Narrator

Extract 1.

بخش ۱.

Narrator

You will hear part of an interview with an expert on phobias.

بخشی از مصاحبه با یک متخصص فوبیاها را خواهید شنید.

Interviewer

So, what exactly is a phobia?

خب، فوبیا دقیقاً چیست؟

Expert

Well, nearly everyone fears something.

خب، تقریباً همه از چیزی می‌ترسند.

Expert

But when the fear becomes exaggerated and irrational, it's a phobia, which is the most common form of anxiety disorder.

اما وقتی ترس اغراق‌آمیز و غیرمنطقی می‌شود، فوبیا است؛ که رایج‌ترین شکل اختلال اضطرابی است.

Expert

There are many types of what are known as specific or simple phobias.

انواع زیادی از چیزی که به آن فوبیاهای خاص یا ساده می‌گویند وجود دارد.

Expert

Common phobias include a fear of animals, particularly spiders, a fear of darkness or nictaphobia, or perhaps a fear of clowns, flying or a fear of public speaking.

فوبیاهای رایج شامل ترس از حیوانات، مخصوصاً عنکبوت‌ها، ترس از تاریکی یا نیکتوفوبیا، یا شاید ترس از دلقک‌ها، پرواز یا ترس از سخنرانی در جمع است.

Expert

Now, you may not be keen on some of these things I've just mentioned, but most of us find a way to cope with the situation and don't let it interfere with our daily lives.

حالا ممکن است به بعضی از چیزهایی که همین الان نام بردم علاقه‌ای نداشته باشید، اما بیشتر ما راهی پیدا می‌کنیم که با موقعیت کنار بیاییم و نمی‌گذاریم در زندگی روزمره‌مان اختلال ایجاد کند.

Expert

However, if you have a phobia of one of these things, you may suffer from symptoms such as an increased heart rate, dizziness, excessive sweating or even a panic attack.

با این حال، اگر نسبت به یکی از این چیزها فوبیا داشته باشید، ممکن است علائمی مثل افزایش ضربان قلب، سرگیجه، عرق کردن شدید یا حتی حمله اضطرابی را تجربه کنید.

Expert

You might end up going to extreme lengths to change your daily life so as not to come into contact with the thing or situation that causes your phobia.

ممکن است در نهایت تا حد زیادی زندگی روزمره‌تان را تغییر دهید تا با چیزی یا موقعیتی که باعث فوبیای شما می‌شود روبه‌رو نشوید.

Expert

For example, imagine a friend of yours has a pet tarantula.

مثلاً تصور کنید یکی از دوستانتان یک رتیل خانگی دارد.

Expert

If you're not a huge fan of spiders, you may not enjoy spending time in his house, but most of us would put up with it.

اگر چندان طرفدار عنکبوت‌ها نباشید، ممکن است از وقت گذراندن در خانه او لذت نبرید، اما بیشتر ما آن را تحمل می‌کنیم.

Expert

However, if you're an arachnophobia sufferer, you would probably refuse to visit him at home altogether.

اما اگر مبتلا به آراکنوفوبیا باشید، احتمالاً کلاً از رفتن به خانه او خودداری می‌کنید.

Expert

So you can see how phobias can have a real impact on our social relationships.

پس می‌بینید که فوبیاها چطور می‌توانند واقعاً بر روابط اجتماعی ما اثر بگذارند.

Interviewer

And why do people suffer from phobias?

و چرا مردم دچار فوبیا می‌شوند؟

Expert

Well, there are a couple of causes.

خب، چند علت وجود دارد.

Expert

If a child grows up with a parent who suffers from a phobia, the child is far more likely to develop the same irrational fear.

اگر کودکی با والدینی بزرگ شود که از یک فوبیا رنج می‌برد، احتمال اینکه کودک همان ترس غیرمنطقی را پیدا کند بسیار بیشتر است.

Expert

Also, many phobias are actually triggered by a traumatic past event, often during childhood.

همچنین، بسیاری از فوبیاها در واقع با یک رویداد آسیب‌زای گذشته، اغلب در کودکی، تحریک می‌شوند.

Expert

So perhaps an encounter with a vicious dog or falling into a swimming pool and nearly drowning as a child could feasibly develop into sinophobia, a fear of dogs or aquaphobia, a fear of water.

پس شاید برخورد با یک سگ وحشی یا افتادن در استخر و نزدیک شدن به غرق شدن در کودکی بتواند به‌طور قابل‌قبولی به سینوفوبیا، یعنی ترس از سگ‌ها، یا آکوافوبیا، یعنی ترس از آب، تبدیل شود.

Narrator

Extract 2.

بخش ۲.

Narrator

Listen to part of a radio program in which someone is talking about why people like to feel scared.

به بخشی از یک برنامه رادیویی گوش دهید که در آن کسی درباره اینکه چرا مردم دوست دارند بترسند صحبت می‌کند.

Interviewer

There are many of us out there who actually enjoy the sensation of feeling scared to death on a rollercoaster or delight in sitting on the edge of your seat during a horror movie.

افراد زیادی بین ما هستند که واقعاً از حس ترسیدن تا حد مرگ روی ترن هوایی لذت می‌برند یا از نشستن روی لبه صندلی هنگام فیلم ترسناک خوششان می‌آید.

Interviewer

And Jan, you can explain to us why this is the case.

و جن، تو می‌توانی برای ما توضیح بدهی چرا چنین است.

Jan

Yes, that's right.

بله، درست است.

Jan

As you say, millions of us choose to put ourselves in situations where we consciously know we're going to feel scared, like going on rides at a theme park.

همان‌طور که می‌گویید، میلیون‌ها نفر از ما انتخاب می‌کنیم خودمان را در موقعیت‌هایی قرار دهیم که آگاهانه می‌دانیم قرار است در آن‌ها بترسیم، مثل سوار شدن بر وسایل بازی در شهربازی.

Jan

The reaction we have when we put ourselves into these situations, you know, the rapid heartbeat or sweaty palms, is in part similar to that when we're faced with a real threat.

واکنشی که وقتی خودمان را در این موقعیت‌ها قرار می‌دهیم داریم، مثل ضربان سریع قلب یا کف دست عرق‌کرده، تا حدی شبیه زمانی است که با یک تهدید واقعی روبه‌رو می‌شویم.

Jan

What happens in those cases is that the body reacts to the danger with what we call a fight-or-flight response.

در آن موارد اتفاقی که می‌افتد این است که بدن با چیزی که ما واکنش جنگ یا گریز می‌نامیم به خطر واکنش نشان می‌دهد.

Jan

So when the body detects real danger, it closes off any non-essential systems such as critical thought and reacts with automatic responses which enable us to either put up a fight or run away.

پس وقتی بدن خطر واقعی را تشخیص می‌دهد، هر سیستم غیرضروری مثل تفکر انتقادی را خاموش می‌کند و با پاسخ‌های خودکار واکنش نشان می‌دهد که به ما اجازه می‌دهد یا بجنگیم یا فرار کنیم.

Jan

We get a sudden huge rush of energy and at the same time the body is flooded with chemicals which protect us from feeling pain.

ناگهان انرژی بسیار زیادی می‌گیریم و هم‌زمان بدن پر از مواد شیمیایی می‌شود که ما را از احساس درد محافظت می‌کنند.

Jan

The difference between a situation of real danger and being on a theme park ride is the context.

تفاوت بین موقعیت خطر واقعی و بودن روی یک وسیله شهربازی، زمینه و context است.

Jan

So although we feel a certain sense of fear, we know deep down that the situation does not really pose a true threat and so this energy and lack of pain without any real danger allow us to experience a sense of euphoria or an adrenaline rush which explains why we areable to scream and giggle in quick succession.

پس اگرچه تا حدی حس ترس داریم، در عمق وجودمان می‌دانیم موقعیت واقعاً تهدید حقیقی ایجاد نمی‌کند؛ بنابراین این انرژی و نبود درد بدون خطر واقعی به ما اجازه می‌دهد حس سرخوشی یا هجوم آدرنالین را تجربه کنیم، که توضیح می‌دهد چرا می‌توانیم پشت سر هم جیغ بکشیم و بخندیم.

Narrator

Extract 3 You will hear some people talking about their fears and phobias.

بخش ۳: صحبت چند نفر درباره ترس‌ها و فوبیاهایشان را خواهید شنید.

Interviewer

So have you got any phobias, Liz?

خب، آیا فوبیایی داری، لیز؟

Liz

I'm not sure if I'd call it a phobia as such but I absolutely hate needles and injections.

مطمئن نیستم اسمش را دقیقاً فوبیا بگذارم، اما از سوزن و تزریق واقعاً متنفرم.

Liz

Even the thought of them makes me feel queasy.

حتی فکر کردن به آن‌ها حالم را بد می‌کند.

Liz

When I have to have a blood test, I can't bring myself to watch and I feel faint and dizzy and if I'm watching TV and there's a scene with someone injecting themselves, I can't watch.

وقتی باید آزمایش خون بدهم، نمی‌توانم خودم را راضی کنم نگاه کنم و احساس ضعف و سرگیجه می‌کنم؛ و اگر تلویزیون تماشا کنم و صحنه‌ای باشد که کسی به خودش تزریق می‌کند، نمی‌توانم نگاه کنم.

Liz

I think it started when I was little when I went to the doctor with my mum and my big sister.

فکر می‌کنم از وقتی کوچک بودم شروع شد؛ وقتی با مادرم و خواهر بزرگم به دکتر رفتم.

Liz

The doctor gave my sister an injection and I was watching.

دکتر به خواهرم آمپول زد و من داشتم نگاه می‌کردم.

Liz

I started to feel faint and I passed out on the floor of the doctor's office.

شروع کردم احساس ضعف کردن و کف مطب دکتر از حال رفتم.

Participant

Well, my greatest fear is clowns.

خب، بزرگ‌ترین ترس من دلقک‌ها هستند.

Participant

There's actually an official name for it, cholrophobia I think.

در واقع اسم رسمی هم دارد، فکر کنم کولروفوبیا.

Participant

I don't know what it is about them exactly but they just freak me out.

دقیقاً نمی‌دانم چه چیزی در آن‌هاست، اما واقعاً من را می‌ترسانند.

Participant

They're so weird.

خیلی عجیب‌اند.

Participant

I've always hated them since I was a kid from birthday parties and the circus and things.

از وقتی بچه بودم، از جشن تولدها و سیرک و این جور چیزها، همیشه از آن‌ها متنفر بوده‌ام.

Participant

They don't look at all happy to me even with a big painted smile.

با آن لبخند بزرگ نقاشی‌شده هم اصلاً به نظر من خوشحال نمی‌آیند.

Participant

They look sad and scary, even a bit sinister.

غمگین و ترسناک به نظر می‌رسند، حتی کمی شوم.

Interviewer

What about you, Ben?

تو چطور، بن؟

Interviewer

Are you scared of anything?

از چیزی می‌ترسی؟

Ben

No, of course not.

نه، معلوم است که نه.

Ben

Well, apart from heights.

خب، به جز ارتفاع.

Interviewer

That's true.

درست است.

Ben

I can't look out of the window past the fourth floor.

نمی‌توانم از پنجره بالاتر از طبقه چهارم بیرون را نگاه کنم.

Interviewer

And lifts?

و آسانسورها؟

Ben

Okay, yeah, and lifts.

باشه، بله، آسانسورها هم.

Ben

I hate getting inside lifts.

از داخل آسانسور رفتن متنفرم.

Ben

I'll always take the stairs if I can.

اگر بتوانم همیشه از پله‌ها می‌روم.

Ben

I don't know.

نمی‌دانم.

Ben

They just make me feel uneasy and, well, I get really nervous if I ever have to speak in public.

آن‌ها فقط باعث می‌شوند حس ناراحتی داشته باشم و خب، اگر مجبور شوم در جمع صحبت کنم، واقعاً عصبی می‌شوم.

Ben

I start sweating and my mind just goes blank.

شروع می‌کنم به عرق کردن و ذهنم کاملاً خالی می‌شود.

Ben

It's so embarrassing.

خیلی خجالت‌آور است.

Interviewer

That's pretty normal, isn't it?

این کاملاً عادی است، مگر نه؟

Interviewer

Of course.

البته.

Ben

Sure.

حتماً.