وقت موفق خواهی شد.
[MUSIC PLAYING]
[موسیقی در حال پخش]
بعد از محتوا تمرین
به لایتنر اضافه شد.