Narrator

Hey, you're listening to China232.com.

هی، داری به China232.com گوش میدی.

Narrator

Lesson number 100, the moment we've all been waiting for here at China232.com.

درس شماره ۱۰۰، لحظه‌ای که همه ما اینجا در China232.com منتظرش بودیم.

Narrator

We have a special guest actually today in the studio.

امروز در واقع یک مهمان ویژه در استودیو داریم.

Narrator

Ad.

اَد.

Narrator

Right, I'm sure you could have guessed it if you listened to the other ones, usually the similar guests, if not the same ones.

باشه، مطمئنم اگه به ​​بقیه گوش می‌دادی، معمولاً مهمون‌های مشابه، اگه نه همون‌ها، می‌تونستی حدس بزنی.

Narrator

I don't think we've had a guest, in fact, definitely we have not.

فکر نمی‌کنم مهمان داشته باشیم، در واقع، قطعاً نداشته‌ایم.

Narrator

We definitely haven't for the first 100, who knows.

ما قطعاً برای ۱۰۰ تای اول این کار را نکرده‌ایم، چه کسی می‌داند؟

Narrator

So what we're going to talk about is a topic that we touch on a lot, but it's one of my favorite ones, happiness.

خب، چیزی که قراره در موردش صحبت کنیم موضوعیه که زیاد بهش می‌پردازیم، اما یکی از موضوعات مورد علاقه‌ی منه، شادی.

Narrator

Right, it's not going to be a dialogue and it's not going to be a reading, it's going to be a little bit of both, I'm going to say.

باشه، قرار نیست دیالوگ باشه و قرار نیست روخوانی باشه، به نظرم یه کم از هر دو خواهد بود.

Narrator

It's a bit of a chat, I'm going to read something first, just for fun, and then we're going to chat about it.

یه کم گپ و گفت داره، اول یه چیزی میخونم، محض سرگرمی، بعد در موردش گپ میزنیم.

Narrator

Our society preaches that wealth will make us happy, however, as the world becomes richer in terms of material wealth, people are becoming more and more depressed.

جامعه ما موعظه می‌کند که ثروت ما را خوشحال می‌کند، با این حال، با ثروتمندتر شدن جهان از نظر ثروت مادی، مردم بیشتر و بیشتر افسرده می‌شوند.

Narrator

Happiness, not material wealth, should instead be considered to be the ultimate currency.

در عوض، شادی، نه ثروت مادی، باید به عنوان ارز نهایی در نظر گرفته شود.

Narrator

A Harvard professor discusses four personality types.

یک استاد دانشگاه هاروارد چهار تیپ شخصیتی را مورد بحث قرار می‌دهد.

Narrator

Okay, now the first personality type he discusses, Ad, is the rat racer.

خب، حالا اولین تیپ شخصیتی که او در موردش صحبت می‌کند، یعنی آد، مسابقه‌دهنده‌ی موش است.

Narrator

It doesn't sound like a good personality, I don't think I'm one of those, why don't you tell us what it is?

به نظر شخصیت خوبی نمیاد، فکر نمی‌کنم من جزوشون باشم، چرا بهمون نمی‌گی چی هست؟

Narrator

Alright, so this is a rat.

خیلی خب، پس این یه موشه.

Narrator

We say if you're in the rat race, the rat race is like in big cities.

ما می‌گوییم اگر در مسابقه موش‌ها هستید، مسابقه موش‌ها مثل شهرهای بزرگ است.

Narrator

Everybody is trying to compete with each other, to have the best car, the best apartment, the most money, the best job, but a lot of times they're not really enjoying their lives, and they're just kind of like little rats racing around and competing with each other.

همه سعی می‌کنند با هم رقابت کنند، بهترین ماشین، بهترین آپارتمان، بیشترین پول، بهترین شغل را داشته باشند، اما خیلی وقت‌ها واقعاً از زندگی‌شان لذت نمی‌برند، و فقط مثل موش‌های کوچکی هستند که با هم مسابقه می‌دهند و رقابت می‌کنند.

Narrator

Right, trying to follow something, and what are they really trying to follow?

درست است، سعی در دنبال کردن چیزی دارند، و واقعاً سعی در دنبال کردن چه چیزی دارند؟

Narrator

What are they really going for?

واقعاً برای چه می‌روند؟

Narrator

They're racing each other, but they don't even know why they're racing, and they kind of forget about enjoying life.

آنها با هم مسابقه می‌دهند، اما حتی نمی‌دانند چرا دارند مسابقه می‌دهند، و به نوعی لذت بردن از زندگی را فراموش می‌کنند.

Narrator

So anyway, this person, the person who's involved in the rat race, constantly makes sacrifices today in the quest for a better future.

خب، به هر حال، این شخص، شخصی که درگیر این مسابقه موش‌ها است، امروز دائماً در تلاش برای آینده‌ای بهتر فداکاری می‌کند.

Narrator

He consistently delays gratification because he hopes to achieve some goal.

او دائماً ارضای خواسته‌هایش را به تأخیر می‌اندازد، زیرا امیدوار است به هدفی دست یابد.

Narrator

So an example of this person, imagine this guy, is a person who spends his whole life trying to earn and save as much money as possible, and then he dies rich.

بنابراین، مثالی از این شخص، این مرد را تصور کنید، کسی است که تمام عمرش را صرف تلاش برای کسب درآمد و پس‌انداز هرچه بیشتر پول می‌کند، و سپس ثروتمند از دنیا می‌رود.

Narrator

Right, so he has all this money, he's been working very hard, many long hours, got the best education that money can buy, saving a lot for his retirement, and then it's over.

درسته، پس اون این همه پول داره، خیلی سخت کار کرده، ساعت‌های طولانی کار کرده، بهترین تحصیلاتی که با پول می‌شه خرید رو داشته، کلی هم برای دوران بازنشستگیش پس‌انداز کرده، و بعدش هم همه چی تموم شده.

Narrator

Something happened, he was too stressed would be my guess.

یه اتفاقی افتاده، حدس می‌زنم خیلی استرس داشته.

Narrator

Yeah, and they're always worried about the future.

بله، و آنها همیشه نگران آینده هستند.

Narrator

They don't want to have a good time now, they always want to work hard now so that later they can enjoy it, but then once they get to that later point, they still don't really enjoy it, then they're still working toward something more.

آنها نمی‌خواهند الان خوش بگذرانند، همیشه می‌خواهند الان سخت کار کنند تا بعداً بتوانند از آن لذت ببرند، اما وقتی به آن مرحله‌ی بعد می‌رسند، هنوز واقعاً از آن لذت نمی‌برند، و هنوز برای چیز بیشتری تلاش می‌کنند.

Narrator

They're never enjoying the present, they're never enjoying the moment.

آنها هرگز از زمان حال لذت نمی‌برند، آنها هرگز از لحظه حال لذت نمی‌برند.

Narrator

Exactly, and a lot of times when these people actually do retire, they don't know what to do with themselves.

دقیقاً، و خیلی وقت‌ها وقتی این افراد واقعاً بازنشسته می‌شوند، نمی‌دانند با خودشان چه کنند.

Narrator

They don't even really know how to enjoy themselves in leisure time.

آنها حتی واقعاً نمی‌دانند چگونه در اوقات فراغت خود لذت ببرند.

Narrator

Okay, the next personality type is more of one I can relate to at the moment, the hedonist.

خب، تیپ شخصیتی بعدی بیشتر شبیه تیپی است که در حال حاضر می‌توانم با آن ارتباط برقرار کنم، یعنی لذت‌گرا.

Narrator

And the hedonist is someone who lives for the moment.

و لذت‌گرا کسی است که در لحظه زندگی می‌کند.

Narrator

He seeks activities that will make him happy now, while disregarding the potential long-term consequences of his actions.

او به دنبال فعالیت‌هایی است که او را در حال حاضر خوشحال کند، در حالی که عواقب احتمالی بلندمدت اعمالش را نادیده می‌گیرد.

Narrator

For example, eating junk food, spending a lot of money, partying all the time, is hedonistic behavior because this person, they want to do that right now, they really don't care about tomorrow or the long-term future, they're just saying, "Hey look, I want to do it now, it's going to make me happy now, and that's all I'm really considering." Right, they're not really worried for the long-term implications like their health or how much money they will have after they retire, maybe these people don't even have a job.

برای مثال، خوردن غذاهای ناسالم، خرج کردن پول زیاد، مهمانی رفتن مداوم، رفتاری لذت‌جویانه است، زیرا این شخص می‌خواهد همین الان این کار را انجام دهد، واقعاً به فردا یا آینده‌ی بلندمدت اهمیتی نمی‌دهد، فقط می‌گوید: «ببینید، من می‌خواهم الان این کار را انجام دهم، الان من را خوشحال می‌کند، و این تمام چیزی است که واقعاً در نظر می‌گیرم.» درست است، آنها واقعاً نگران پیامدهای بلندمدت مانند سلامتی یا میزان پولی که پس از بازنشستگی خواهند داشت، نیستند، شاید این افراد حتی شغلی هم نداشته باشند.

Narrator

They don't even know what's going on next week, they're just partying, right?

اونا حتی نمیدونن هفته دیگه چه اتفاقی قراره بیفته، فقط دارن مهمونی میگیرن، درسته؟

Narrator

They only care about the moment.

آنها فقط به لحظه حال اهمیت می‌دهند.

Narrator

Sounds pretty good though.

هرچند خیلی خوب به نظر می‌رسد.

Narrator

Yeah, so it's kind of the opposite of the rat racer.

آره، پس یه جورایی نقطه مقابل مسابقه موش دونده‌ست.

Narrator

The rat racer doesn't care about the moment, they only care about the future, and the hedonist only cares about the moment and forgets the future.

کسی که مسابقه‌ی موش‌ها را انجام می‌دهد به لحظه حال اهمیتی نمی‌دهد، فقط به آینده اهمیت می‌دهد، و کسی که اهل لذت است فقط به لحظه حال اهمیت می‌دهد و آینده را فراموش می‌کند.

Narrator

Right, so maybe somewhere in between would be a nice balance I would say.

درست است، بنابراین شاید به نظر من جایی در این بین، تعادل خوبی باشد.

Narrator

Yeah, now the third personality type is the worst one, it's called the nihilist, and this is a person who does not enjoy the present and also expects an unhappy future, which sounds, I mean, terrible really.

بله، حالا تیپ شخصیتی سوم بدترین تیپ است، به آن پوچ‌گرا می‌گویند، و این کسی است که از زمان حال لذت نمی‌برد و همچنین انتظار آینده‌ای ناخوشایند را دارد، که واقعاً وحشتناک به نظر می‌رسد.

Narrator

Right, at least the rat racer thinks it'll be good at some point, yeah, he usually isn't, but at least they're kind of happy because they think it will be.

باشه، حداقل اون موش دونده فکر می‌کنه بالاخره یه جایی خوب می‌شه، آره، معمولاً اینطور نیست، اما حداقل یه جورایی خوشحالن چون فکر می‌کنن خوب می‌شه.

Narrator

So they're not in a bad mood all the time, but this nihilist is a depressed person.

بنابراین آنها همیشه حالشان بد نیست، اما این پوچ‌گرا یک فرد افسرده است.

Narrator

They do activities that are not enjoyable now and also not beneficial to their future.

آنها فعالیت‌هایی انجام می‌دهند که اکنون برایشان لذت‌بخش نیست و برای آینده‌شان نیز مفید نیست.

Narrator

So imagine a person who watches TV all day, even when there is nothing interesting on, while feeling depressed and hopeless.

بنابراین فردی را تصور کنید که تمام روز تلویزیون تماشا می‌کند، حتی زمانی که هیچ چیز جالبی پخش نمی‌شود، در حالی که احساس افسردگی و ناامیدی می‌کند.

Narrator

So that's kind of nihilistic behavior, they're not even really enjoying the TV, they're just kind of sitting there thinking, ah, you know, life sucks, I hate this, and they're just doing nothing.

بنابراین این نوعی رفتار پوچ‌گرایانه است، آنها حتی از تلویزیون لذت هم نمی‌برند، آنها فقط آنجا نشسته‌اند و فکر می‌کنند، آه، می‌دانی، زندگی مزخرف است، از این متنفرم، و آنها هیچ کاری نمی‌کنند.

Narrator

They're not even happy now, and tomorrow's not gonna be good because they're not embarking on positive behavior.

آنها حتی الان هم خوشحال نیستند، و فردا هم خوب نخواهد بود چون رفتار مثبتی را شروع نکرده‌اند.

Narrator

Right, and this kind of person really feels like, yeah, even in the future it's still gonna suck because they can't even really do anything about it.

درسته، و این جور آدما واقعاً حس می‌کنن که آره، حتی در آینده هم اوضاع افتضاح خواهد بود، چون واقعاً هیچ کاری از دستشون برنمیاد.

Narrator

It's not even up to them, they have no decision, it's just gonna keep sucking and they'll keep going through their terrible life basically.

اصلاً به خودشون مربوط نیست، هیچ تصمیمی ندارن، اوضاع همین‌طوری اسفناک می‌مونه و اونا عملاً به زندگی وحشتناکشون ادامه می‌دن.

Narrator

This is, of course, is a very extreme example and most people have some characteristics of all of these, I would say.

البته این یک مثال خیلی افراطی است و به نظرم بیشتر مردم برخی از ویژگی‌های همه این موارد را دارند.

Narrator

Yeah, now the last one is the best one.

آره، حالا آخرین مورد بهترینه.

Narrator

This is called the happy person, and according to this Harvard professor, the happy person is a person who enjoys doing the activities in his daily life.

به این می گویند فرد شاد و به گفته این استاد دانشگاه هاروارد، فرد شاد فردی است که از انجام فعالیت ها در زندگی روزمره خود لذت می برد.

Narrator

He also chooses a lifestyle that is both enjoyable in the present and beneficial in the long term.

او همچنین سبک زندگی‌ای را انتخاب می‌کند که هم در حال حاضر لذت‌بخش باشد و هم در درازمدت سودمند.

Narrator

And so a perfect example of this ad, I think, is to be listening to the China 232 podcasts every day because they make you happy, they're enjoyable to listen to, hopefully, that's the idea, and they're good for your future because your English is gonna be so good, it's ridiculous.

و بنابراین، به نظر من، یک مثال عالی از این تبلیغ، گوش دادن هر روز به پادکست‌های China 232 است، چون شما را خوشحال می‌کنند، گوش دادن به آنها لذت‌بخش است، امیدوارم، ایده همین باشد، و برای آینده شما خوب هستند، چون انگلیسی شما آنقدر خوب خواهد شد که اصلاً خنده‌دار نیست.

Narrator

Right, so they're gonna be happy now, which is good, and they're gonna be happy later, which is also good, yeah.

باشه، پس اونا الان خوشحال میشن، که خوبه، و بعداً هم خوشحال میشن، که اون هم خوبه، آره.

Narrator

So this is the happy person, so now is good, tomorrow is also good.

پس این شخص خوشبخت است، پس الان خوب است، فردا هم خوب است.

Narrator

That's the happy person, so keep listening.

اون آدم خوشبخته، پس به گوش دادن ادامه بده.

Narrator

Anyway, back to some other words in my original little piece.

به هر حال، برگردیم به برخی کلمات دیگر در نوشته‌ی کوچک اولیه‌ام.

Narrator

I said our society preaches that wealth will make us happy.

گفتم جامعه ما موعظه می‌کند که ثروت ما را خوشبخت می‌کند.

Narrator

If you preach something, it means you try to convince someone of something in an almost religious way.

اگر چیزی را موعظه کنید، به این معنی است که سعی می‌کنید کسی را به روشی تقریباً مذهبی به چیزی متقاعد کنید.

Narrator

You don't even acknowledge that the other person really has a point.

شما حتی تصدیق نمی‌کنید که حرف طرف مقابل واقعاً درست است.

Narrator

You don't want to listen to their point of view.

شما نمی‌خواهید به نقطه نظرات آنها گوش دهید.

Narrator

You're convinced you're 100% right, and you're just telling the other person what to think.

شما مطمئن هستید که صد در صد حق با شماست، و فقط دارید به طرف مقابل می‌گویید که چه فکری بکند.

Narrator

So from all the media, all the advertisements, just the way society is, it kind of gives us messages that money and things are what's gonna make us happy.

بنابراین از طریق تمام رسانه‌ها، تمام تبلیغات، جامعه به نوعی این پیام را به ما می‌دهد که پول و چیزها چیزی هستند که ما را خوشحال می‌کنند.

Narrator

This is what advertising does to us.

این کاریه که تبلیغات با ما می‌کنه.

Narrator

Then we find out it's not really the case.

بعد متوجه می‌شویم که واقعاً اینطور نیست.

Narrator

Right, so these people preaching are just trying to get you on board with their ideas.

خب، این افرادی که موعظه می‌کنند فقط سعی دارند شما را با ایده‌های خودشان همراه کنند.

Narrator

We talked about this in a previous podcast, so get listening to the other 100 if you missed out.

ما در پادکست قبلی در مورد این موضوع صحبت کردیم، بنابراین اگر ۱۰۰ پادکست دیگر را از دست داده‌اید، به آنها گوش دهید.

Narrator

Very good.

خیلی خوب است.

Narrator

Okay, the next one is material wealth, and material wealth means money.

بسیار خب، مورد بعدی ثروت مادی است، و ثروت مادی یعنی پول.

Narrator

So you could say he earned a lot of material wealth from his business success, but he isn't happy because he has very little free time to spend with his family.

بنابراین می‌توان گفت که او ثروت مادی زیادی از موفقیت تجاری خود به دست آورده است، اما خوشحال نیست زیرا وقت آزاد بسیار کمی برای گذراندن با خانواده‌اش دارد.

Narrator

So material wealth is just things and money, whereas there's wealth in other ways.

بنابراین ثروت مادی فقط شامل اشیا و پول می‌شود، در حالی که ثروت به طرق دیگری نیز وجود دارد.

Narrator

We usually think of it in terms of money, but someone can feel very wealthy if they have a lot of time and a lot of love, and they can be around their family and friends.

ما معمولاً آن را از نظر پول در نظر می‌گیریم، اما اگر کسی زمان و عشق زیادی داشته باشد و بتواند در کنار خانواده و دوستانش باشد، می‌تواند احساس ثروت زیادی کند.

Narrator

They can consider themselves wealthy in that sense.

آنها می‌توانند از این نظر خود را ثروتمند بدانند.

Narrator

Right, exactly, and some people define wealth in different ways.

دقیقاً، درست است، و بعضی افراد ثروت را به روش‌های مختلفی تعریف می‌کنند.

Narrator

So if you define yourself as a wealthy person, if you're just looking for free time, you're very wealthy.

بنابراین اگر خودتان را به عنوان یک فرد ثروتمند تعریف می‌کنید، اگر فقط به دنبال وقت آزاد هستید، بسیار ثروتمند هستید.

Narrator

Right, so someone could say, "Yeah, I feel that I'm very wealthy, although I don't have a lot of material wealth, I'm wealthy in other ways." So now you get the idea of this material wealth.

درست است، بنابراین کسی می‌تواند بگوید: «بله، من احساس می‌کنم که بسیار ثروتمند هستم، اگرچه ثروت مادی زیادی ندارم، اما از جهات دیگری ثروتمند هستم.» بنابراین اکنون ایده این ثروت مادی را دریافتید.

Narrator

And then I said happiness, well actually this is the Harvard professor says, "Happiness, not material wealth, should be considered to be the ultimate currency." What's that add?

و بعد گفتم خوشبختی، خب در واقع این حرف استاد هاروارد است که می‌گوید: «خوشبختی، نه ثروت مادی، باید به عنوان ارز نهایی در نظر گرفته شود.» این چه اضافه‌ای است؟

Narrator

Well currency, you usually think about as money, like currency is something like the US dollar or the Euro, right?

خب، شما معمولاً به پول فکر می‌کنید، مثلاً ارز چیزی شبیه دلار آمریکا یا یورو است، درست است؟

Narrator

So happiness should be the ultimate currency.

بنابراین شادی باید ارز نهایی باشد.

Narrator

It just means that we should use how happy we are to measure how wealthy we are.

این فقط به این معنی است که ما باید از میزان شادی خود برای سنجش میزان ثروتمان استفاده کنیم.

Narrator

So we use happiness as our currency basically.

بنابراین ما اساساً از شادی به عنوان واحد پول خود استفاده می‌کنیم.

Narrator

Exactly, so currency is also a thing that's measurable.

دقیقاً، بنابراین ارز هم چیزی است که قابل اندازه‌گیری است.

Narrator

It has a measurable value.

دارای ارزش قابل اندازه‌گیری است.

Narrator

So instead of measuring how wealthy we are, and is in terms of how successful we are, we should measure how happy we are instead of that.

بنابراین به جای اینکه میزان ثروت و موفقیت خود را بسنجیم، باید میزان شادی خود را بسنجیم.

Narrator

So happiness in that sense should be the ultimate, which is the best kind of above everything else, currency.

بنابراین شادی به این معنا باید نهایت باشد، که بهترین نوعِ چیزی است که بیش از هر چیز دیگری ارزش دارد، یعنی پول.

Narrator

And I was reading also add some psychological studies, which I'm kind of very interested in how bad human beings are, how bad people are at predicting what's going to make them happy.

و داشتم چند مطالعه روانشناسی هم می‌خواندم که خیلی به آنها علاقه‌مندم، اینکه انسان‌ها چقدر بد هستند، چقدر در پیش‌بینی اینکه چه چیزی آنها را خوشحال می‌کند، بد عمل می‌کنند.

Narrator

In one of these experiments, the experimenter asked people, "What do you think would make you happier, an extra $30,000 a year in your income, or taking a 30 minute a day walk?" And of course most people chose, they thought an extra $30,000 a year would make them happy.

در یکی از این آزمایش‌ها، آزمایشگر از مردم پرسید: «به نظر شما چه چیزی شما را خوشحال‌تر می‌کند، ۳۰،۰۰۰ دلار درآمد اضافی در سال یا ۳۰ دقیقه پیاده‌روی در روز؟» و البته اکثر مردم انتخاب کردند، آنها فکر می‌کردند ۳۰،۰۰۰ دلار درآمد اضافی در سال آنها را خوشحال‌تر می‌کند.

Narrator

But what the experimenters are finding when they look across all kinds of people, probably taking the 30 minute walk would be even better, would make them happier in the long run, even though they don't believe it.

اما چیزی که آزمایش‌کنندگان با بررسی انواع افراد پیدا می‌کنند، این است که احتمالاً پیاده‌روی ۳۰ دقیقه‌ای حتی بهتر خواهد بود و در درازمدت آنها را شادتر خواهد کرد، هرچند خودشان این را باور ندارند.

Narrator

Right, we live in such a materialistic society, it's easy to think that you really want money, even though if you really thought about it, you probably don't.

خب، ما در جامعه‌ای مادی‌گرا زندگی می‌کنیم، خیلی راحت می‌شود فکر کرد که واقعاً پول می‌خواهیم، ​​هرچند اگر واقعاً به آن فکر کنید، احتمالاً نمی‌خواهید.

Narrator

So start thinking about life as more of a happiness currency, and I think you'll be looking good.

پس به زندگی بیشتر به عنوان یک واحد پول شادی نگاه کنید، و من فکر می‌کنم که شما خوب به نظر خواهید رسید.

Narrator

You'll be looking very good, yeah, so don't get caught up in the rat race like we were talking about, racing to get more and more money, because that's what society's telling us we have to do.

خیلی خوب به نظر می‌رسی، آره، پس مثل حرف‌هایی که زدیم، درگیر مسابقه‌ی موش و گربه برای پول بیشتر و بیشتر نشو، چون جامعه داره بهمون میگه که باید همین کار رو بکنیم.

Narrator

And of course it's not bad either, we should be working towards those goals, we're not saying that, but if you're not happy, then what are you really doing?

و البته این هم بد نیست، ما باید برای رسیدن به آن اهداف تلاش کنیم، ما این را نمی‌گوییم، اما اگر خوشحال نیستید، پس واقعاً چه کار می‌کنید؟

Narrator

So that's really the point, you should be enjoying yourself, enjoying your career, enjoying today as well.

پس نکته همین است، شما باید از خودتان، از کارتان و از امروزتان لذت ببرید.

Narrator

If you only have the future to look forward to, that's just a rat racer and there's nothing good about that.

اگر فقط آینده را برای امیدواری در نظر دارید، این فقط یک مسابقه موش دوانی است و هیچ چیز خوبی در آن وجود ندارد.

Narrator

Right, yeah, so you have to learn to enjoy the process, of course you're still setting goals and trying to improve, but that doesn't mean that the process has to be terrible and painful.

درست است، بله، بنابراین باید یاد بگیرید که از این فرآیند لذت ببرید، البته که هنوز در حال تعیین اهداف و تلاش برای پیشرفت هستید، اما این بدان معنا نیست که این فرآیند باید وحشتناک و دردناک باشد.

Narrator

Absolutely not, anyway, get on the website, let's chat, let's enjoy this hundredth podcast ad and we'll see you next week, China232.com

مطلقاً نه، در هر صورت، به وب‌سایت سر بزنید، گپ بزنیم، از این صدمین تبلیغ پادکست لذت ببریم و هفته آینده شما را خواهیم دید، China232.com

Narrator

(upbeat music)

موسیقی شاد پخش می‌شود.