Speaker 1
SPEAKER 1 I think that even up until just a few years ago, we could never have imagined how our behaviour would change with regards to using mobiles and tablets.
گوینده ۱: فکر میکنم حتی تا همین چند سال پیش هم هرگز نمیتوانستیم تصور کنیم رفتار ما در استفاده از موبایل و تبلت چقدر تغییر خواهد کرد.
Speaker 1
I know that I would find it incredibly difficult to live without my mobile.
میدانم که زندگی بدون موبایلم برایم فوقالعاده سخت خواهد بود.
Speaker 1
I'm constantly looking at myphone to see if I've got any new messages or updates, and checking my apps to see what's new.
مدام به تلفنم نگاه میکنم ببینم پیام یا بهروزرسانی جدیدی دارم یا نه، و اپهایم را چک میکنم ببینم چه چیز تازهای هست.
Speaker 1
I wouldn't say that I post my life online, not like some people I know, but I do like to keep up with what people are up to, friends, family, and even other people I know but maybe haven't seen for years, like old-school friends, and check out photos of what they look like now.
نمیگویم مثل بعضیهایی که میشناسم زندگیام را آنلاین منتشر میکنم، اما دوست دارم از حال و کار مردم باخبر باشم؛ دوستان، خانواده و حتی کسانی که میشناسم ولی شاید سالها ندیدهام، مثل دوستان قدیمی مدرسه، و عکسهایشان را ببینم که حالا چه شکلی شدهاند.
Speaker 2
SPEAKER 2 In a way, I think it's quite funny that we're always worrying about teenagers and young people becoming obsessed with online communication.
گوینده ۲: از یک جهت، به نظرم خیلی جالب است که ما همیشه نگرانیم نوجوانها و جوانها به ارتباط آنلاین معتاد شوند.
Speaker 2
But if you ask me, you need to worry just as much about adults.
اما اگر نظر من را بخواهید، باید به همان اندازه نگران بزرگسالان هم باشید.
Speaker 2
At the office we're at work, even when we have a break.
در اداره، حتی وقتی استراحت داریم، باز انگار سر کاریم.
Speaker 2
Nobody talks to each other unless they absolutely have to, which is a sorry state of affairs, to say the least.
هیچکس با دیگری حرف نمیزند مگر اینکه واقعاً مجبور باشد، که دستکم باید گفت وضعیت تأسفباری است.
Speaker 2
Everyone's too busy checking their social networks and sending messages that have time to communicate face-to-face.
همه آنقدر مشغول چک کردن شبکههای اجتماعی و فرستادن پیام هستند که وقت ندارند رودررو ارتباط برقرار کنند.
Speaker 2
People spend their lunchtime glued to their screens or barely glance up from theirphones.
مردم وقت ناهارشان را چسبیده به صفحهنمایش میگذرانند یا بهزور سرشان را از تلفنهایشان بالا میآورند.
Speaker 2
Even during meetings, people can't resist subtly checking theirphone.
حتی در جلسهها هم نمیتوانند جلوی خودشان را بگیرند و پنهانی تلفنشان را چک میکنند.
Speaker 2
And what really irritates me is when you're trying to talk to someone and they're more interested in looking at theirphone than paying attention to what you're seeing.
و چیزی که واقعاً من را عصبانی میکند این است که وقتی میخواهی با کسی صحبت کنی، او بیشتر به تلفنش علاقه دارد تا به توجه کردن به چیزی که تو میگویی.
Speaker 2
Even though you're right in front of them.
با اینکه درست جلوی آنها هستی.
Speaker 2
Fubbing, I think it's called.
فکر کنم اسمش فابینگ باشد.
Speaker 3
SPEAKER 3 I was listening to this discussion on the radio the other day talking about online communication and they were talking about FOMO, or what was it?
گوینده ۳: چند روز پیش داشتم به بحثی در رادیو درباره ارتباط آنلاین گوش میدادم و آنها درباره FOMO حرف میزدند، یا اسمش چه بود؟
Speaker 3
Fear of missing out.
ترس از جا ماندن.
Speaker 3
Which apparently is a kind of modern-day psychological syndrome which we're affected by because of our obsession with online communication.
که ظاهراً نوعی سندرم روانشناختی دنیای مدرن است و به خاطر وسواس ما به ارتباط آنلاین روی ما اثر میگذارد.
Speaker 3
Basically, they were saying that the reason why people feel that they have to be connected 24/7 and communicate everything they're doing and keep up with everything that other people we know are doing is down to this fear of missing out.
در اصل میگفتند دلیل اینکه مردم حس میکنند باید ۲۴ ساعته و هفت روز هفته وصل باشند، همه کارهایشان را به اشتراک بگذارند و از همه کارهایی که آدمهای آشنا انجام میدهند باخبر باشند، همین ترس از جا ماندن است.
Speaker 3
We're worried that everyone is having more fun than us or doing something more exciting than us.
نگرانیم که همه بیشتر از ما خوش میگذرانند یا کاری هیجانانگیزتر از ما انجام میدهند.
Speaker 3
They also said that because we're spending more time communicating in the online world, we're losing the ability to enjoy the present.
همچنین گفتند چون زمان بیشتری را صرف ارتباط در دنیای آنلاین میکنیم، توانایی لذت بردن از لحظه حال را از دست میدهیم.
Speaker 4
SPEAKER 4 My generation is so different to my parents.
گوینده ۴: نسل من خیلی با نسل پدر و مادرم فرق دارد.
Speaker 4
I mean, they're always telling me that they grew up in a world without mobiles and social networking and they managed fine.
یعنی آنها همیشه به من میگویند که در دنیایی بدون موبایل و شبکه اجتماعی بزرگ شدهاند و مشکلی هم نداشتند.
Speaker 4
Hard to imagine how they arranged to meet their friends without a phone, but they say they did.
سخت است تصور کنم چطور بدون تلفن با دوستانشان قرار میگذاشتند، اما میگویند این کار را میکردند.
Speaker 4
I had so many arguments with them while I was growing up, until they let me have my first smartphone.
وقتی بزرگ میشدم، بحثهای زیادی با آنها داشتم تا بالاخره اجازه دادند اولین گوشی هوشمندم را داشته باشم.
Speaker 4
But they didn't let me have Snapchat or Instagram or anything like that.
اما اجازه ندادند اسنپچت یا اینستاگرام یا چیزهایی مثل آن داشته باشم.
Speaker 4
It's not the end of the world, they'd say.
میگفتند آخر دنیا که نیست.
Speaker 4
They just didn't understand that that's the way people my age communicate with each other.
آنها فقط نمیفهمیدند که آدمهای همسن من اینطور با هم ارتباط برقرار میکنند.
Speaker 4
Nobody actually talks on thephone anymore.
دیگر هیچکس واقعاً با تلفن حرف نمیزند.
Speaker 4
They have no idea how much I missed out on at school, being the only one who didn't have Snapchat.
هیچ تصوری ندارند که در مدرسه چقدر از چیزها جا ماندم، چون تنها کسی بودم که اسنپچت نداشت.
Speaker 4
Also, at school we had loads of talks and stuff on how to stay safe online and most of us knew that anything you post online was going to be there forever.
همچنین در مدرسه کلی صحبت و برنامه درباره ایمن ماندن آنلاین داشتیم و بیشتر ما میدانستیم هر چیزی که آنلاین منتشر کنی قرار است برای همیشه آنجا بماند.
Speaker 5
SPEAKER 5 For me, one of the best things about online communication is that you can stay in touch with everyone at the same time all the time.
گوینده ۵: برای من، یکی از بهترین چیزها درباره ارتباط آنلاین این است که میتوانی همزمان و همیشه با همه در تماس بمانی.
Speaker 5
You know exactly what's going on, when and where so you never miss out on anything.
دقیقاً میدانی چه اتفاقی، چه زمانی و کجا در حال رخ دادن است، پس هیچوقت چیزی را از دست نمیدهی.
Speaker 5
I love the fact that you can update all your friends on what's going on in your life, and they can respond immediately with a like or a comment.
من این را دوست دارم که میتوانی همه دوستانت را از اتفاقات زندگیات باخبر کنی و آنها بلافاصله با یک لایک یا کامنت جواب بدهند.
Speaker 5
So you feel like you're together with people, even though you might be completely alone sitting on a bus or at home.
پس حس میکنی با آدمها کنار هم هستی، حتی اگر کاملاً تنها در اتوبوس یا خانه نشسته باشی.
Speaker 5
I share loads of photos, but I only post up my best edited shots.
من عکسهای زیادی به اشتراک میگذارم، اما فقط بهترین عکسهای ویرایششدهام را پست میکنم.
Speaker 5
I hate it when people I know post photos of me not looking my best.
از این بدم میآید که آدمهایی که میشناسم عکسهایی از من پست کنند که در آنها بهترین ظاهر را ندارم.
