شروع نشده
محتوا 0٪
تمرین بعداً

متن

Narrator
This programme is brought to you by the Southern Institute of Technology.
این برنامه توسط موسسه فناوری جنوبی برای شما ارائه شده است.
Narrator
Hello and welcome to Sit2Learn's Certificate in Intensive English Language.
سلام و به گواهی زبان انگلیسی فشردهٔ Sit2Learn خوش آمدید.
Narrator
In this lesson we will be focusing on intermediate level, Modules 9 to 12.
در این درس، ما بر سطح متوسط، ماژول‌های ۹ تا ۱۲، تمرکز خواهیم کرد.
Narrator
Today we will start by thinking about making predictions.
امروز با فکر کردن به پیش‌بینی کردن شروع می‌کنیم.
Narrator
A prediction is a guess about what will happen in the future.
پیش‌بینی حدسی دربارهٔ چیزی است که در آینده اتفاق خواهد افتاد.
Narrator
We use the words 'will', 'won't', 'may', 'might' and 'could'.
ما از کلمات «خواهد شد»، «نخواهد شد»، «ممکن است»، «ممکن است» و «می‌توانست» استفاده می‌کنیم.
Narrator
For example, all housework will be done with computers.
برای مثال، همهٔ کارهای خانه با کامپیوتر انجام خواهد شد.
Narrator
Adverbs like 'probably', 'definitely' and 'certainly' go after 'will', but before 'won't'.
قیدهایی مانند «احتمالاً»، «قطعاً» و «قطعاً» بعد از «خواهد شد» و قبل از «نخواهد شد» قرار می‌گیرند.
Narrator
We will probably live in big apartment buildings.
ما احتمالاً در ساختمان‌های آپارتمانی بزرگ زندگی خواهیم کرد.
Narrator
We certainly won't live underground.
ما قطعاً زیر زمین زندگی نخواهیم کرد.
Narrator
In predictions 'may' and 'might' can be used in the negative form, but 'could' cannot be used in the negative form.
در پیش‌بینی‌ها، «ممکن است» و «ممکن است» می‌توانند به صورت منفی استفاده شوند، اما «می‌توانستم» را نمی‌توان به صورت منفی استفاده کرد.
Narrator
'may not' and 'might not'.
ممکن است نباشد» و «ممکن است نباشد».
Narrator
We may not have cars in 20 years time.
ممکن است تا ۲۰ سال دیگر ماشین نداشته باشیم.
Narrator
We can also say 'may well', 'might well' and 'could well' if we want to say that something will probably happen.
اگر بخواهیم بگوییم که احتمالاً چیزی اتفاق خواهد افتاد، می‌توانیم از «ممکن است خوب باشد»، «ممکن است خوب باشد» و «می‌تواند خوب باشد» نیز استفاده کنیم.
Narrator
There may well be no crime in 50 years time.
ممکن است تا ۵۰ سال دیگر اصلاً جرمی وجود نداشته باشد.
Narrator
Dialogue 1 will probably have some examples of words we use to make predictions.
گفت‌وگوی ۱ احتمالاً چند نمونه از واژه‌هایی را دارد که برای پیش‌بینی استفاده می‌کنیم.
Narrator
If you listen well, you may well hear some.
اگر خوب گوش بدهید، احتمالاً چندتایشان را خواهید شنید.
Narrator
We will all play with 100%.
همهٔ ما با صددرصد توان بازی خواهیم کرد.
Narrator
We'll definitely destroy the other team.
قطعاً تیم مقابل را شکست می‌دهیم.
Narrator
We certainly won't take defeat as an option.
قطعاً شکست را به عنوان یک گزینه نمی‌پذیریم.
Narrator
Winning will probably come through big hits and sensible decisions.
بردن احتمالاً از ضربه‌های قوی و تصمیم‌های منطقی به دست می‌آید.
Narrator
We may not get another chance.
شاید فرصت دیگری پیدا نکنیم.
Narrator
There may well be two teams on the field today, but on the field of victory there can be only one.
امروز شاید دو تیم در زمین باشند، اما در میدان پیروزی فقط یک تیم می‌تواند باشد.
Narrator
I think we will definitely need to see that again.
فکر می‌کنم قطعاً لازم است آن را دوباره ببینیم.
Narrator
Here it is without subtitles.
این هم بدون زیرنویس.
Narrator
We will all play with 100%.
همهٔ ما با صددرصد توان بازی خواهیم کرد.
Narrator
We'll definitely destroy the other team.
قطعاً تیم مقابل را شکست می‌دهیم.
Narrator
We certainly won't take defeat as an option.
قطعاً شکست را به عنوان یک گزینه نمی‌پذیریم.
Narrator
Winning will probably come through big hits and sensible decisions.
بردن احتمالاً از ضربه‌های قوی و تصمیم‌های منطقی به دست می‌آید.
Narrator
We may not get another chance.
شاید فرصت دیگری پیدا نکنیم.
Narrator
There may well be two teams on the field today, but on the field of victory there can be only one.
امروز شاید دو تیم در زمین باشند، اما در میدان پیروزی فقط یک تیم می‌تواند باشد.
Narrator
As well as predictions, we should also consider hypothetical possibilities with the word 'if'.
علاوه بر پیش‌بینی‌ها، باید امکان‌های فرضی با کلمهٔ if را هم بررسی کنیم.
Narrator
A hypothetical possibility is an imaginary situation that could happen in the future.
یک امکان فرضی موقعیتی خیالی است که ممکن است در آینده اتفاق بیفتد.
Narrator
For these we use 'would' or 'wouldn't' plus the verb.
برای این موارد از «would» یا «wouldn't» به همراه فعل استفاده می‌کنیم.
Narrator
If I went to Rome, I'd visit the Colosseum.
اگر به رم می‌رفتم، از کولوسئوم دیدن می‌کردم.
Narrator
Notice that even though we used past forms, like 'went', we're not referring to past time.
توجه کنید که با اینکه از شکل‌های گذشته مثل went استفاده کردیم، به زمان گذشته اشاره نمی‌کنیم.
Narrator
Instead, they refer to a general imaginary time.
در عوض، به یک زمان خیالی کلی اشاره می‌کنند.
Narrator
Usually we would use 'were' instead of 'was' in the 'if' clause.
معمولاً در عبارت «if» به جای «was» از «were» استفاده می‌کنیم.
Narrator
If I were in France, I would see the Eiffel Tower.
اگر در فرانسه بودم، برج ایفل را می‌دیدم.
Narrator
If Anna were in Japan, she would see Mount Fujiyama.
اگر آنا در ژاپن بود، کوه فوجی‌یاما را می‌دید.
Narrator
'Might' can be used instead of 'would' if you're not sure what you would do.
اگر مطمئن نیستید چه کار می‌کردید، می‌توان از might به جای would استفاده کرد.
Narrator
I might spend lottery winnings on overseas travel.
شاید پول برنده‌شده در لاتاری را صرف سفر خارجی کنم.
Narrator
I'm pretty sure I would spend lottery winnings on overseas travel.
تقریباً مطمئنم که پول برنده‌شده در لاتاری را صرف سفر خارجی می‌کردم.
Narrator
What about you?
تو چطور؟
Narrator
I wonder what hypothetical possibilities the team have got for us this time.
نمی‌دانم این بار گروه چه امکان‌های فرضی‌ای برای ما دارد.
Narrator
Watch carefully and you might see some in the subtitles.
با دقت تماشا کنید؛ شاید چندتایشان را در زیرنویس‌ها ببینید.
Narrator
We are back live with contestant number three.
دوباره به صورت زنده با شرکت‌کنندهٔ شمارهٔ سه برگشته‌ایم.
Narrator
Here is your question.
این سؤال شماست.
Narrator
If I were Noah, what would be the name of the boat that I would build?
اگر من نوح بودم، نام قایقی که می‌ساختم چه بود؟
Narrator
Is it the Ark?
آیا کشتی نوح است؟
Narrator
The Ark is correct.
کشتی نوح درست است.
Narrator
Here's your next question.
این هم سؤال بعدی شما.
Narrator
If I went to Australia, what animal would I see that jumps around and is famous in that country?
اگر به استرالیا می‌رفتم، چه حیوانی را می‌دیدم که این‌طرف و آن‌طرف می‌پرد و در آن کشور معروف است؟
Narrator
That's a hard one.
سؤال سختی است.
Narrator
Is it a kangaroo?
آیا کانگورو است؟
Narrator
If you'd said koala, you would have been wrong.
اگر کوالا می‌گفتی، اشتباه کرده بودی.
Narrator
Kangaroo is correct.
کانگورو درست است.
Narrator
The final question for $1 million is, if Stanley was on the Titanic, what would he crash into?
سؤال نهایی برای یک میلیون دلار این است: اگر استنلی روی تایتانیک بود، با چه چیزی برخورد می‌کرد؟
Narrator
Take your time.
با خیال راحت فکر کن.
Narrator
Is it an iceberg?
آیا کوه یخ است؟
Narrator
Is that your final answer?
آیا این جواب نهایی توست؟
Narrator
Congratulations, you are a millionaire.
تبریک می‌گویم، تو میلیونر شدی.
Narrator
What are you going to do now?
حالا قرار است چه کار کنی؟
Narrator
I think I'll spend all my money on finding world peace.
فکر می‌کنم همهٔ پولم را صرف پیدا کردن صلح جهانی کنم.
Narrator
That's just dumb.
این فقط احمقانه است.
Narrator
But it's your money, give her a big hand.
اما پول خودت است؛ برایش حسابی دست بزنید.
Narrator
Did you notice the use of any past forms, even though they were talking about the future?
آیا متوجه استفاده از شکل‌های گذشته شدید، با اینکه دربارهٔ آینده صحبت می‌کردند؟
Narrator
Listen again to see if you were right.
دوباره گوش بدهید تا ببینید درست گفته بودید یا نه.
Narrator
We are back live with contestant number three.
دوباره به صورت زنده با شرکت‌کنندهٔ شمارهٔ سه برگشته‌ایم.
Narrator
Here is your question.
این سؤال شماست.
Narrator
If I were Noah, what would be the name of the boat that I would build?
اگر من نوح بودم، نام قایقی که می‌ساختم چه بود؟
Narrator
Is it the Ark?
آیا کشتی نوح است؟
Narrator
The Ark is correct.
کشتی نوح درست است.
Narrator
Here's your next question.
این هم سؤال بعدی شما.
Narrator
If I went to Australia, what animal would I see that jumps around and is famous in that country?
اگر به استرالیا می‌رفتم، چه حیوانی را می‌دیدم که این‌طرف و آن‌طرف می‌پرد و در آن کشور معروف است؟
Narrator
That's a hard one.
سؤال سختی است.
Narrator
Is it a kangaroo?
آیا کانگورو است؟
Narrator
If you'd said koala, you would have been wrong.
اگر کوالا می‌گفتی، اشتباه کرده بودی.
Narrator
Kangaroo is correct.
کانگورو درست است.
Narrator
The final question for $1 million is, if Stanley was on the Titanic, what would he crash into?
سؤال نهایی برای یک میلیون دلار این است: اگر استنلی روی تایتانیک بود، با چه چیزی برخورد می‌کرد؟
Narrator
Take your time.
با خیال راحت فکر کن.
Narrator
Is it an iceberg?
آیا کوه یخ است؟
Narrator
Is that your final answer?
آیا این جواب نهایی توست؟
Narrator
Congratulations, you are a millionaire.
تبریک می‌گویم، تو میلیونر شدی.
Narrator
What are you going to do now?
حالا قرار است چه کار کنی؟
Narrator
I think I'll spend all my money on finding world peace.
فکر می‌کنم همهٔ پولم را صرف پیدا کردن صلح جهانی کنم.
Narrator
That's just dumb.
این فقط احمقانه است.
Narrator
But it's your money, give her a big hand.
اما پول خودت است؛ برایش حسابی دست بزنید.
Narrator
What do you remember about the past perfect tense from previous episodes?
«what» برای پرسیدن درباره گزینه‌های باز یا اطلاعات عمومی استفاده می‌شود.
Narrator
Remember that we use the past perfect when we relate two events that happened in the past.
یادتان باشد وقتی دو رویداد را که در گذشته اتفاق افتاده‌اند به هم ربط می‌دهیم، از گذشتهٔ کامل استفاده می‌کنیم.
Narrator
The past perfect is formed with had plus the past form of the verb.
گذشتهٔ کامل با had به‌علاوهٔ شکل گذشتهٔ فعل ساخته می‌شود.
Narrator
Anna had arrived.
آنا رسیده بود.
Narrator
Jim had eaten.
جیم غذا خورده بود.
Narrator
Notice we don't know when Anna had arrived or when Jim had eaten, just that they had.
توجه کنید نمی‌دانیم آنا چه زمانی رسیده بود یا جیم چه زمانی غذا خورده بود؛ فقط می‌دانیم که این کارها انجام شده بودند.
Narrator
We can use the shortened form, apostrophe D, with pronouns.
می‌توانیم از شکل کوتاه‌شدهٔ آپاستروف d با ضمیرها استفاده کنیم.
Narrator
I had, I had, she had, she had, weird, we had.
من داشتم، من داشتم، او داشت، او داشت، عجیبه، ما داشتیم.
Narrator
We form the question form by putting had before the subject.
شکل پرسشی را با آوردن had قبل از فاعل می‌سازیم.
Narrator
Had Anna arrived before Jim had eaten dinner.
آیا آنا قبل از اینکه جیم شام خورده باشد رسیده بود؟
Narrator
The negative form is had not and can be shortened to hadn't.
شکل منفی آن had not است و می‌توان آن را به had't خلاصه کرد.
Narrator
Sarah hadn't eaten.
سارا غذا نخورده بود.
Narrator
Sarah had not eaten.
سارا غذا نخورده بود.
Narrator
Notice that we can shorten had to apostrophe D and had not to hadn't.
توجه کنید که می‌توانیم had را به آپاستروف D و had not را به had't کوتاه کنیم.
Narrator
It is easy to get confused between the present perfect and the past perfect.
اشتباه گرفتن حال کامل و گذشتهٔ کامل آسان است.
Narrator
Remember, the present perfect always relates a past action to the present.
یادتان باشد، حال کامل همیشه یک عمل گذشته را به زمان حال ربط می‌دهد.
Narrator
The past perfect relates a past action to one further in the past.
گذشتهٔ کامل یک عمل گذشته را به عملی دورتر در گذشته ربط می‌دهد.
Narrator
The next dialogue will help make this clear.
گفت‌وگوی بعدی کمک می‌کند این موضوع روشن شود.
Narrator
Read along with the subtitles.
همراه با زیرنویس‌ها بخوانید.
Narrator
Excuse me waiter.
ببخشید، آقای پیشخدمت.
Narrator
Yes.
بله.
Narrator
I ordered soup and this is a sock.
من سوپ سفارش دادم و این یک جوراب است.
Narrator
We'd run out of soup.
سوپمان تمام شده بود.
Narrator
Sorry.
ببخشید.
Narrator
How can you run out?
چطور ممکن است تمام شده باشد؟
Narrator
I'm sorry.
متأسفم.
Narrator
Her chef Ruben had eaten it all.
سرآشپز روبن همه‌اش را خورده بود.
Narrator
Well, would he like to eat the sock?
خب، آیا دوست دارد جوراب را بخورد؟
Narrator
Oh, I doubt it.
اوه، بعید می‌دانم.
Narrator
That is his sock.
آن جوراب خودش است.
Narrator
And had Ruben thought about what I would do when you gave me this?
و آیا روبن به این فکر کرده بود که وقتی این را به من می‌دهید چه کار می‌کنم؟
Narrator
Yes.
بله.
Narrator
He said to say that if you like his sock, then you could have his underwear for dessert.
گفت بگویم اگر از جورابش خوشتان آمد، می‌توانید لباس زیرش را برای دسر داشته باشید.
Narrator
Oh, bon appetit.
اوه، نوش جان.
Narrator
Did that help you see the difference between past perfect and present perfect?
آیا این کمکتان کرد تفاوت بین گذشتهٔ کامل و حال کامل را ببینید؟
Narrator
Which is it that relates a past action to one further in the past?
«which» وقتی استفاده می‌شود که چند گزینه مشخص و محدود داریم.
Narrator
That's right.
درست است.
Narrator
The past perfect.
گذشتهٔ کامل.
Narrator
Here's the dialogue so you can check.
این دیالوگ را اینجا گذاشته‌ام تا بتوانید بررسی کنید.
Narrator
Excuse me waiter.
ببخشید، آقای پیشخدمت.
Narrator
Yes.
بله.
Narrator
I ordered soup and this is a sock.
من سوپ سفارش دادم و این یک جوراب است.
Narrator
We'd run out of soup.
سوپمان تمام شده بود.
Narrator
Sorry.
ببخشید.
Narrator
How can you run out?
چطور ممکن است تمام شده باشد؟
Narrator
I'm sorry.
متأسفم.
Narrator
Her chef Ruben had eaten it all.
سرآشپز روبن همه‌اش را خورده بود.
Narrator
Well, would he like to eat the sock?
خب، آیا دوست دارد جوراب را بخورد؟
Narrator
Oh, I doubt it.
اوه، بعید می‌دانم.
Narrator
That is his sock.
آن جوراب خودش است.
Narrator
And had Ruben thought about what I would do when you gave me this?
و آیا روبن به این فکر کرده بود که وقتی این را به من می‌دهید چه کار می‌کنم؟
Narrator
Yes.
بله.
Narrator
He said to say that if you like his sock, then you could have his underwear for dessert.
گفت بگویم اگر از جورابش خوشتان آمد، می‌توانید لباس زیرش را برای دسر داشته باشید.
Narrator
Bon appetit.
نوش جان.
Narrator
Now it's time for a complete change.
حالا وقت یک تغییر کامل است.
Narrator
Let's have a think about reported speech.
بیایید کمی به نقل قول غیرمستقیم فکر کنیم.
Narrator
When we repeat what someone has said in the past, we use reported speech.
وقتی چیزی را که کسی در گذشته گفته تکرار می‌کنیم، از نقل قول غیرمستقیم استفاده می‌کنیم.
Narrator
If Anna says, "I must save the tree,"and we record her words just as she has said them here, then we're using her exact words as she said them.
اگر آنا بگوید «من باید درخت را نجات بدهم» و ما کلماتش را درست همان‌طور که اینجا گفته ثبت کنیم، از کلمات دقیق او همان‌طور که گفته استفاده کرده‌ایم.
Narrator
This is known as direct speech.
به این نقل قول مستقیم می‌گویند.
Narrator
But if we change to reported speech, we use the past form to record what she'd said.
اما اگر به نقل قول غیرمستقیم تبدیل کنیم، برای ثبت آنچه او گفته بود از شکل گذشته استفاده می‌کنیم.
Narrator
Anna said that she must save the tree.
آنا گفت که باید درخت را نجات بدهد.
Narrator
Notice that we do not use speech marks in reported speech and that we have used the past of say, said, to report what Anna has said in the past.
توجه داشته باشید که ما در گفتار گزارش‌شده از علائم گفتاری استفاده نمی‌کنیم و از گذشته‌ی say، said، برای گزارش آنچه Anna در گذشته گفته است، استفاده کرده‌ایم.
Narrator
This is also known as indirect speech.
به این نقل قول غیرمستقیم هم گفته می‌شود.
Narrator
Read along with the subtitles in the next dialogue and decide which kinds of speech are used.
در گفت‌وگوی بعدی همراه با زیرنویس‌ها بخوانید و تصمیم بگیرید از کدام نوع نقل قول استفاده شده است.
Narrator
Did you hear what Sir Roderick was saying about your mother the other night, Jeffrey?
جفری، شنیدی آن شب سر رودریک دربارهٔ مادرت چه می‌گفت؟
Narrator
No, I didn't, Timothy.
نه، نشنیدم، تیموتی.
Narrator
What did he say about her?
دربارهٔ او چه گفت؟
Narrator
Well, Jeffrey, he said that your mother was nature's excuse for people to lose their eyesight.
خب جفری، او گفت مادرت بهانهٔ طبیعت برای از دست دادن بیناییِ مردم است.
Narrator
That's not very nice, is it, Timothy?
این خیلی خوب نیست، نه تیموتی؟
Narrator
I knew that my mother wasn't blessed with good looks or hair, but how could he speak about one of my family members like that?
می‌دانستم مادرم از زیبایی یا موی خوب بهره‌مند نیست، اما او چطور می‌تواند دربارهٔ یکی از اعضای خانوادهٔ من این‌طور حرف بزند؟
Narrator
He also said, Jeffrey, that she is the most frustrating person to be around and that it makes him wish that she had no lips so that she couldn't talk so much.
جفری، او همچنین گفت که او آزاردهنده‌ترین کسی است که می‌شود کنارش بود و باعث می‌شود آرزو کند کاش او لب نداشت تا این‌قدر حرف نزند.
Narrator
I believe that a course of action is in order to teach Sir Roderick some manners.
فکر می‌کنم باید اقدامی انجام دهیم تا به سر رودریک کمی ادب یاد بدهیم.
Narrator
Don't you think so, Timothy?
این‌طور فکر نمی‌کنی، تیموتی؟
Narrator
Yes, I do, Jeffrey.
بله، همین‌طور است، جفری.
Narrator
Shall we go and make some plans in the War Room?
برویم در اتاق جنگ چند نقشه بکشیم؟
Narrator
Yes, let's.
بله، برویم.
Narrator
Was there reported speech or direct speech in the dialogue?
آیا در گفت‌وگو نقل قول غیرمستقیم بود یا نقل قول مستقیم؟
Narrator
Perhaps there were both.
شاید هر دو بودند.
Narrator
Listen again.
دوباره گوش بدهید.
Narrator
Did you hear what Sir Roderick was saying about your mother the other night, Jeffrey?
جفری، شنیدی آن شب سر رودریک دربارهٔ مادرت چه می‌گفت؟
Narrator
No, I didn't, Timothy.
نه، نشنیدم، تیموتی.
Narrator
What did he say about her?
دربارهٔ او چه گفت؟
Narrator
Well, Jeffrey, he said that your mother was nature's excuse for people to lose their eyesight.
خب جفری، او گفت مادرت بهانهٔ طبیعت برای از دست دادن بیناییِ مردم است.
Narrator
That's not very nice, is it, Timothy?
این خیلی خوب نیست، نه تیموتی؟
Narrator
I knew that my mother wasn't blessed with good looks or hair, but how could he speak about one of my family members like that?
می‌دانستم مادرم از زیبایی یا موی خوب بهره‌مند نیست، اما او چطور می‌تواند دربارهٔ یکی از اعضای خانوادهٔ من این‌طور حرف بزند؟
Narrator
He also said, Jeffrey, that she is the most frustrating person to be around and that it makes him wish that she had no lips so that she couldn't talk so much.
جفری، او همچنین گفت که او آزاردهنده‌ترین کسی است که می‌شود کنارش بود و باعث می‌شود آرزو کند کاش او لب نداشت تا این‌قدر حرف نزند.
Narrator
I believe that a course of action is in order to teach Sir Roderick some manners.
فکر می‌کنم باید اقدامی انجام دهیم تا به سر رودریک کمی ادب یاد بدهیم.
Narrator
Don't you think so, Timothy?
این‌طور فکر نمی‌کنی، تیموتی؟
Narrator
Yes, I do, Jeffrey.
بله، همین‌طور است، جفری.
Narrator
Shall we go and make some plans in the War Room?
برویم در اتاق جنگ چند نقشه بکشیم؟
Narrator
Yes, let's.
بله، برویم.
Narrator
Obligation and permission in the present are our next topic.
اجبار و اجازه در زمان حال موضوع بعدی ماست.
Narrator
Obligation means that something is necessary and important to do.
اجبار یعنی انجام دادن چیزی لازم و مهم است.
Narrator
When we talk about obligation, we use the words must, have to and have got to.
وقتی در مورد الزام صحبت می‌کنیم، از کلمات must، have to و have got to استفاده می‌کنیم.
Narrator
I must return my library books before the due date.
باید کتاب‌های کتابخانه‌ام را قبل از موعد تحویل برگردانم.
Narrator
Anna has to go to work on Saturday.
آنا باید شنبه سر کار برود.
Narrator
If something is not necessary or important, we use the negative forms don't have to or haven't got to.
اگر چیزی ضروری یا مهم نباشد، از شکل منفی don't have to یا haven't got to استفاده می‌کنیم.
Narrator
I don't have to return my library books yet.
هنوز لازم نیست کتاب‌های کتابخانه‌ام را پس بدهم.
Narrator
Anna hasn't got to go to work on Saturday.
آنا شنبه مجبور نیست سر کار برود.
Narrator
When we ask questions, we don't usually ask must I.
وقتی سوالی می‌پرسیم، معمولاً نمی‌پرسیم «باید» (mamnoon) یا «باید» (mamnoon) چیست.
Narrator
Instead, we say do I or does she or he.
در عوض، می‌گوییم do I یا does she یا he.
Narrator
Do I have to return my library books?
آیا باید کتاب‌های کتابخانه‌ام را برگردانم؟
Narrator
Does Anna have to go to work on Saturday?
آیا آنا باید شنبه سر کار برود؟
Narrator
When we ask permission, we use the words can and allowed to.
وقتی اجازه می‌خواهیم، ​​از کلمات can و allowed to استفاده می‌کنیم.
Narrator
You can return your library books any time.
شما می‌توانید هر زمان که خواستید کتاب‌های کتابخانه خود را برگردانید.
Narrator
Anna is allowed to have the day off from work.
آنا اجازه دارد آن روز را از کار مرخصی بگیرد.
Narrator
When we do not have permission to do something, we use the negative forms must not, not allowed to and can't.
وقتی اجازه انجام کاری را نداریم، از شکل منفی must not، not allowed to و can't استفاده می‌کنیم.
Narrator
I'm not allowed to keep my library books longer than one week.
اجازه ندارم کتاب‌های کتابخانه‌ام را بیشتر از یک هفته نگه دارم.
Narrator
Anna must not have the day off from work.
آنا نباید آن روز از کار مرخصی بگیرد.
Narrator
Anna can't have the day off work.
آنا نمی‌تواند مرخصی بگیرد.
Narrator
Our next dialogue will demonstrate this.
گفت‌وگوی بعدی ما این را نشان خواهد داد.
Narrator
Look for some examples in the subtitles.
در زیرنویس‌ها دنبال چند مثال بگردید.
Narrator
I must defuse this bomb before it blows.
من باید این بمب را قبل از انفجار خنثی کنم.
Narrator
MacGyver, I've got some bad news for you.
مک‌گایور، برایت خبر بدی دارم.
Narrator
Murdock has to be released from jail if we want him to tell us how to defuse the bomb.
اگر می‌خواهیم مرداک به ما بگوید چطور بمب را خنثی کنیم، باید از زندان آزاد شود.
Narrator
I don't have to listen to this.
مجبور نیستم به این حرف‌ها گوش بدهم.
Narrator
I can fuse the bomb on my own.
من خودم می‌توانم بمب را منفجر کنم.
Narrator
I am not allowed to let you make that call.
اجازه ندارم بگذارم آن تماس را بگیری.
Narrator
Lives are at risk.
جان‌ها در خطر است.
Narrator
Murdock must not be set free.
مرداک نباید آزاد شود.
Narrator
You can catch him again.
میشه دوباره گیرش انداخت.
Narrator
Do I have to defuse this bomb with you distracting me?
آیا باید این بمب را در حالی خنثی کنم که تو حواسم را پرت می‌کنی؟
Narrator
Where are you going to let me do my job?
کجا قرار است بگذاری من کارم را انجام بدهم؟
Narrator
Murdock can't be set free.
مرداک رو نمیشه آزاد کرد.
Narrator
Murdock is allowed to leave if he cooperates.
اگر مرداک همکاری کند، اجازه دارد برود.
Narrator
Does Murdock have to be set free if he believes he already is?
اگر مرداک فکر می‌کند همین حالا آزاد است، آیا باید آزاد شود؟
Narrator
You're right.
حق با توست.
Narrator
Murdock doesn't have to be free if we can trick him into thinking he is.
اگر بتوانیم فریبش بدهیم که فکر کند آزاد است، لازم نیست مرداک واقعاً آزاد باشد.
Narrator
Good.
خوب.
Narrator
Make that happen.
کاری کن که این اتفاق بیفتد.
Narrator
You must have seen some examples of obligation and permission there.
حتماً آنجا چند نمونه از اجبار و اجازه دیده‌اید.
Narrator
Here's another chance to listen for them without the subtitles.
این فرصتی دیگر برای گوش دادن به آنها بدون زیرنویس است.
Narrator
I must defuse this bomb before it blows.
من باید این بمب را قبل از انفجار خنثی کنم.
Narrator
MacGyver, I've got some bad news for you.
مک‌گایور، برایت خبر بدی دارم.
Narrator
Murdock has to be released from jail if we want him to tell us how to defuse the bomb.
اگر می‌خواهیم مرداک به ما بگوید چطور بمب را خنثی کنیم، باید از زندان آزاد شود.
Narrator
I don't have to listen to this.
مجبور نیستم به این حرف‌ها گوش بدهم.
Narrator
I can fuse the bomb on my own.
من خودم می‌توانم بمب را منفجر کنم.
Narrator
I am not allowed to let you make that call.
اجازه ندارم بگذارم آن تماس را بگیری.
Narrator
Lives are at risk.
جان‌ها در خطر است.
Narrator
Murdock must not be set free.
مرداک نباید آزاد شود.
Narrator
You can catch him again.
میشه دوباره گیرش انداخت.
Narrator
Do I have to defuse this bomb with you distracting me?
آیا باید این بمب را در حالی خنثی کنم که تو حواسم را پرت می‌کنی؟
Narrator
Where are you going to let me do my job?
کجا قرار است بگذاری من کارم را انجام بدهم؟
Narrator
Murdock can't be set free.
مرداک رو نمیشه آزاد کرد.
Narrator
Murdock is allowed to leave if he cooperates.
اگر مرداک همکاری کند، اجازه دارد برود.
Narrator
Does Murdock have to be set free if he believes he already is?
اگر مرداک فکر می‌کند همین حالا آزاد است، آیا باید آزاد شود؟
Narrator
You're right.
حق با توست.
Narrator
Murdock doesn't have to be free if we can trick him into thinking he is.
اگر بتوانیم فریبش بدهیم که فکر کند آزاد است، لازم نیست مرداک واقعاً آزاد باشد.
Narrator
Good.
خوب.
Narrator
Make that happen.
کاری کن که این اتفاق بیفتد.
Narrator
We've just covered obligation and permission in the present tense, so how do we express obligation and permission in the past tense?
همین حالا اجبار و اجازه در زمان حال را پوشش دادیم، پس چطور اجبار و اجازه را در زمان گذشته بیان می‌کنیم؟
Narrator
Must has no past form, so had to is used instead.
فعل Must شکل گذشته ندارد، بنابراین به جای آن از had to استفاده می‌شود.
Narrator
I had to return my library books yesterday.
دیروز مجبور شدم کتاب‌های کتابخانه‌ام را پس بدهم.
Narrator
Not I must return my library books yesterday.
نه، من باید دیروز کتاب‌های کتابخانه‌ام را پس می‌دادم.
Narrator
In the negative form we use couldn't or wasn't or weren't allowed to.
در حالت منفی از could't یا wasn't یا aren't allowed to استفاده می‌کنیم.
Narrator
I couldn't return my library books yesterday.
دیروز نتوانستم کتاب‌های کتابخانه‌ام را پس بدهم.
Narrator
Anna wasn't allowed to have the day off work yesterday.
آنا دیروز اجازه نداشت از کار مرخصی بگیرد.
Narrator
They weren't allowed to go to the movies yesterday.
آن‌ها دیروز اجازه نداشتند به سینما بروند.
Narrator
It is not correct to use had got to or hadn't got to.
استفاده از had got to یا had't got to صحیح نیست.
Narrator
Instead we use had to, didn't have to in the past form.
در عوض از had to و didn't have to در شکل گذشته استفاده می‌کنیم.
Narrator
Jim had to go to work yesterday.
جیم دیروز مجبور بود سر کار برود.
Narrator
Anna didn't have to go to work yesterday.
آنا مجبور نبود دیروز سر کار برود.
Narrator
Here's another dialogue to show you how it all works in conversation.
در اینجا یک گفتگوی دیگر وجود دارد که به شما نشان می‌دهد همه چیز در مکالمه چگونه کار می‌کند.
Narrator
I couldn't get out of bed yesterday.
دیروز نتوانستم از تخت بیرون بیایم.
Narrator
It took three nurses to help me get ready for breakfast.
سه پرستار لازم بود تا کمکم کنند برای صبحانه آماده شوم.
Narrator
Sarah wasn't allowed to give me my medication today.
سارا امروز اجازه نداشت دارویم را به من بدهد.
Narrator
Why was that?
چرا این‌طور بود؟
Narrator
They weren't allowed because they found out I had been feeding my pills to the goldfish.
اجازه نداشتند، چون فهمیدند قرص‌هایم را به ماهی‌های قرمز می‌دادم.
Narrator
I knew you were doing that.
می‌دانستم که این کار را می‌کنی.
Narrator
It isn't very good for them.
خیلی براشون خوب نیست.
Narrator
Dr Brown had to go and buy some more for the children's ward.
دکتر براون مجبور شد برود و برای بخش کودکان مقدار بیشتری بخرد.
Narrator
Two of Michael complained that they swam upside down, but I don't know how he knew it was me.
دو نفر از مایکل شکایت کردند که وارونه شنا می‌کردند، اما نمی‌دانم او از کجا فهمید کار من بوده.
Narrator
It was very mean of you to kill their fish.
خیلی از تو بدجنس بود که ماهی‌هایشان را کشتی.
Narrator
I had to tell on you.
مجبور بودم در موردت بگم.
Narrator
Michael didn't have to steal my walking frame though.
البته مایکل لازم نبود واکر مرا بدزدد.
Narrator
It's just insulting.
فقط توهین آمیز است.
Narrator
I hope that helps you with the past tense.
امیدوارم این مطلب در مورد زمان گذشته به شما کمک کند.
Narrator
Let's see it a second time without subtitles.
بیایید برای بار دوم آن را بدون زیرنویس ببینیم.
Narrator
I couldn't get out of bed yesterday.
دیروز نتوانستم از تخت بیرون بیایم.
Narrator
It took three nurses to help me get ready for breakfast.
سه پرستار لازم بود تا کمکم کنند برای صبحانه آماده شوم.
Narrator
Sarah wasn't allowed to give me my medication today.
سارا امروز اجازه نداشت دارویم را به من بدهد.
Narrator
Why was that?
چرا این‌طور بود؟
Narrator
They weren't allowed because they found out I had been feeding my pills to the goldfish.
اجازه نداشتند، چون فهمیدند قرص‌هایم را به ماهی‌های قرمز می‌دادم.
Narrator
I knew you were doing that.
می‌دانستم که این کار را می‌کنی.
Narrator
It isn't very good for them.
خیلی براشون خوب نیست.
Narrator
Dr Brown had to go and buy some more for the children's ward.
دکتر براون مجبور شد برود و برای بخش کودکان مقدار بیشتری بخرد.
Narrator
Little Michael complained that they swam upside down, but I don't know how he knew it was me.
مایکل کوچولو شکایت کرد که آن‌ها وارونه شنا می‌کردند، اما نمی‌دانم از کجا فهمید کار من بوده.
Narrator
It was very mean of you to kill their fish.
خیلی از تو بدجنس بود که ماهی‌هایشان را کشتی.
Narrator
I had to tell on you.
مجبور بودم در موردت بگم.
Narrator
Michael didn't have to steal my walking frame though.
البته مایکل لازم نبود واکر مرا بدزدد.
Narrator
It's just insulting.
فقط توهین آمیز است.
Narrator
The use of could have, should have and would have is something else we need to cover.
استفاده از could have، should have و would have چیز دیگری است که باید به آن بپردازیم.
Narrator
If we want to talk about events that might have happened in the past but didn't actually happen, we use could have or the shortened form could have.
اگر بخواهیم درباره رویدادهایی صحبت کنیم که ممکن است در گذشته اتفاق افتاده باشند اما در واقع رخ نداده‌اند، از could have یا شکل کوتاه‌شده could have استفاده می‌کنیم.
Narrator
Anna could have worked on Saturday, but she didn't.
آنا می‌توانست شنبه کار کند، اما نکرد.
Narrator
If we think that something was or was not a good idea in the past, we use should have and shouldn't have.
اگر فکر می‌کنیم چیزی در گذشته ایده خوبی بوده یا نبوده، از should have و should not have استفاده می‌کنیم.
Narrator
Anna should have bought the doozy when she saw it.
آنا وقتی آن چیز فوق‌العاده را دید، باید آن را می‌خرید.
Narrator
Jim shouldn't have returned his library books so soon.
جیم نباید کتاب‌های کتابخانه‌اش را آن‌قدر زود برمی‌گرداند.
Narrator
We use would or wouldn't have for imagining something that didn't happen in the past.
برای تصور چیزی که در گذشته اتفاق نیفتاده است، از would یا would not have استفاده می‌کنیم.
Narrator
If I had seen your car keys, I would have told you where they were.
اگر کلیدهای ماشینت را دیده بودم، بهت می‌گفتم کجا بودند.
Narrator
Let's visit some of our interesting characters to hear examples of could have, should have or would have.
بیایید به سراغ برخی از شخصیت‌های جالبمان برویم تا مثال‌هایی از «می‌توانستم داشته باشم»، «باید داشته باشم» یا «می‌خواستم داشته باشم» را بشنویم.
Narrator
Jack, you could have sold the cow for anything.
جک، می‌توانستی گاو را با هر چیزی معاوضه کنی.
Narrator
Why did you buy magic beans?
چرا لوبیاهای جادویی خریدی؟
Narrator
I know.
من می‌دانم.
Narrator
I shouldn't have done it without checking with you first, but they really are magical.
نباید بدون اینکه اول با تو چک کنم این کار را می‌کردم، اما واقعاً جادویی هستند.
Narrator
You thought your left foot was magic because it was two sizes smaller than the other one.
تو فکر می‌کردی پای چپت جادویی است، چون دو سایز از آن یکی کوچک‌تر بود.
Narrator
You should have sold the cow for money.
تو باید گاو را به خاطر پول می‌فروختی.
Narrator
These will be worth it.
این‌ها ارزشش را خواهند داشت.
Narrator
You would have done the same.
شما هم بودید همین کار را می‌کردید.
Narrator
Fine.
عالیه.
Narrator
Fetch the can opener.
دربازکن را بیاور.
Narrator
I told you they were magical.
بهت گفتم که اونا جادویی هستن.
Narrator
If you could have sold the cow for anything, why did you buy magic beans?
اگر می‌توانستی گاو را با هر چیزی معاوضه کنی، چرا لوبیاهای جادویی خریدی؟
Narrator
I know.
من می‌دانم.
Narrator
I shouldn't have done it without checking with you first, but they really are magical.
نباید بدون اینکه اول با تو چک کنم این کار را می‌کردم، اما واقعاً جادویی هستند.
Narrator
Jack, you could have sold the cow for anything.
جک، می‌توانستی گاو را با هر چیزی معاوضه کنی.
Narrator
Why did you buy magic beans?
چرا لوبیاهای جادویی خریدی؟
Narrator
Because it was two sizes smaller than the other one, you should have sold the cow for money.
چون دو سایز از آن یکی کوچک‌تر بود، باید گاو را در ازای پول می‌فروختی.
Narrator
These will be worth it.
این‌ها ارزشش را خواهند داشت.
Narrator
You would have done the same.
شما هم بودید همین کار را می‌کردید.
Narrator
Fine.
عالیه.
Narrator
Fetch the can opener.
دربازکن را بیاور.
Narrator
I told you they were magical.
بهت گفتم که اونا جادویی هستن.
Narrator
We'll have a look at some more imaginary things to finish off today.
برای پایان امروز، به چند چیز خیالی دیگر نگاه می‌کنیم.
Narrator
In particular, expressing imaginary situations in the past using if.
به‌طور خاص، بیان موقعیت‌های خیالی در گذشته با استفاده از if.
Narrator
When we want to talk about imaginary things that could have happened in the past, we can use if.
وقتی می‌خواهیم دربارهٔ چیزهای خیالی‌ای صحبت کنیم که ممکن بود در گذشته اتفاق افتاده باشند، می‌توانیم از if استفاده کنیم.
Narrator
If Anna had studied for the exam, she would have passed.
اگر آنا برای امتحان درس خوانده بود، قبول می‌شد.
Narrator
Notice that we use the past perfect had studied.
توجه داشته باشید که ما از گذشته کامل had studied استفاده می‌کنیم.
Narrator
If we want to relate an imaginary situation in the past to how it could be in the future, we use the past and present together.
اگر بخواهیم یک موقعیت خیالی در گذشته را به اینکه در آینده چگونه می‌توانست باشد ربط دهیم، گذشته و حال را با هم استفاده می‌کنیم.
Narrator
If Anna hadn't gone to Sydney, she would be saving more money now.
اگر آنا به سیدنی نرفته بود، الان پول بیشتری پس‌انداز می‌کرد.
Narrator
Our last dialogue for today uses if to express imaginary situations.
آخرین دیالوگ ما برای امروز از if برای بیان موقعیت‌های خیالی استفاده می‌کند.
Narrator
See whether you can find it in the subtitles.
ببینید آیا می‌توانید آن را در زیرنویس‌ها پیدا کنید.
Narrator
If I had been nicer to you, we could have been friends.
اگر با تو مهربان‌تر بودم، می‌توانستیم دوست باشیم.
Narrator
I wouldn't want to be your friend, even if you were nice to me all the time.
حتی اگر همیشه با من مهربان بودی، نمی‌خواستم دوستت باشم.
Narrator
If you hadn't been mean to me as well, you might want to be friends.
اگر تو هم با من بدجنس نبودې، شاید می‌خواستی دوست باشیم.
Narrator
Why would I want to be friends with you?
چرا باید بخواهم با تو دوست باشم؟
Narrator
I'm only friends with people who are funny.
من فقط با آدم‌هایی دوست می‌شوم که بامزه‌اند.
Narrator
I am funny.
من بامزه‌ام.
Narrator
I can ride a bike without trainer wheels.
من می‌توانم بدون چرخ‌های کمکی دوچرخه‌سواری کنم.
Narrator
That's not funny.
این که خنده دار نیست.
Narrator
If you said you were a clown, I would have been your friend, but you can't even juggle.
اگر می‌گفتی دلقکی، دوستت می‌شدم، اما تو حتی نمی‌توانی شعبده‌بازی کنی.
Narrator
There is something funny that I want to give you.
چیز بامزه‌ای هست که می‌خواهم به تو بدهم.
Narrator
What is that?
آن چیست؟
Narrator
A balloon.
یک بادکنک.
Narrator
If you were reading the subtitles, you should have seen some examples of the past perfect and the word if.
اگر زیرنویس‌ها را می‌خواندید، باید چند نمونه از گذشتهٔ کامل و کلمهٔ if را دیده باشید.
Narrator
Here are our friends again.
دوباره دوستان ما اینجا هستند.
Narrator
If I had been nicer to you, we could have been friends.
اگر با تو مهربان‌تر بودم، می‌توانستیم دوست باشیم.
Narrator
I wouldn't want to be your friend, even if you were nice to me all the time.
حتی اگر همیشه با من مهربان بودی، نمی‌خواستم دوستت باشم.
Narrator
If you hadn't been mean to me as well, you might want to be friends.
اگر تو هم با من بدجنس نبودې، شاید می‌خواستی دوست باشیم.
Narrator
Why would I want to be friends with you?
چرا باید بخواهم با تو دوست باشم؟
Narrator
I'm only friends with people who are funny.
من فقط با آدم‌هایی دوست می‌شوم که بامزه‌اند.
Narrator
I am funny.
من بامزه‌ام.
Narrator
I can ride a bike without trainer wheels.
من می‌توانم بدون چرخ‌های کمکی دوچرخه‌سواری کنم.
Narrator
That's not funny.
این که خنده دار نیست.
Narrator
If you said you were a clown, I would have been your friend, but you can't even juggle.
اگر می‌گفتی دلقکی، دوستت می‌شدم، اما تو حتی نمی‌توانی شعبده‌بازی کنی.
Narrator
There is something funny that I want to give you.
چیز بامزه‌ای هست که می‌خواهم به تو بدهم.
Narrator
What is that?
آن چیست؟
Narrator
A balloon.
یک بادکنک.
Narrator
That's all we have time for today.
امروز فقط تا همین‌جا وقت داریم.
Narrator
If you'd like more information about the certificate in intensive English language, call the team at the Southern Institute of Technology on 0800 SIT to Learn.
اگر مایل به کسب اطلاعات بیشتر در مورد گواهینامه زبان انگلیسی فشرده هستید، با تیم موسسه فناوری جنوبی با شماره 0800 SIT تماس بگیرید تا اطلاعات لازم را کسب کنید.
Narrator
See you next week.
هفتهٔ آینده می‌بینمتان.
Narrator
This program has been brought to you by the Southern Institute of Technology, itu.sit.ac.nz.
این برنامه توسط موسسه فناوری جنوبی، itu.sit.ac.nz، برای شما ارائه شده است.
بعد از محتوا رفتن به تمرین‌ها
به لایتنر اضافه شد.