Narrator

Okay, welcome to the commentary for Financial Liberation.

خب، به توضیحات درس رهایی مالی خوش آمدید.

Narrator

I'm just going to talk about some main ideas in this article and a little bit about my life and how I have used these ideas to create a successful business and to become free financially.

من فقط می‌خواهم درباره بعضی از ایده‌های اصلی این مقاله و کمی درباره زندگی خودم صحبت کنم؛ اینکه چطور از این ایده‌ها برای ساختن یک کسب‌وکار موفق و آزاد شدن از نظر مالی استفاده کرده‌ام.

Narrator

So let's talk about that a little bit.

پس بیایید کمی درباره آن صحبت کنیم.

Narrator

First of all, the quote is from a book called "Small is Beautiful." It's an excellent book, a very interesting book by an economist.

اول از همه، نقل‌قول از کتابی به نام «کوچک زیباست» است. کتابی عالی و بسیار جالب از یک اقتصاددان است.

Narrator

Now this is not a book about Buddhism.

حالا این کتاب درباره بودایی‌گری نیست.

Narrator

This one quote, this one section, very short, two paragraphs, he just talks about Buddhist economics simply because he likes the idea.

این یک نقل‌قول، این یک بخش خیلی کوتاه، دو پاراگراف، فقط درباره اقتصاد بودایی صحبت می‌کند چون او از این ایده خوشش می‌آید.

Narrator

So this man, E.

پس این مرد، ای.

Narrator

F.

اف.

Narrator

Schumacher, he's not a Buddhist and the book is not about Buddhism in any way, it's about economics.

شومخر، او بودایی نیست و کتاب هم به هیچ وجه درباره بودایی‌گری نیست؛ درباره اقتصاد است.

Narrator

And the rest of the book talks about other economic ideas.

و بقیه کتاب درباره ایده‌های اقتصادی دیگری صحبت می‌کند.

Narrator

So this little section about Buddhism and Buddhist economics is just a small part of the book and you don't need to be a Buddhist to understand these ideas or to agree with these ideas.

پس این بخش کوچک درباره بودایی‌گری و اقتصاد بودایی فقط بخش کوچکی از کتاب است و لازم نیست بودایی باشید تا این ایده‌ها را بفهمید یا با آن‌ها موافق باشید.

Narrator

Another writer, E.

یک نویسنده دیگر، ای.

Narrator

F.

اف.

Narrator

Schumacher, is not a Buddhist.

شومخر، بودایی نیست.

Narrator

So anyway, so don't worry about that part, it's not about religion, it's about economics, it's about becoming more free with your money and free with your life.

پس به هر حال، نگران آن بخش نباشید؛ درباره دین نیست، درباره اقتصاد است، درباره آزادتر شدن با پولتان و آزادتر شدن در زندگی‌تان است.

Narrator

That's the idea.

ایده همین است.

Narrator

Okay, so anyway, it's a great book, E.

خب، به هر حال، کتاب فوق‌العاده‌ای است، ای.

Narrator

F.

اف.

Narrator

Schumacher, Small is Beautiful.

شومخر، «کوچک زیباست».

Narrator

And of course the title, Small is Beautiful, it gives the idea of this central philosophy, this central method, this central way of thinking.

و البته عنوان «کوچک زیباست» ایده این فلسفه مرکزی، این روش مرکزی، این شیوه مرکزیِ فکر کردن را نشان می‌دهد.

Narrator

We are usually taught, especially in the United States, we are taught that big is better.

معمولاً به ما یاد می‌دهند، مخصوصاً در ایالات متحده، که بزرگ‌تر بهتر است.

Narrator

That is probably the motto, that is probably the number one belief in America.

این احتمالاً شعار، یا شاید باور شماره یک در آمریکاست.

Narrator

Big is better, more is better.

بزرگ‌تر بهتر است، بیشتر بهتر است.

Narrator

That is our economy, that is our culture.

این اقتصاد ماست، این فرهنگ ماست.

Narrator

Sometimes big is better, sometimes more is better, but not always.

گاهی بزرگ‌تر بهتر است، گاهی بیشتر بهتر است، اما نه همیشه.

Narrator

And often, it's the opposite, often small is better, often small is beautiful.

و اغلب برعکس است؛ اغلب کوچک‌تر بهتر است، اغلب کوچک زیباست.

Narrator

And that's what I want you to think about.

و این همان چیزی است که می‌خواهم به آن فکر کنید.

Narrator

Because for many years, I did not have much money.

چون سال‌های زیادی پول زیادی نداشتم.

Narrator

I was not successful, and it's not successful, I mean I had jobs that I did not like, I mean for many, many years, 23 years.

موفق نبودم، و منظورم از موفق نبودن این است که شغل‌هایی داشتم که دوستشان نداشتم؛ یعنی برای سال‌های خیلی زیاد، ۲۳ سال.

Narrator

I had jobs I didn't like, I had bosses that I didn't like, I had very little money, and I didn't feel free.

شغل‌هایی داشتم که دوستشان نداشتم، رئیس‌هایی داشتم که دوستشان نداشتم، پول خیلی کمی داشتم و احساس آزادی نمی‌کردم.

Narrator

That's the most important part for me.

این برای من مهم‌ترین بخش است.

Narrator

I didn't feel free, I couldn't do what I wanted to do.

احساس آزادی نمی‌کردم؛ نمی‌توانستم کاری را که می‌خواستم انجام بدهم.

Narrator

I couldn't live the life I wanted to live.

نمی‌توانستم آن زندگی‌ای را که می‌خواستم زندگی کنم.

Narrator

So I really thought about this a lot, and I read a lot of books.

پس واقعاً خیلی به این موضوع فکر کردم و کتاب‌های زیادی خواندم.

Narrator

Now there are a lot of business books, a lot of books about improving your career and your job, and a lot of books about starting your own company or starting your own business.

حالا کتاب‌های کسب‌وکار زیادی هست، کتاب‌های زیادی درباره بهتر کردن مسیر شغلی و کارتان، و کتاب‌های زیادی درباره راه‌اندازی شرکت یا کسب‌وکار خودتان.

Narrator

And you know, they all have some good ideas usually, but they have a central problem, and the central problem is that they convince you, they tell you that getting more money is your first job, your first goal, that it's the most important thing.

و می‌دانید، معمولاً همه آن‌ها ایده‌های خوبی دارند، اما یک مشکل مرکزی دارند؛ مشکل مرکزی این است که شما را قانع می‌کنند، به شما می‌گویند پول بیشتر درآوردن اولین کار شما، اولین هدف شما و مهم‌ترین چیز است.

Narrator

And it's not the most important thing.

و این مهم‌ترین چیز نیست.

Narrator

I know a lot of people who have a lot of money, they make a lot of money, they have big houses, big cars, but they're not free, they're not happy, they're stressed, they work all the time.

افراد زیادی را می‌شناسم که پول زیادی دارند، پول زیادی درمی‌آورند، خانه‌های بزرگ و ماشین‌های بزرگ دارند، اما آزاد نیستند، خوشحال نیستند، استرس دارند و همیشه کار می‌کنند.

Narrator

Work, work, work, work, work, always working.

کار، کار، کار، کار، کار؛ همیشه کار کردن.

Narrator

And you know, they don't even enjoy their jobs much, they don't really like their jobs.

و می‌دانید، حتی خیلی از کارشان لذت نمی‌برند؛ واقعاً شغلشان را دوست ندارند.

Narrator

And often, their boss is not nice.

و اغلب، رئیسشان هم آدم خوبی نیست.

Narrator

So they're stressed, they're not so happy, and they feel they always need more.

پس استرس دارند، خیلی خوشحال نیستند و احساس می‌کنند همیشه به بیشتر نیاز دارند.

Narrator

Most people look at them and think, oh, they're rich, but they don't feel rich.

بیشتر مردم به آن‌ها نگاه می‌کنند و فکر می‌کنند: اوه، آن‌ها ثروتمندند؛ اما خودشان احساس ثروتمند بودن نمی‌کنند.

Narrator

They feel they need more, and then more, and then more, and then more.

احساس می‌کنند به بیشتر نیاز دارند، و بعد بیشتر، و بعد بیشتر، و بعد بیشتر.

Narrator

So this is not a way to be successful, I don't think, in my opinion.

پس به نظر من، فکر نمی‌کنم این راه موفق بودن باشد.

Narrator

It's not very successful.

خیلی موفقیت‌آمیز نیست.

Narrator

There's another problem, and this is a bigger problem.

مشکل دیگری هم هست، و این مشکل بزرگ‌تری است.

Narrator

Maybe you're not rich, probably you're not, like me, okay?

شاید شما ثروتمند نیستید، احتمالاً مثل من نیستید، خب؟

Narrator

For most of my life, I was not rich, and there's a problem, when you're not rich, and then you think, oh, I need to be rich, I need to be rich.

بیشتر زندگی‌ام ثروتمند نبودم، و وقتی ثروتمند نیستید و فکر می‌کنید «اوه، باید ثروتمند شوم، باید ثروتمند شوم»، مشکلی پیش می‌آید.

Narrator

You create a lot of stress in your life, and you always focus on what you do not have.

استرس زیادی در زندگی‌تان ایجاد می‌کنید و همیشه روی چیزهایی تمرکز می‌کنید که ندارید.

Narrator

It's just natural, right?

این کاملاً طبیعی است، درست است؟

Narrator

You're always worrying, I don't have this, I don't have enough, I don't have enough.

همیشه نگرانید: این را ندارم، به اندازه کافی ندارم، به اندازه کافی ندارم.

Narrator

Only thinking this, that creates stress, it also stops you from being more successful.

فقط فکر کردن به این موضوع، استرس ایجاد می‌کند و همچنین جلوی موفق‌تر شدن شما را می‌گیرد.

Narrator

When you think that way, when you focus on what you don't have, when you focus on not having enough, well, then you usually continue to not have enough, you continue to be stressed, you make bad decisions.

وقتی این‌طور فکر می‌کنید، وقتی روی چیزهایی که ندارید تمرکز می‌کنید، وقتی روی کافی نداشتن تمرکز می‌کنید، معمولاً همچنان به اندازه کافی نخواهید داشت، همچنان استرس خواهید داشت و تصمیم‌های بد می‌گیرید.

Narrator

Let me tell you about my life, and how this happened with me.

بگذارید درباره زندگی خودم و اینکه این موضوع برای من چطور اتفاق افتاد بگویم.

Narrator

I thought, the solution, in the beginning, I thought, okay, I'm not free, and I'm not happy in my jobs, and I want to be free.

در ابتدا فکر می‌کردم راه‌حل این است: خب، من آزاد نیستم، در شغل‌هایم خوشحال نیستم و می‌خواهم آزاد باشم.

Narrator

I thought, okay, I need more money, I have to make a lot more money.

فکر می‌کردم: خب، به پول بیشتری نیاز دارم، باید پول خیلی بیشتری دربیاورم.

Narrator

If I make a lot more money, I'll be free, I'll be successful, I'll be happy.

اگر پول خیلی بیشتری دربیاورم، آزاد می‌شوم، موفق می‌شوم، خوشحال می‌شوم.

Narrator

I tried to get a job that made a lot more money.

سعی کردم شغلی پیدا کنم که پول خیلی بیشتری بدهد.

Narrator

Of course, I failed, okay, because I didn't have the skills I needed, and so I went back to school, and then I did start getting jobs that paid more, but then I discovered, wow, I'm still not making very much, I'm making more, I'm better than the past, but I still feel like I don't have enough, I always wanted more.

البته شکست خوردم، چون مهارت‌های لازم را نداشتم؛ پس به مدرسه برگشتم و بعد شروع کردم شغل‌هایی پیدا کردن که حقوق بیشتری می‌دادند، اما بعد فهمیدم هنوز هم پول زیادی درنمی‌آورم؛ بیشتر درمی‌آورم و از گذشته بهترم، اما هنوز احساس می‌کنم کافی ندارم و همیشه بیشتر می‌خواستم.

Narrator

I thought, well, now I need a bigger apartment, now I have a very old, ugly car, maybe I need a nicer car, and also, I was unhappy at my jobs, my bosses were not so nice, I hated the schedule, I don't like working from nine to five, or sometimes eight to five, or sometimes seven to six, I don't like working a lot, I enjoy my life, I enjoy my friends, I don't want to work all the time.

فکر کردم: خب، حالا به آپارتمان بزرگ‌تری نیاز دارم، حالا یک ماشین خیلی قدیمی و زشت دارم، شاید به ماشین بهتری نیاز دارم؛ و همچنین در شغل‌هایم ناراضی بودم، رئیس‌هایم خیلی خوب نبودند، از برنامه کاری متنفر بودم، کار کردن از نه تا پنج را دوست ندارم، یا گاهی هشت تا پنج، یا گاهی هفت تا شش، زیاد کار کردن را دوست ندارم؛ از زندگی و دوستانم لذت می‌برم و نمی‌خواهم همیشه کار کنم.

Narrator

So then, I tried to join this business, some friends were doing a business, they were selling vitamins, and they were selling pills to make you more healthy, and I thought, oh, I can get rich, I can get rich, I can sell these pills, and these vitamins, and I'll have enough money, and then I'll be rich, and free, and I'll feel happy.

پس بعد سعی کردم به این کسب‌وکار بپیوندم؛ چند نفر از دوستانم کسب‌وکاری داشتند، ویتامین و قرص‌هایی برای سالم‌تر شدن می‌فروختند، و من فکر کردم می‌توانم ثروتمند شوم، می‌توانم این قرص‌ها و ویتامین‌ها را بفروشم، پول کافی داشته باشم و بعد ثروتمند، آزاد و خوشحال شوم.

Narrator

Well, again, I'm focusing, I was focusing on not having enough, I was focusing on getting more, and more, and more only.

خب، دوباره، تمرکزم روی کافی نداشتن بود، روی به دست آوردن بیشتر و بیشتر و فقط بیشتر تمرکز کرده بودم.

Narrator

So what happened, well, I failed, of course I failed, well, a few reasons, number one, I didn't really care about vitamins and pills, not really, I was not excited about it, I just cared about the money, I just wanted to become more rich, I wanted to be more free, and happy, etc., I didn't care about pills and vitamins, so how could I sell those things to other people?

پس چه اتفاقی افتاد؟ خب، شکست خوردم، البته شکست خوردم؛ چند دلیل داشت: اول اینکه واقعاً به ویتامین‌ها و قرص‌ها اهمیت نمی‌دادم، واقعاً هیجان‌زده نبودم، فقط به پول اهمیت می‌دادم، فقط می‌خواستم ثروتمندتر، آزادتر و خوشحال‌تر شوم؛ به قرص‌ها و ویتامین‌ها اهمیت نمی‌دادم، پس چطور می‌توانستم آن چیزها را به دیگران بفروشم؟

Narrator

People know, they understand, if you care or you don't care, they know, and I really didn't care.

مردم می‌دانند، می‌فهمند که اهمیت می‌دهید یا نه؛ آن‌ها می‌دانند، و من واقعاً اهمیتی نمی‌دادم.

Narrator

I was being selfish, only thinking about myself, only thinking about trying to make more money.

خودخواه بودم، فقط به خودم فکر می‌کردم، فقط به تلاش برای پول بیشتر درآوردن فکر می‌کردم.

Narrator

Another problem, I didn't trust the company, really, I knew, inside I knew it was wrong, there was something wrong, so I quit after a few months, and I failed, and I felt terrible, and I went back to work at normal jobs, and a lot of stress, and then I read a great book, a classic book called Walden, Walden by Henry David Thoreau, this is a classic American book, every American knows this book, we have to read it in school, but in school, when I was in high school, I didn't understand this book, but reading it later as an adult, oh, it was genius, amazing, now it's a very difficult book, the English is very, very difficult, you can try to read it if you want to, but let me warn you, let me tell you, it's quite difficult.

مشکل دیگر این بود که واقعاً به شرکت اعتماد نداشتم؛ در درونم می‌دانستم چیزی درست نیست، پس بعد از چند ماه کنار کشیدم و شکست خوردم و احساس وحشتناکی داشتم، و برگشتم سر شغل‌های معمولی و استرس زیاد. بعد کتابی عالی و کلاسیک به نام Walden از Henry David Thoreau خواندم؛ این یک کتاب کلاسیک آمریکایی است، هر آمریکایی آن را می‌شناسد و در مدرسه باید بخوانیمش، اما وقتی دبیرستان بودم آن را نفهمیدم؛ بعدها در بزرگسالی که خواندمش، نابغه‌وار و شگفت‌انگیز بود. البته کتاب خیلی دشواری است، انگلیسی آن خیلی دشوار است؛ اگر خواستید می‌توانید امتحانش کنید، اما هشدار می‌دهم که نسبتاً سخت است.

Narrator

But the idea of this book is that this man, Henry David Thoreau, he simplified his life, he decided, I don't need a lot of things, I don't need a lot of money, I'm going to go into the woods, go into the forest, the trees, I'm going to build, I'm going to make a small tiny little house, like one little tiny room, and I'm going to grow my food, and I'm going to live without money, I'm going to live a super simple life, and then I will write about it, and I will see if I feel successful or not, if I feel free or not, and he did it, he did it, and he wrote about it, and he discovered a secret that simplicity gives you freedom, theless you need, the more free you are.

اما ایده کتاب این است که این مرد، Henry David Thoreau، زندگی‌اش را ساده کرد؛ تصمیم گرفت به چیزهای زیاد و پول زیاد نیاز ندارد، به جنگل برود، خانه‌ای خیلی کوچک مثل یک اتاق کوچک بسازد، غذایش را پرورش دهد، بدون پول زندگی کند، زندگی‌ای فوق‌العاده ساده داشته باشد، درباره‌اش بنویسد و ببیند آیا احساس موفقیت و آزادی می‌کند یا نه. او این کار را کرد، درباره‌اش نوشت و رازی را کشف کرد: سادگی به شما آزادی می‌دهد؛ هرچه کمتر نیاز داشته باشید، آزادتر هستید.

Narrator

Now this is actually a very religious, spiritual idea, I mean, Buddhism talks about this idea, but so do most major religions, most major religions, if you look, do have this idea that we don't need a lot of stuff, we don't need a lot of things, we don't need a lot of money, and if we let go of that, if we can live more simply, we find, it's a surprise sometimes, we find, wow, I feel more free, I feel more relaxed, this is great, and that's what happened to Thoreau, and then he wrote about it, and he thought about it very deeply, and he created a philosophy.

حالا این در واقع ایده‌ای بسیار مذهبی و معنوی است؛ بودایی‌گری درباره آن صحبت می‌کند، اما بیشتر دین‌های بزرگ هم همین ایده را دارند: ما به چیزهای زیاد، وسایل زیاد و پول زیاد نیاز نداریم، و اگر آن را رها کنیم و ساده‌تر زندگی کنیم، گاهی با تعجب می‌بینیم که آزادتر و آرام‌تر هستیم؛ همین اتفاق برای ثورو افتاد و بعد درباره‌اش نوشت و عمیقاً به آن فکر کرد و فلسفه‌ای ساخت.

Narrator

So I read this book, and then I started reading a lot more books, reading a lot about, a lot of Buddhist books, in fact, Taoist books, some Hindu inspired books, even some books inspired by mystical Christianity and Islam, and they all had this central idea, the same central idea of simplicity, so I thought, well, I tried trying to get money, money, money, and I failed, and it felt wrong, it felt bad, so let's try to live a simple life.

پس این کتاب را خواندم و بعد کتاب‌های بسیار بیشتری خواندم؛ درباره کتاب‌های بودایی، در واقع کتاب‌های تائویی، بعضی کتاب‌های الهام‌گرفته از هندوئیسم و حتی کتاب‌هایی الهام‌گرفته از مسیحیت و اسلام عرفانی، و همه آن‌ها همین ایده مرکزیِ سادگی را داشتند. پس فکر کردم من تلاش کردم پول، پول، پول به دست بیاورم و شکست خوردم و حس بدی داشت؛ پس بیایید زندگی ساده‌ای را امتحان کنیم.

Narrator

So I got rid of almost all of my stuff, almost everything, I gave it away, I didn't even sell it, I just gave it to people, and I decided to live in my car, a Toyota Corolla, a 1984 Toyota Corolla, a very old car, so I lived in this tiny little car, and I built, I made a little bed inside this small car, and I lived in the car for one summer with my dog.

پس تقریباً همه وسایلم را کنار گذاشتم، تقریباً همه چیز را بخشیدم، حتی نفروختم؛ فقط به مردم دادم و تصمیم گرفتم در ماشینم، یک Toyota Corolla مدل ۱۹۸۴، زندگی کنم. در این ماشین خیلی کوچک یک تخت کوچک درست کردم و یک تابستان با سگم در ماشین زندگی کردم.

Narrator

Why did I do this?

چرا این کار را کردم؟

Narrator

Was I crazy?

دیوانه بودم؟

Narrator

Yes, a little crazy.

بله، کمی دیوانه.

Narrator

To live simply.

برای ساده زندگی کردن.

Narrator

So I lived in my car with my dog for one summer, and I found that Thoreau was correct, because living in my car was so cheap, no rent, no power bills, super, super cheap, so I was free, I didn't need a job, I already had some money saved, a little bit, but it was enough, so I had a great time, I had so much freedom, every day I could wake up when I wanted to wake up, I could do anything I wanted to do during the day.

پس یک تابستان با سگم در ماشینم زندگی کردم و فهمیدم ثورو درست می‌گفت، چون زندگی در ماشینم خیلی ارزان بود: اجاره‌ای نبود، قبض برقی نبود، فوق‌العاده ارزان بود. پس آزاد بودم، به شغل نیاز نداشتم، کمی پول پس‌انداز داشتم و همان کافی بود. روزهای خیلی خوبی داشتم، آزادی زیادی داشتم و هر روز می‌توانستم هر وقت می‌خواهم بیدار شوم و هر کاری می‌خواهم در طول روز انجام بدهم.

Narrator

I felt no stress, no worry, it was wonderful.

هیچ استرس و نگرانی‌ای احساس نمی‌کردم؛ فوق‌العاده بود.

Narrator

Now of course I ran out of money, right, eventually I was spending all my money, slowly, but eventually, and so I went to Japan actually, and I got a job teaching there, and then I saved more money, and then I came back to America, and this time I bought a van, kind of like a little truck, right, a van, and I lived in the van for one year with my dog.

البته در نهایت پولم تمام شد؛ کم‌کم همه پولم را خرج می‌کردم. پس به ژاپن رفتم و آنجا شغل تدریس گرفتم، بعد پول بیشتری پس‌انداز کردم و به آمریکا برگشتم. این بار یک ون خریدم، چیزی شبیه یک کامیون کوچک، و یک سال با سگم در ون زندگی کردم.

Narrator

So again, living very, very simply.

پس دوباره، زندگی بسیار بسیار ساده.

Narrator

I learned to needless.

یاد گرفتم کمتر نیاز داشته باشم.

Narrator

I learned to be comfortable withless.

یاد گرفتم با کمتر راحت باشم.

Narrator

I learned that I didn't need a big house.

یاد گرفتم که به خانه بزرگ نیاز ندارم.

Narrator

I learned that I didn't need a big apartment.

یاد گرفتم که به آپارتمان بزرگ نیاز ندارم.

Narrator

I learned that I didn't need expensive clothes.

یاد گرفتم که به لباس‌های گران نیاز ندارم.

Narrator

I learned that I didn't need anything expensive.

یاد گرفتم که به هیچ چیز گران‌قیمتی نیاز ندارم.

Narrator

I learned that I needed only a few clothes, and a small space to sleep, and good food, that's all.

یاد گرفتم که فقط به چند لباس، فضای کوچکی برای خوابیدن و غذای خوب نیاز دارم؛ همین.

Narrator

And so, during that year, my needs gotless, andless, andless.

و بنابراین، در طول آن سال، نیازهایم کمتر و کمتر و کمتر شد.

Narrator

As my needs gotless, andless, I felt more and more free.

هرچه نیازهایم کمتر و کمتر می‌شد، احساس آزادی بیشتری می‌کردم.

Narrator

I felt more and more powerful.

احساس قدرت بیشتری می‌کردم.

Narrator

I felt more and more flexible, free, wonderful.

احساس انعطاف‌پذیری، آزادی و خوبی بیشتری می‌کردم.

Narrator

That was the key.

کلید همین بود.

Narrator

That was the key.

کلید همین بود.

Narrator

I realized I didn't need much.

فهمیدم به چیز زیادی نیاز ندارم.

Narrator

I could survive with almost zero money, and I could be very happy.

می‌توانستم با تقریباً هیچ پولی زنده بمانم و خیلی خوشحال باشم.

Narrator

I was happy.

خوشحال بودم.

Narrator

I had a very good time.

اوقات خیلی خوبی داشتم.

Narrator

I worked only a little bit.

فقط کمی کار می‌کردم.

Narrator

I got a small part-time job, only working 15 hours a week.

یک شغل پاره‌وقت کوچک گرفتم و فقط هفته‌ای ۱۵ ساعت کار می‌کردم.

Narrator

But it was enough.

اما کافی بود.

Narrator

I had plenty of money, because I was living so simply.

پول زیادی داشتم، چون خیلی ساده زندگی می‌کردم.

Narrator

So I spent lots of time with my friends.

پس وقت زیادی را با دوستانم می‌گذراندم.

Narrator

I went running.

می‌دویدم.

Narrator

I joined a gym and worked out, so my body was very healthy and strong.

به باشگاه پیوستم و ورزش کردم، پس بدنم خیلی سالم و قوی بود.

Narrator

I ate good food.

غذای خوب می‌خوردم.

Narrator

I started to write.

شروع به نوشتن کردم.

Narrator

This is when I started to think about creating my podcast and my blog, and that started Effortless English.

همان موقع بود که شروع کردم به فکر کردن درباره ساختن پادکست و وبلاگم، و همین Effortless English را شروع کرد.

Narrator

Really, it began at that time.

واقعاً در همان زمان شروع شد.

Narrator

The very beginnings of Effortless English started then.

آغازهای اولیه Effortless English از همان‌جا شروع شد.

Narrator

I discovered I felt so much creativity.

کشف کردم که خلاقیت خیلی زیادی احساس می‌کنم.

Narrator

I started to get so many good ideas.

شروع کردم به گرفتن ایده‌های خوب خیلی زیاد.

Narrator

Every day I would write and write and write, more and more and more ideas.

هر روز می‌نوشتم و می‌نوشتم و می‌نوشتم؛ ایده‌های بیشتر و بیشتر و بیشتر.

Narrator

I had more energy.

انرژی بیشتری داشتم.

Narrator

I enjoyed my life more, less stress.

از زندگی‌ام بیشتر لذت می‌بردم و استرس کمتری داشتم.

Narrator

Everything became better.

همه چیز بهتر شد.

Narrator

That's why simplicity is so important.

به همین دلیل سادگی این‌قدر مهم است.

Narrator

It frees your mind.

ذهنتان را آزاد می‌کند.

Narrator

It frees your emotions.

احساساتتان را آزاد می‌کند.

Narrator

It gives you the time and the freedom necessary to grow, to be yourself again.

زمان و آزادی لازم را به شما می‌دهد تا رشد کنید و دوباره خودتان باشید.

Narrator

Now, eventually, I had the idea for Effortless English.

حالا، در نهایت، ایده Effortless English به ذهنم رسید.

Narrator

Eventually I realized I don't need more, but more would be nice, as long as I'm not attached to it.

در نهایت فهمیدم به بیشتر نیاز ندارم، اما بیشتر داشتن خوب است، تا وقتی به آن وابسته نباشم.

Narrator

I didn't crave more this time, but I thought, "Well, it would be nice to have more." Also, I thought,"I really want to help people learn English." So I started Effortless English.

این بار بیشتر نمی‌طلبیدم، اما فکر کردم: «خب، خوب است بیشتر داشته باشم.» همچنین فکر کردم: «واقعاً می‌خواهم به مردم کمک کنم انگلیسی یاد بگیرند.» پس Effortless English را شروع کردم.

Narrator

This time, I was very successful.

این بار خیلی موفق بودم.

Narrator

What was the difference?

تفاوت چه بود؟

Narrator

Why was I successful with Effortless English, not successful with the Vitamin Health Company?

چرا با Effortless English موفق بودم، اما با شرکت ویتامین و سلامتی موفق نبودم؟

Narrator

Well, number one, with the Vitamin Health Company, I focused on more, more, more.

خب، اول از همه، در شرکت ویتامین و سلامتی، روی بیشتر، بیشتر، بیشتر تمرکز کرده بودم.

Narrator

Money, money, money, money, money.

پول، پول، پول، پول، پول.

Narrator

I focused on money.

روی پول تمرکز کرده بودم.

Narrator

I focused on not having enough.

روی کافی نداشتن تمرکز کرده بودم.

Narrator

With Effortless English, I had enough already.

با Effortless English، از قبل به اندازه کافی داشتم.

Narrator

I had a very small apartment in San Francisco.

یک آپارتمان خیلی کوچک در سان‌فرانسیسکو داشتم.

Narrator

I had a part-time job.

یک شغل پاره‌وقت داشتم.

Narrator

I enjoyed my life.

از زندگی‌ام لذت می‌بردم.

Narrator

I didn't need more.

به بیشتر نیاز نداشتم.

Narrator

I didn't crave more.

بیشتر نمی‌طلبیدم.

Narrator

So I didn't focus on money with Effortless English.

پس در Effortless English روی پول تمرکز نکردم.

Narrator

That's the number two difference.

این تفاوت شماره دو است.

Narrator

Passion, excitement.

اشتیاق، هیجان.

Narrator

I am passionate about teaching English.

من به تدریس انگلیسی علاقه زیادی دارم.

Narrator

I love teaching English.

عاشق تدریس انگلیسی هستم.

Narrator

I don't care about the money.

به پول اهمیتی نمی‌دهم.

Narrator

I will teach English for zero money.

بدون هیچ پولی هم انگلیسی تدریس می‌کنم.

Narrator

I will teach English even for very, very little money with a cheap, cheap job.

حتی با پول خیلی خیلی کم، در یک شغل خیلی ارزان هم انگلیسی تدریس می‌کنم.

Narrator

In fact, I did do it.

در واقع، این کار را انجام دادم.

Narrator

And I still loved it.

و هنوز هم عاشقش بودم.

Narrator

So with Effortless English, I did not focus on only money.

پس در Effortless English فقط روی پول تمرکز نکردم.

Narrator

No, I focused on having fun.

نه، روی لذت بردن تمرکز کردم.

Narrator

I focused on being excited.

روی هیجان‌زده بودن تمرکز کردم.

Narrator

I focused on helping students learn English better.

روی کمک به دانش‌آموزان برای بهتر یاد گرفتن انگلیسی تمرکز کردم.

Narrator

That's a big difference.

این تفاوت بزرگی است.

Narrator

I didn't need to worry about more, more, more money.

لازم نبود نگران پول بیشتر، بیشتر، بیشتر باشم.

Narrator

Of course, I wanted the business to grow.

البته، می‌خواستم کسب‌وکار رشد کند.

Narrator

Yes.

بله.

Narrator

Of course, I'm happy that the business became very successful.

البته خوشحالم که کسب‌وکار خیلی موفق شد.

Narrator

But I didn't need it.

اما به آن نیاز نداشتم.

Narrator

And that's key.

و این نکته کلیدی است.

Narrator

I didn't need it because I learned simplicity.

به آن نیاز نداشتم چون سادگی را یاد گرفته بودم.

Narrator

So this is the end of the commentary.

پس این پایان توضیحات است.

Narrator

The important point is that simplicity will free your mind.

نکته مهم این است که سادگی ذهن شما را آزاد می‌کند.

Narrator

The funny thing, the strange thing, is if you live simply, eventually you will get much more.

چیز خنده‌دار و عجیب این است که اگر ساده زندگی کنید، در نهایت خیلی بیشتر به دست می‌آورید.

Narrator

If you worry about money, money, money, if you focus on money, money, money, all the time, more, more, more, more, you actually will getless.

اگر نگران پول، پول، پول باشید، اگر همیشه روی پول، پول، پول و بیشتر، بیشتر، بیشتر تمرکز کنید، در واقع کمتر به دست می‌آورید.

Narrator

Eventually you getless.

در نهایت کمتر به دست می‌آورید.

Narrator

You get more if you focus on simplicity.

اگر روی سادگی تمرکز کنید، بیشتر به دست می‌آورید.

Narrator

You get more if you focus on freedom.

اگر روی آزادی تمرکز کنید، بیشتر به دست می‌آورید.

Narrator

You get more if you focus on helping people.

اگر روی کمک کردن به مردم تمرکز کنید، بیشتر به دست می‌آورید.

Narrator

You get more if you focus on what you love to do.

اگر روی کاری که عاشق انجام دادنش هستید تمرکز کنید، بیشتر به دست می‌آورید.

Narrator

Simplicity gives you the freedom to do that.

سادگی به شما آزادی انجام این کار را می‌دهد.

Narrator

Simplicity gives you the freedom, the financial freedom, the emotional freedom, the mental freedom.

سادگی به شما آزادی می‌دهد؛ آزادی مالی، آزادی عاطفی، آزادی ذهنی.

Narrator

It gives you the time to do what you love, to relax about money, to focus on helping people.

به شما زمان می‌دهد تا کاری را که دوست دارید انجام دهید، درباره پول آرام باشید و روی کمک کردن به مردم تمرکز کنید.

Narrator

That's why simplicity is so, so important.

به همین دلیل سادگی این‌قدر، این‌قدر مهم است.

Narrator

That's why simplicity is your first step for success.

به همین دلیل سادگی اولین قدم شما برای موفقیت است.

Narrator

For success in your career or for success with your own business.

برای موفقیت در مسیر شغلی‌تان یا برای موفقیت در کسب‌وکار خودتان.

Narrator

So good luck and please focus on simplifying your life.

پس موفق باشید و لطفاً روی ساده کردن زندگی‌تان تمرکز کنید.

Narrator

Make it more simple.

آن را ساده‌تر کنید.

Narrator

You don't need so much.

شما به این همه چیز نیاز ندارید.

Narrator

You really don't.

واقعاً ندارید.

Narrator

What we need is love and understanding and connection.

چیزی که نیاز داریم عشق، درک و ارتباط است.

Narrator

We need to feel excited.

نیاز داریم احساس هیجان کنیم.

Narrator

We need to feel passionate.

نیاز داریم احساس اشتیاق کنیم.

Narrator

We need to enjoy our lives.

نیاز داریم از زندگی‌مان لذت ببریم.

Narrator

We need all of those things but we don't need goods so much.

به همه این چیزها نیاز داریم، اما به کالاها آن‌قدر نیاز نداریم.

Narrator

We need a safe place to sleep.

به جای امنی برای خوابیدن نیاز داریم.

Narrator

We need healthy food and water.

به غذای سالم و آب نیاز داریم.

Narrator

We need clothes that are clean to keep us warm and healthy.

به لباس‌های تمیز نیاز داریم تا ما را گرم و سالم نگه دارند.

Narrator

That's all we really need.

این تمام چیزی است که واقعاً نیاز داریم.

Narrator

More than that, all the gadgets, they're not necessary.

بیشتر از آن، همه آن ابزارها لازم نیستند.

Narrator

They're fun.

سرگرم‌کننده‌اند.

Narrator

They're nice but they're not necessary.

خوب‌اند، اما ضروری نیستند.

Narrator

Okay, so good luck.

خب، پس موفق باشید.

Narrator

I hope you can simplify your life as a first step and don't worry.

امیدوارم بتوانید به عنوان قدم اول زندگی‌تان را ساده کنید، و نگران نباشید.

Narrator

We will talk more about how to grow a business in the future and how to grow your career.

در آینده بیشتر درباره رشد دادن یک کسب‌وکار و رشد دادن مسیر شغلی‌تان صحبت خواهیم کرد.

Narrator

But first, please focus on simplicity.

اما اول، لطفاً روی سادگی تمرکز کنید.

Narrator

Alright, great.

خیلی خب، عالی است.

Narrator

I'm wishing you a very happy and successful life.

برای شما زندگی بسیار شاد و موفقی آرزو می‌کنم.

Narrator

Take care.

مراقب خودتان باشید.

Narrator

Bye-bye.

خداحافظ.